Monday, July 21, 2014

Διακοπές 2014

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και τώρα ήρθε η ώρα να επιστρέψουμε στην μίζερη και βροχερή Αγγλία. Το να μπαίνεις στο αεροπλάνο με 37 βαθμούς και να βγαίνεις με 10, βροχή και αέρα στο αεροδρόμιο του Manchester είναι πάντα ένα σοκ. Παρόλα αυτά, επιστρέψαμε με μπόλικες καλές αναμνήσεις - σε γενικές γραμμές, οι φετινές διακοπές ήταν από τις καλύτερες που έχουμε κάνει εδώ και πολλά χρόνια. Έτσι λοιπόν, σήμερα, στις 8.10 αποφάσισα να γράψω ένα post για τις καλοκαιρινές μου διακοπές πριν με πιάσει η ατέλειωτη βαρεμάρα και το αφήσω και για φέτος....

* Η ελληνική TV τα καλοκαίρια απλά δεν βλέπετε.... κάθε χρόνο που ερχόμαστε στην Ελλάδα, το MEGA παίζει το "10 λεπτά κήρυγμα" και ο ANT1 το "Κωνσταντίνου και Ελένης". Μάλιστα, το επεισόδιο στο 10 λεπτά κήρυγμα με τον Κοντογιαννίδη το είδα και πέρυσι. Μόνο τις 3 χαρχάλες και το Ρετιρέ του Δαλιανίδη δεν έχω πετύχει ακόμη.

* Μετά από έναν χρόνο δημητριακά με γάλα για πρωινό, αποφάσισα στις διακοπές μου να το ρίξω στο Μίλκο-και-τυρόπιτα για πρωινό ξύπνημα. Αυτοί οι άνθρωποι εδώ πάνω δεν ξέρουν τι χάνουν....

* Και μιλώντας για φαγητό, εν Ελλάδι, έφαγα ένα ταψί γαλακτομπούρεκο και 4 κομμάτια εκμέκ. Πάστες από το Μαρόν επίσης. Έκανα μια γενική αίματος και το ζάχαρο μου είναι 80. Που πήγε όλη αυτή η ζάχαρη?.....

* Φέτος αποφάσισα να κάνω το ακατόρθωτο. Να τα πάρουμε από την αρχή όμως. Όταν ήμουν πιτσιρικάς, φοβόμουν να ανοίξω τον πρώτο τόμο τις εγκυκλοπαίδειας που έχω στο δωμάτιο μου. Στο "AB-" και συγκεκριμένα στο "Αβύσσιοι οργανισμοί" υπήρχε η φωτογραφία που έχω δίπλα η όποια μου προκαλούσε τρόμο όταν ήμουν μικρός. Αυτά τα τερατόμορφα ψάρια με τα τεράστια δόντια και
Οι τρομεροί αββύσιοι οργανισμοί
την σχεδόν εξωγήινοι μορφή είχαν καταντήσει ο εφιάλτης τις παιδικής μου ηλικίας. Ποτέ δεν άνοιγα αυτόν τον τόμο - αργότερα ήρθε το internet και δεν χρειαζόταν αλλά ακόμη και φέτος, μόλις αποφάσισα να ανοίξω την εγκυκλοπαίδεια για να αντιμετωπίσω τον φόβο μου, ένιωθα να τρέμω καθώς γύριζα σελίδα. Τελικά όλα αυτά τα χρόνια, αυτή η εικόνα είχε πάρει τέτοιες διαστάσεις που σε καμία περίπτωση δεν είχε κάποια σχέση με την πραγματικότητα. Βασικά, δεν είναι φωτογραφία αλλά ζωγραφιά και πλέον δεν βρίσκω τίποτα το τρομακτικό σε αυτή.....

Ο Αγιος Γεώργιος
* Η Olivia για πρώτη φορά στην ζωή τις είδε λιακάδα (η Δάφνη έχει ξανάρθει Ελλάδα). Πήγαμε στην θάλασσα όπου η Δάφνη έλιωσε στο να φτιάχνει κάστρα στην παραλία. Εγώ και η Olivia την περάσαμε ξάπλα κάτω από τα δέντρα.

* Πήγαμε στον Ai-Γεώργη στην Εύβοια για διακοπές. Ησυχία και σπίτι δίπλα στην θάλασσα. Αράξαμε στην παραλία και δεν κάναμε απόλυτος τίποτα. Σχετική φωτό με έμενα σε ένα κάνω στην αρχή του

* Για να πας στον Άγιο Γεώργιο και να γυρίσεις χρειάζεσαι 72 Euro !!! Τέσσερα διόδια και ένα φέρι-boat για 1.5 ώρα δρόμο. Σε αυτά δεν υπολογίζω την βενζίνη. Αν μπορούσαν να βάλουν διόδια στο άνοιγμα και κλείσιμο τις πόρτας του αυτοκινήτου, θα το είχαν κάνει.....
 
post. Πόσο διαφορετικά περνάει η ζωή σε ένα μικρό παραθαλάσσιο χωριό το καλοκαίρι. Αναμφίβολα τα πράγματα είναι δύσκολα τον χειμώνα αλλά το καλοκαιράκι...

* Συναντήθηκα με φίλους που είχα να δω από τότε που έφυγα από την Ελλάδα. Πολύ σημαντικό - σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να συναντήσετε και να μιλήσετε σε έναν φίλο σας που έχετε να δείτε χρόνια. Τοποθετεί όλα αυτά τα χρόνια σε μια διαφορετική προοπτική - γεγονότα του 2008 ακούγονται σαν νέα - τι περίεργο. αλλαγμένοι από τον χρόνο και την κρίση, ο καφές που ήπια μαζί τους ήταν μια απόλαυση.

* Μια μικρή αλλαγή έχει αρχίσει να φαίνεται στην καθημερινή ζωή τον Ελλήνων. Ίσος πολύ μικρή για να την παρατηρήσουν οι ντόπιοι, τα Λιόσια του 2014 είναι διαφορετικά από τα Λιόσια του Δεκεμβρίου 2011 όταν είχα έρθει. Εν μέσο κρίσις, τα περισσότερα μαγαζιά στο κέντρο ήταν κλειστά. Τώρα η αγορά δείχνει κάπως καλύτερη, μικρή διαφορά, ίσος πολύ μικρή για να την δει κάποιος που είναι εκεί μόνιμα, αλλά παρατηρήσιμη στους επισκέπτες όπως εμένα.

* Αποφάσισα να βγάλω διαβατήριο (πάλι). Μάζεψα όλα τα χαρτιά μου και ανηφόρισα προς Χαϊδάρι. Μετά από τόσα χρόνια, το να οδηγάς στην Θηβών κολλημένος πίσω από το 703 παραμένει η ίδια απόλαυση. Μάλιστα, στην διασταύρωση τις Θηβών με την Τζον Κένεντι, οι λακκούβες είναι οι ίδιες εδώ και 15 χρόνια.....

* Αστυνομικός στο El. Βενιζέλος μας μίλησε με ευγένεια και στον πληθυντικό.... Έλα Παναγία μου....

* Πέρασα ένα μεσημέρι στο Μοναστηράκι κοιτάζοντας για παλιές φωτογραφικές μηχανές. Βρήκα μπόλικες αλλά οι τιμές τους είναι εξωπραγματικές. Οι μαγαζάτορες νομίζουν ότι με το να δώσουν μια τρελή τιμή σε μια παλιά μηχανή, αυτή γίνεται αυτομάτως αντίκα και περιζήτητη. Για τα κορόιδα που ενδεχομένως να μπουν στον πειρασμό να δώσουν 250 Euro για μια Minolta XG-2 με τον 50 f/1.7, 180 euro για μια Nikon F90x, 50 Euro για μια Zenit 12ΧΡ κτλ κτλ... εγώ έχω να τους ευχηθώ περαστικά και ότι υπάρχει και το eBay....

* Μπήκα δυο φορές στον πειρασμό να πεταχτό στα Καλύβια για φαγητό αλλά τελικά οι μικρές ήταν κουρασμένες και το ανέβαλα. Υπάρχον ακόμη οι ταβέρνες εκεί?

* Είδα επιτέλους και την έξυπνη σήτα. Προσοχή στις απομιμήσεις, μην τυχόν και δεν δουλεύουν τα μαγνητάκια...

* Το καλοκαίρι στην Πολωνία και φέτος στην Ελλάδα, εγώ καi η Δάφνη ξεκινήσαμε να κρίνουμε θησαυρούς όπως τους αποκαλεί η Δάφνη με σκοπό να τα βρούμε εκεί τον επόμενο χρόνο. Στην
Πολωνία κρύψαμε 2 κουβαδάκια μέσα σε κάτι φυτά, στην Ελλάδα κρύψαμε κάτι κοχύλια. Εκτύπωσα και τις διπλανές φωτός και τις έχουμε βάλει στο δωμάτιο τις Δάφνης....

Με τα πολλά, ο καιρός πέρασε και εμείς επιστρέψαμε σπίτι μας. Οι δουλειές στο γραφείο έχουν συσσωρευθεί, το ίδιο και οι δυστυχισμένοι πελάτες που περιμένουν να με δουν. Από την Τρίτη που επιστρέψαμε όλοι βάλαμε τα κεφάλια μέσα. Αυτό για δυο λόγους. Πρώτων γιατί βρέχει - οπότε δεν υπάρχει λόγος για να έχουμε ακόμη έξω και δεύτερον γιατί η βοήθεια από άλλους είναι ανύπαρκτη εδώ πάνω. Έτσι λοιπόν, με μερικές ακόμη φωτογραφίες, αφήνουμε την Ελλάδα μέχρι του χρόνου....