Monday, October 30, 2017

Φθινόπωρο σε μερικές φωτογραφίες

Καθοδόν για την δουλειά
* Διανύουμε ίσως τις τελευταίες καλές μέρες πριν την επέλαση του χειμώνα - όταν λέω καλές μέρες εννοώ οτι τα πρωτοβρόχια τελείωσαν, οι θερμοκρασίες δεν ανεβαίνουν πάνω από 8 βαθμούς και οι αέρηδες πάνε και έρχονται. Παρόλα αυτά ακόμη μπορούμε να βγούμε και να χαρούμε μερικές βόλτες στο γειτονικό Cannock Chase. Τώρα που θα μετακομίσουμε στο καινούργιο σπίτι, o δρυμός είναι 5 λεπτά με το ποδήλατο, 20 λεπτά με τα πόδια. Επιτέλους θα επισκευάσω το ποδήλατο και θα βγαίνω ποδηλατάδα - υπάρχουν άπειρα μέρη για να επισκεφτείς.

Η Δάφνη στο Shugborough

* Προς ολοταχώς για Halloween εδώ πάνω. Τα πρωινά ξυπνάμε με ομίχλες και υγρασίες, οι νεκροκεφαλές, οι κολοκύθες και οι καλικάντζαροι έχουν αρχίσει να βγαίνουν πό τις ντουλάπες και να στολίζουν τα σπίτια. Ομολογώ οτι δεν είμαι οπαδός του Halloween, εδώ πάνω ο κόσμος το παρατραβάει - πέρυσι κάτι τύποι τριγυρνάγαν από σπίτι σε σπίτι και έσπαζαν πόρτες και αυτοκίνητα, επιτίθονταν σε ανθρώπους στον δρόμο και πάει λέγοντας.

Πρωινή δροσιά

* Το Ancient High House κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στα Halloween. Στις 4 το απόγευμα κλείνει τις πόρτες του και τις ξανανοίγει στις 5. Ολο το προσωπικό κυκλοφορεί ντυμένο φαντάσματα και διαβάζει ιστορίες στα παιδιά. Από όλο αυτό ομολογουμένως υπάρχει κάτι που με τρόμαξε, στον τρίτο όροφο του κτιρίου (φτιαγμένο το 1594) που είναι μουσείο, ήταν μια νεαρή κοπέλα ντυμένη με ρούχα του μεσαίωνα και η οποία δήθεν πουλούσε πίτες. Ξαφνικά, έβηξε και έβγαλε αίμα από την μύτη και το στόμα - αναφορά στην πανούκλα του μεσαίωνα. Καλά που τα πιτσιρίκια δεν το είδαν....
Ghost behind us!

* Ήρθε και η γιαγιά μας για μια βδομάδα. Περίεργο πράγμα να έχεις επισκέψεις - να φανταστείτε βγήκαμε έξω για να φάμε. Μην φανταστείτε, μετά από δύο ώρες ήμασταν πάλι πίσω αλλά ήταν μία από αυτές τις πολύ σπάνιες στιγμές. Τα μικρά ευχαριστήθηκαν την προσοχή και το παιχνίδι με την γιαγιά τους.
Μαζί με την γιαγιά

* Έπεσε πείνα στο γραφείο. Πέμπτη μεσημέρι το ρίξαμε στις πίτσες για να ξεχάσουμε....
Μιαμ μιαμ....

Saturday, October 21, 2017

Καταιγίδα Ophelia

O ήλιος από το γραφείο μου
Την Δευτέρα που μας πέρασε (16/10), μας επισκέφθηκε η τροπική καταιγίδα Ophelia. Είχαν έρθει απανωτές προειδοποιήσεις από το MetOffice οτι οι άνεμοι θα έφταναν τα 65 μίλια την ώρα και να προετοιμαζόμασταν για καταστροφές.

Εμείς αντιθέτως είχαμε την φοβερή ιδέα να απλώσουμε την μπουγάδα να στεγνώσει.

Στην Ιρλανδία σκότωσε τρεις ανθρώπους, σε εμάς ήρθε σαφώς εξασθενημένη. Έριξε κανα-δύο δέντρα και σκόρπισε την μπουγάδα μας στην γειτονία. Λόγω του ότι σήκωσε πολύ σκόνη από την Σαχάρα, ό ήλιος εμφανίστηκε κόκκινος και έριξε ένα πορτοκαλί χρώμα στην χώρα. Φυσικά μερικές εφημερίδες μίλησαν για το τέλος του κόσμου ως είθισται σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αλλά αντί για συντέλεια ήρθαν μερικοί δυνατοί άνεμοι και στο τέλος μια μπόρα που ξέπλυνε τους δρόμους.

Έβγαλα και ένα μικρό βίντεο όπως περπατούσα στην πόλη λίγο πριν ξεκινήσει η καταιγίδα.


Sunday, October 01, 2017

Χειμώνας Ολοταχώς

Το καλοκαιράκι
Και όπως συμβαίνει πάντα, άμα δεν γράψω το καλοκαιρινό ποστ στην ώρα του, έρχονται τέλη φθινοπώρου και ακόμη το σκέφτομαι. Εδώ πλέον βαδίζουμε ολοταχώς για τον χειμώνα, βροχές και θερμοκρασίες από 7 μέχρι 15 στις πολύ καλές του - τα πρωινά έχουμε ομίχλες και τα παλτά είναι απαραίτητα. Οι καλοκαιρινές παραλίες, οι ψαροταβέρνες, ο ήχος του κύματος να μας νανουρίζει είναι ήδη μακρινές αναμνήσεις, καμιά φορά κάθομαι στις poang καρέκλες του γραφείου κοιτώντας από το παράθυρο και είναι αδύνατον να φανταστώ οτι υπάρχει ήλιος πάνω από τα σύννεφα.
Υπάρχει και μια διαρκή ανακατωσούρα εδώ -ετοιμαζόμαστε να αγοράσουμε σπίτι και ως εκ τούτου έχουμε αρχίσει και πακετάρουμε, μέχρι στιγμής έχουμε 8 μεγάλες κούτες με ρούχα, κουβέρτες και βιβλία και το σπίτι είναι ακόμη γεμάτο πράγματα για πακετάρισμα. Συν τα ταξίδια μας στην χωματερή (κέντρο ανακύκλωσης) όπου πετάξαμε μπόλικη σαβούρα, συσσωρευμένη χρόνια τώρα και παρόλα αυτά δεν έχει κάνει καμιά διαφορά - είναι σαν να μην έχουμε μαζέψει τίποτα. Το σχέδιο προέβλεπε να μετακομίσουμε προχτές (29/9/2017) οπότε όλα τα χειμωνιάτικα ρούχα τα έχουμε πακετάρει - τώρα με την αλλαγή των σχεδίων δεν έχουμε επίσημη ημερομηνία οπότε ότι χρειαζόμαστε, το ξε-πακετάρουμε για να το φορέσουμε (για να το πακετάρουμε πάλι αργότερα).
Έτσι λοιπόν, τρέχουμε με τις τράπεζες, του δικηγόρους και τους μεσίτες αυτή την στιγμή. Ότι άλλα σχέδια είχαμε έχουν μπει στην πάγο και η επόμενη χρονιά αναμένεται δύσκολη. Κλείνω το πόστ με μερικές φωτογραφίες με λιακάδα από το καλοκαίρι στην Ελλάδα.




