Sunday, May 21, 2017

Ανάγκα και θεοί πείθονται

Και εκεί που θεωρούσα τον κάθε δρομέα ψυχικά ανισόρροπο, περίεργο και δεκάδες άλλα υποκοριστικά, ξύπνησα σήμερα από τον μεσημεριανό μου ύπνο με ένα πόνο στο δεξί νεφρό μου.
Πήρα κανα-δύο buscopan αλλα αφού δεν είδα προκοπή αποφάσισα να κάνω το αδιανόητο.... να βάλω τα αθλητικά μου παπούτσια και να βγώ για τρέξιμο με την ελπίδα η πουτάνα η πέτρα να πέσει και να με αφήσει ήσυχο.
Φυσικά η πέτρα δεν έπεσε αλλά ευχαριστήθηκα το τρέξιμο. Περίπου 2 χιλιόμετρα (1.13 μίλια) - ομολογώ ότι με εξέπληξε καθώς έχω να ασχοληθώ με οτιδήποτε υπονοεί αθλητισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες. Λίγο ο καθαρός αέρας, η λιακάδα, τα πουλάκια που κελαΐδούσαν, τα κατάφερα...
Να δεις που θα το καθιερώσω....

[Update 6/6/17]

Επιτέλους έπεσε....
 

No comments: