Monday, August 31, 2015

Αντίο

Μπιζάνι, κάπου στις αρχές της δεκαετίας του 90.
Πολλές φορές κάθισα μπροστά στον υπολογιστή τελευταία για να γράψω κάποιο πόστ. Όλο και κάτι ήθελα να γράψω, για τις φετινές καλοκαιρινές διακοπές, για τις λίγες αλλά ηλιόλουστες μέρες εδώ πάνω ή για τα φωτογραφικά σχέδια μου, αλλά πάντα σκόνταφτα πάνω σε ένα σκόπελο. Δεν μπορούσα να τα γράψω όλα αυτά χωρίς να 'εχω κάνει ένα πόστ για τον θάνατο της μητέρας μου. Πολλές φορές σκέφτηκα τι να γράψω, πώς να το γράψω, πότε να το γράψω αλλά τελικά πάντα το ματαίωνα.
Έτσι λοιπόν στις 24, ξημερώματα 25 Ιουλίου η μητέρα μου έφυγε από την ζωή σε ηλικία 75 χρονών μετά από μια σχετικά σύντομη μάχη με τον καρκίνο (λέμφωμα για την ακρίβεια). Προηγήθηκαν 2 δύσκολοι μήνες με εξετάσεις, νοσοκομεία, εγχειρίσεις και τηλέφωνα. Πλέον δεν μπορώ να ακούω το τηλέφωνο της Ιβόνας να χτυπάει.
Παρόλα αυτά η ζωή συνεχίζεται. Θα την θυμόμαστε για την αγάπη της, την περιέργεια της και ότι μας έμαθε μεγαλώνοντας μας.