 

Saturday, August 19, 2017

Άνθρωποι του Poznan

Μερικές φωτογραφίες από το Poznan

1. Καλλιτέχνης του δρόμου
Μετά από μια βραδιά με αρκετό αλκοόλ, ένας καλλιτέχνης προσπαθεί να κοιμηθεί σε ένα παγκάκι στο κεντρικό Poznan. Στο καρότσι φορτωμένα όλα τα υπάρχοντα του. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

2. Κοπέλες στην οδό Swiety Marcin
Δύο νεαρές κοπέλες βγάζουν selfie σε κεντρικό δρόμο του Poznan. (ilford Delta 400 in HC-110 Dilution E)

3. Γυναικά σε εκκλησία
Πιστή προσκυνάει τον εσταυρωμένο σε εκκλησία του Φραγκισκιανού τάγματος. Η Πολωνική εκκλησία παραμένει πανίσχυρη και αναμιγνύεται ενεργά στην πολιτική και δημόσια ζωή στην Πολωνία. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

4. Πορτραίτο κυρίας
Στις 12 το μεσημέρι στην κεντρική πλατεία του Poznan, ο κόσμος μαζεύεται για να θαυμάσει δύο μηχανικά κριάρια που βγαίνουν από το κεντρικό ρολόι για να σημάνουν 12 το μεσημέρι. Η κυρία με τον σκύλο της παρακολουθούσαν την ατραξιόν. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

5. Η κυρία την Παλιάς Πόλης
Δίπλα στην πόρτα, η επιγραφή γράφει 'Η κυρία της Παλιάς Πόλης' (Stare Miasto Pany). Μια ηλικιωμένη κυρία επιστρέφει σπίτι της μετά από μια βόλτα στην Παλιά Πόλη. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

6. Κουβαλώντας γλυκά
Εργάτης ζαχαροπλαστείου κουβαλάει τοπικά γλυκά, rogaliki και drozdzowi, στο κοντινό ζαχαροπλαστείο. (ilford Delta 400 in HC-110 Dilution E)

7. Επιστρέφοντας από την εκκλησία
Ηλικιωμένη κυρία στον δρόμο της από την κοντινή εκκλησία. Ένα μεγάλο μέρος των πιστών επισκέπτεται καθημερινά τις εκκλησίες για να προσευχηθεί πριν πάνε στις δουλειές τους. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

8. Studio Τατουάζ
Νεαρή κοπέλα στέκεται έξω από στούντιο τατουάζ σε δρόμο της παλαιάς πόλης. Τα τατουάζ, άλλοτε σύμβολο παρανομίας, έχουν αρχίσει και γίνονται όλο και περισσότερο αποδεκτά στην σύγχρονη Πολωνία. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

9. Ηλικιωμένος έξω από κατάστημα ζωοτροφών
Ηλικιωμένος απολαμβάνει την πρωινή λιακάδα έξω από κατάστημα ζωοτροφών στο κέντρο της πόλης. (ilford Delta 400 in HC-110 Dilution E)

10. Παίζοντας κρυφτό - Λίμνη Lipno
Δύο παιδιά παίζουν κρυφτό στο τουριστικό θέρετρο της λίμνης Lipno. Οι λίμνες παραμένουν οι κυριότεροι προορισμοί τουρισμού τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.




Sunday, July 16, 2017

Φυλακή για το παστίτσιο, λιτανεία για το κάστανο.

Φωτό: agrinioreport.com
Δεν θα πρέπει, επ ουδενί λόγο, να συγχέουμε την πνευματικότητα με την θρησκεία. Θρησκεία είναι η πολιτική εκμετάλλευση μια αρχέγονης και πανανθρώπινης ανάγκης να πιστεύει κανείς ότι πανίσχυρες φιγούρες της παιδικής μας ηλικίας είναι ακόμη απανταχού παρών και μας προστατεύουν. Το ιερατείο είναι παραδοσιακά επιτηρητής και επιστάτης αυτής της ανάγκης, ορίζει τελετουργικά και υπόκειται στις δικές του ιδεολογίες. Παραδοσιακά επίσης έχει πάρει εργολαβία την άφεση αμαρτιών και την θρησκευτική (βλ. ιδεολογική) καθοδήγηση του ποιμνίου του.

Στην Ελλάδα του 2012-2017, βλέπουμε το εξής παράδοξο: από την μια πλευρά τους επίσημους φορείς της άκρας δεξιάς και βουλευτή της Χρυσής Αυγής να τραβολογάνε σε δίκη τον Φίλιππο Λουίζο καταδικάζοντας τον σε 10μηνη φυλάκιση για βλαστήμια επειδή ο αγαπημένος άγιος της άκρας δεξιάς (αυτός που προέβλεψε πολέμους και Ελλάδα με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη) αποκαλέστηκε Παστίτσιος ενώ από την άλλη πλευρά η επίσημη εκκλησία προτρέπει το ποίμνιο της να προσκυνήσει το ιερό κάστανο του γέροντα έναντι (αφορολόγητης) αμοιβής και να λάβει έτσι τις κατάλληλες περγαμηνές για την μεταθάνατο ζωή τους. Αυτός ο παραλογισμός δεν έχει να κάνει με την πνευματικότητα, την εκμεταλλεύεται όμως στο έπακρο.

Δείχνει επίσης πώς ένας κοινωνικός φορέας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα και να χειραγωγήσει τις μάζες – φυλακή για το παστίτσιο, λιτανεία για το κάστανο.

Sunday, July 09, 2017

Ιστορίες από το παζάρι

Μετά από σκέψη πολλών ετών και συνεχείς αναβολές, αποφασίσαμε -επιτέλους- να πάρουμε μέρος σε ένα carboot sale! Μαζέψαμε ότι σαβούρα είχαμε και δεν είχαμε στο σπίτι, τα φορτώσαμε στο αμάξι και ξεκίνησε η Ιβόνα να πάει να τα πουλήσει. Ψιλο-τζίφος η ιστορία, 38 λίρες βγάλαμε όλες και όλες αλλά τουλάχιστον άδειασε λίγο το σπίτι από την σαβούρα. Εδώ και η αναμνηστική φωτογραφία με τις μικρές πωλήτριες επί το έργω.


Εκεί βέβαια  που έκοβα βόλτες έπεσα σε αυτές τις αντιασφυξιογόνες μάσκες τις δεκαετίας του '40. Ρώτησα την κυρία του τις πωλούσε που τις βρήκε. Τις βρήκε στο υπόγειο του σπιτιού της γιαγιάς της, τους τις είχε δώσει το κράτος κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο διότι φοβόντουσαν οτι οι Γερμανοί θα έριχναν βόμβες αερίου. Η μία η μάσκα έχει ημερομηνία παραγωγής το 1938. Τις καλύτερες τις είχε πουλήσει ήδη, μερικές παιδικές κιόλας, μόνο αυτή είχε μείνει τώρα

Saturday, June 10, 2017

Πολωνία, δέκα χρόνια μετά

Drozdzowka - Τοπικό έδεσμα
Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από τον Μάιο του 2007 όπου πήγα για πρώτη φόρα στην Πολωνία - εκείνο το ταξίδι το είχα καταγράψει σε άλλο πόστ στο μπλόγκ μου. Μέσα σε αυτή την δεκαετία πολλά άλλαξαν - τα περισσότερα κτίσματα, απομεινάρια του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, έδωσαν την σειρά τους σε πολυτελείς κατοικίες, τα κρατικά καταστήματα και οι καντίνες στους δρόμους αντικαταστάθηκαν από σύγχρονα καταστήματα και τα ποδήλατα έδωσαν την θέση τους στα αυτοκίνητα.

Μέσα σε αυτή την δεκαετία, η Πολωνία έχει επιτυχεί ένα οικονομικό θαύμα. Στη περιοχή και μόνο της ευρύτερης Πολωνίας (Wielkopolska) υπάρχουν σχεδόν ένα εκατομμύριο καταγεγραμμένες μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις. Σε όλες τις γειτονιές υπάρχουν ιδιωτικά μαζαγιά που ζητούν υπαλλήλους, οι μεγάλες εταιρίες έχουν μια μέρα τον μήνα open day αναζητώντας εργάτες. Μέσα σε αυτό το χρόνο, η Πολωνία απέκτησε σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Ενδεικτικό της καλής οικονομικής κατάστασης, η Πολωνία κρατικοποίησε πάλι την Pekao Bank και τα ορυχεία λιγνίτη. Η Πολωνία έγινε η βάση πολλών λογιστικών τμημάτων πολυεθνικών εταιριών, ανέκαθεν ήταν οι Πολωνοί προσεχτικοί με τα λεφτά τους. Συνολικά, το κατακεφαλήν εισόδημα δεκαπλασιάστηκε μέσα σε μια δεκαετία - οι Πολωνοί πλέον ευημερούν. Ενδεικτικό της κατάστασής, οι τρεις Ferrari που κυκλοφορούν στο μικρό Lubon όπου μένουμε. 

Ειδοποίηση για εύρεση εργασίας
Παρόλα αυτά δεν είναι όλα ρόδινα. Οι πάλαι ποτέ στυλοβάτες του σοσιαλιστικού καθεστώτος, οι αγρότες, συνταξιοδοτούνται από ξεχωριστό πρόγραμμα, το KRUS, το οποίο είναι σημαντικά φτωχότερο από το ZUS που συνταξιοδοτούνται σχεδόν όλοι οι άλλοι - οι συνταξιούχοι αγρότες ίσα που έχουν αρκετά χρήματα για τα φάρμακα τους. Επίσης, ο νεοφιλελευθερισμός είναι εδώ για να μείνει: παραπάνω από 5 χιλιάδες Πολωνοί έχουν αναγκαστεί να δανειστούν από τράπεζες προκειμένου να ανοίξουν franchised επιχειρήσεις όπως οι Zabka και Małpka - με μια προϋπόθεση, εργασία 7 μέρες την βδομάδα από τις 6 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ.
Κάθε μέρα ανοιχτά - 6 το πρωί με 11 το βράδυ
 O φασισμός έχει αρχίσει σιγά σιγά να σηκώνει το βρωμερό του κεφάλι και στην Πολωνία - 'H Πολωνία στους Πολωνούς' και αυτοκόλλητα 'White Power' τα βρίσκεις σε στάσεις λεωφορείων και σχολικών αθλητικών εγκαταστάσεων. Υπάρχει όμως και ο λανθάνων εθνικισμός, η Πολωνία έχει αρνηθεί την είσοδο σε Σύριος πρόσφυγες και αρνήτε να δώσει Πολωνική υπηκοότητα σε Κούδρους μεγαλωμένος και σπουδαγμένους στην χώρα. 
    
Αυτοκόλλητο White Power στην στάση λεωφορείου

Η πανίσχυρη Πολωνική εκκλησία δηλώνει αναρμόδια επί του φασισμού - παρόλα αυτά έχει την δύναμη να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις, να αναμιγνύεται στην δημόσια εκπαίδευση και από το 2014 να κατακρατεί εθελοντικά 0.5% από τον μισθό του κάθε Πολωνού - σχεδόν 100 εκατομμύρια πολωνικά Ζλότι (εξαιρουμένου τις δωρεές οι οποίες δεν φορολογούνται και ανέρχονται στο 80% των εσόδων της).
Fara Poznanska
  Εντύπωση προκαλεί η έλλειψη κάθε αναφοράς στο κομμουνιστικό παρελθόν της Πολωνίας. Τα κτίρια και οι τοιχογραφίες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού έχουν αντικατασταθεί με μοντέρνα κτίρια και διαφημίσεις, στις πλατείες δεν υπάρχουν προτομές με 'ήρωες του λαού', τα κρατικά supermarkets Społem ιδιωτικοποιήθηκαν. Επισκέφτηκα δύο μεγάλα βιβλιοπωλεία στο κέντρο του Poznan - σε κανένα δεν βρήκα φωτογραφικά λευκώματα από την εποχή της PRL - μόνο κάτι ημερολόγια του Tandeusz Rolke και αυτά κατά παραγγελία. Βρήκα ένα μαγαζί που πουλάει κομμουνιστικά memorabilia και ένα μπαρ με θέμα τον κομουνισμό - τουριστικές ατραξιόν περισσότερο παρά μουσεία.
Εικονοστάσι σε σπίτι 

Έτσι λοιπόν, παρ όλη αυτή την περίεργη εναλλαγή νεοφιλελευθερισμού και συντηρητισμού, η Πολωνία φαίνεται να ευημερεί. Η χώρα που πρωτογνώρισα το 2007 φαίνεται να έχει αλλάξει πολύ και συνεχίζει να αλλάζει. Σαν τον φοίνικα αναγεννήθηκε από τις στάχτες της και διαγράφει μια εντυπωσιακή πορεία. Μερικά πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο, μερικά προς το χειρότερο - παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο εργατικός αυτός λαός έχει επιτύχει μέσα σε λίγα χρόνια ένα μικρό θαύμα.
Τα πάλαι ποτέ κρατικά Społem

Sunday, May 21, 2017

Ανάγκα και θεοί πείθονται

Και εκεί που θεωρούσα τον κάθε δρομέα ψυχικά ανισόρροπο, περίεργο και δεκάδες άλλα υποκοριστικά, ξύπνησα σήμερα από τον μεσημεριανό μου ύπνο με ένα πόνο στο δεξί νεφρό μου.
Πήρα κανα-δύο buscopan αλλα αφού δεν είδα προκοπή αποφάσισα να κάνω το αδιανόητο.... να βάλω τα αθλητικά μου παπούτσια και να βγώ για τρέξιμο με την ελπίδα η πουτάνα η πέτρα να πέσει και να με αφήσει ήσυχο.
Φυσικά η πέτρα δεν έπεσε αλλά ευχαριστήθηκα το τρέξιμο. Περίπου 2 χιλιόμετρα (1.13 μίλια) - ομολογώ ότι με εξέπληξε καθώς έχω να ασχοληθώ με οτιδήποτε υπονοεί αθλητισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες. Λίγο ο καθαρός αέρας, η λιακάδα, τα πουλάκια που κελαΐδούσαν, τα κατάφερα...
Να δεις που θα το καθιερώσω....

[Update 6/6/17]

Επιτέλους έπεσε....
 

Saturday, May 06, 2017

Κατοχικά νέα

Μετά από πολλά χρόνια, αποφάσισα να ακούσω ιντερνετικό ραδιόφωνο και Ελληνικά κανάλια. Η ΕΡΑ Ιωαννίνων ήταν η επιλογή μου - άρχισαν ξαφνικά οι ειδήσεις. Το ένα Γερμανικό όνομα μετά το άλλο, άλλα γερμανόφωνα επώνυμα, δάνεια, χρέη, δηλώσεις περί κατοχής, εκλογές στην Γαλλία και άνοδος της ακροδεξιάς, Αγγλικές εκλογές και UKIP - ακόμα και η φωνή του εκφωνητή - πολύ εύκολα κάποιος θα μπορούσε να μου πει οτι έπαιζε απόσπασμα από τα "Κατοχικά Επίκαιρα" του 'Σαν Σήμερα' και θα τον είχα πιστέψει. Όλα αυτά σκεφτόμουνα και κοίταγα την βροχή από το παράθυρο.

Και σαν το όνειρο όπου ξυπνάς μέσα σε όνειρο η γυναίκα μου έβαλε τις φωνές - 'Ελα απάνω να δεις!'. Έφυγα να δω τι ήθελε.
-"Κοίτα, κέρδισα μισό κιλό κιμά!" μου είπε δείχνοντας μου μια κάρτα, από αυτές που ξύνεις. Πράγματι, μια κάρτα η οποία έλεγε ότι κερδίσαμε μισό κιλό κιμά - κιμάς με το δελτίο.

Μισό κιλό κιμάς δωρεάν
Περίεργες μέρες ζούμε....

Sunday, April 30, 2017

Έξω πάμε καλά (και ένα χαμένο φιλμ για υστερόγραφο)

Έχει αρχίσει η εποχή των car boot sales - κάθε Κυριακή πρωί την περνάω στο παζάρι με την ελπίδα να βρω καμιά καλή φωτογραφική μηχανή. Χωρίς καμιά τύχη τελευταία, συνεχίζω όμως. Σήμερα βρήκα έναν ηλικιωμένο κύριο ο οποίος πωλούσε παλαιά αγγλικά νομίσματα - ανάμεσα τους και μερικά Ισπανικά - μου είπε οτι ζούσε για λίγο καιρό στην Ισπανία την δεκαετία του 80. Ανάμεσα στα πολλά και παλιά Αγγλικά νομίσματα, μερικά Ρώσικα κομουνιστικά μετάλλια.
Παρόλα αυτά το μάτι μου έπεσε σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα!
 Τον ρώτησα πόσο το πουλάει - πέντε λίρες μου απάντησε! Δηλαδή, και με ισοτιμία των μέσων της δεκαετίας του 90 (£1 = 500 δραχμές) μου ζήτησε δέκα χιλιάδες δραχμές για να μου δώσει 20 δραχμές. Και μετά σου λένε που θα πάμε με την ψωροδραχμούλα μας!

-----------------------------------------------------------------------
Σπιτικό ψωμάκι...
 Υστερόγραφο: Ενώ οι απόπειρες μου να βρω καμιά καλή φωτογραφική μηχανή παραμένουν επί ματαίω, την περασμένη βδομάδα έπεσα σε ένα μαργαριτάρι. Βρήκα το παρακάτω φωτογραφικό τάνκ και επειδή το προηγούμενο που είχα είχε διαρροές αποφάσισα να το αγοράσω. Η πολύ ευγενική και ηλικιωμένη κυρία που το έδωσε για £2. Μόλις έφτασα σπίτι και το άνοιξα με περίμενε μια έκπληξη - φορτωμένο στο σπιράλ υπήρχε ένα φιλμ Kodak Plus-X, το οποίο έχει ακόμη την επιγραφή "Safety Film",κάτι που καταργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 70. Το τανκ άρχισε να παράγεται στις αρχές της δεκαετίας του 60 οπότε οι φωτογραφίες ανήκουν σε εκείνη την περίοδο (1962-1975?). Ανάμεσά τους κανα-δύο εξαιρετικές.
Πορτραίτο Νεαρού
Θάλασσα - θάλασσα
Που να βρίσκονται τώρα....
Υπάρχει και αυτή η φωτογραφία - βάλτε την fullscreen και κάντε κανα-δυο βήματα πίσω.... Χμμ....
 Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω φιλμ αλλων, έχω μερικά ποστ εδώ, εδώ, εδώ και εδώ - αλλά αυτές είναι εμφανισμένες στα σωστά χημικά και είναι πολύ καλύτερες.

Sunday, April 16, 2017

Πάσχα Υπερβόρεια

Shrewsbury
Τίποτα πασχαλινό - με την ελληνική έννοια του όρου - δεν συνέβη. Τίποτε δεν μαρτυρούσε οτι είναι μεγάλη βδομάδα εδώ πάνω. Υπήρχαν βέβαια κάτι highlights.

* Μεγάλη Τετάρτη πήγα για φωτογραφίες στο Shrewsbury. Είναι μια πόλη εδώ ποιο δίπλα, μία ώρα με το αμάξι. Πανέμορφη πόλη, μικρή, με το μεσαιωνικό κάστρο και τα στενά δρομάκια της, περιτριγυρισμένη από τον ποταμό Severn. Κρίμα για τον καιρό, βροχή κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, δεν βοήθησε.
Στην πόλη υπήρχε και μια έκθεση φωτογραφίας με φωτογραφίες από το Magnum Agency, φωτογραφίες εκτυπωμένες και αναρτημένες σε διάφορα σημεία της πόλης.
* Μεγάλη Παρασκευή βγήκαμε μια βόλτα στην πόλη. Στην κεντρική εκκλησία, είχε εκδηλώσεις για παιδιά, χαρτοκοπτική και παραμύθια - για μένα ήταν ευκαιρία για να βγάλω μερικές φωτογραφίες.
* Κυριακή του Πάσχα πήγαμε στο κάστρο για να βρούμε κρυμμένα σοκολατένια αυγά. Καλή φάση, ανακαλύψαμε και την δυτική πλευρά του κάστρου που δεν την είχαμε επισκεφτεί.

Και κάπως έτσι πέρασε και το Πάσχα μας. Χωρίς φανφάρες και με μια γαμώ-βροχή το απόγευμα, έτσι για να μην ξεχάσουμε που είμαστε.

Sunday, March 05, 2017

H εποχή των τειχών

Μετά από πολλή σκέψη, σαν άλλοι Ντόναλντ Τράμπ, αποφασίσαμε να υψώσουμε και εμείς ένα τοίχο μεταξύ του σπιτιού μας και των διπλανών. Οχτώ χρόνια τώρα, ποτέ δεν μας είχε περάσει από το μυαλό, τώρα - με τους διαρκώς μαστουρωμένους και ανισόρροπους γείτονες, αποφασίσαμε ότι είναι αναγκαίο.

Κρίμα που ήρθα έτσι τα πράγματα. Ελπίζουμε ότι δεν θα καθίσουν για πολύ εδώ και ότι επιτέλους θα σταματήσει να μυρίζει κάνναβη όλη η γειτονιά.

Sunday, February 26, 2017

Doris

Somewhere.. over the rainbow
Και στα καλά του καθουμένου, ήρθε η καταιγίδα Ντόρις και μας πήρε και μας σήκωσε. Με ταχύτητα ανέμων κοντά στα 70 χμ/ω η καταιγίδα ξερίζωσε δένδρα, κατέστρεψε φράκτες και σπίτια και μετά από 8 ώρες σταμάτησε έτσι ξαφνικά όπως άρχισε.
Εμείς ήμασταν σχετικά τυχεροί, μόνο ένα σπασμένο πάνελ είχαμε αλλά είναι πίσω από το ένα από τα δύο πεύκα οπότε για να το αλλάξουμε πρέπει να κόψουμε το πεύκο. Σε κάποια φάση αναγκάστηκα να βγώ έξω και να βάλω μια βαριά ξύλινη καρέκλα στο τραμπολίνο γιατί ο αέρας προσπαθουσε να το πετάξει πάνω στον φράκτη μας.
Άλλοι ήταν λιγότερο τυχεροί - στο Wolverhampton μια 29χρονη σκοτώθηκε όταν την χτύπησαν στο κεφάλι ιπτάμενα σκουπίδια. Οι παρα-δίπλα από εμάς έχασαν τον μισό φράκτη που έπεσε πάνω στο αμάξι τους και τους το βούλιαξε στην πόρτα. Δείτε την φωτό για να δείτε τι εννοώ - μια πόρτα στέκεται μόνη της.
Η καταιγίδα άρχισε περίπου στις 7 το πρωί και σταμάτησε στις 3 το απόγευμα. Στο τέλος, μας αποζημίωσε με ένα ωραίο ουράνιο τόξο.....

Ωεω... που ειναι ο φράκτης?