Tuesday, December 31, 2013

Πρωτοχρονιά 2013

Έτσι λοιπόν, η μέρα που όλη η Αγγλία περίμενε εν αγωνιωδώς, τα Χριστούγεννα, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Η πρωτοχρονιά δεν είναι και καμιά μεγάλη γιορτή, από όσο γνωρίζω τουλάχιστων, μονάχα οι Σκοτσέζοι έχουν το Hogmanay festival που γιορτάζουν την πρωτοχρονιά. Τρία χρόνια στην Σκοτία όμως και δεν παραβρέθηκα σε κανένα. Πρωτοχρονιά 2006-7 ήταν πολύ μίζερη όπως έχω γράψει κάπου εδώ στο μπλόγκ, το 2007-8 αναβλήθηκε μιας και συνέπεσε με τα χειμερινά gails τα οποία ξερίζωσαν δένδρα και διέλυσαν την σκηνή. Το 2008 ήταν μπερδεμένη ιστορία, είχαμε μετακομίσει το καινούργιο διαμέρισμα στο κέντρο του Εδιμβούργου αλλά το χιονόνερο που έπεφτε ήταν αρκετό από το να με αποτρέψει να βγώ από το σπίτι. Είδαμε τα
Το διαμερισμα μας στο
Rosemount building.
Στην διπλανή πόρτα έμεναν
ο Victor και η Isaela
βεγγαλικά και ακούσαμε τα τραγούδια από την βεράντα μας όμως.
Έτσι λοιπόν, η γιορτή του χρόνου που όλη η Αγγλία προετοιμαζόταν από το τέλος Αυγούστου τελείωσε. Σήμερα έχουμε παραμονή πρωτοχρονιάς. Αν και μπαίνω σε πειρασμό για την καθιερωμένη ανασκόπηση της πολύ δύσκολης χρονιάς που φεύγει, τελικά δεν θα το κάνω. Λίγο βαριέμαι, βαριέμαι και λίγο, λέω να πάω να φάω και τίποτα. Αναρρωτιέμαι, τι θα σκέφτομαι σε δύο-τρία χρόνια οταν θα διαβάζω αυτό το πόστ και αν θα θυμάμαι όλη την ταλαιπωρία, τα ξενύχτια, τις σπουδές, την εγκυμοσύνη της Ιβόνας και τις ατέλειωτες εργασίες μέχρι να πάρω το πτυχίο μου. Πάντως για να τα γράψω όλα αυτά χρειάζομαι ώρες πολλές και η εργασία που πρέπει να παραδώσω σε 3 βδομάδες σχετικά με τις μεθόδους έρευνας της πτυχιακής μου έχει μείνει πολύ πίσω. Τα δώρα ο Αϊ Βασίλης μας τα έφερε τα Χριστούγεννα οπότε δεν έχει νόημα να καθίσουμε μέχρι τα μεσάνυχτα. Λέω να χαζέψω μερικά Χριστουγεννιάτικα - Πρωτοχρονιάτικα πόστς από το παρελθόν και να πάω για ύπνο. Ειδικά εκείνο που έγραψα το 2008 από το γραφείο στο νοσοκομείο.
Όπως και να έχει, καλή Χρονιά σε όλους !

Friday, December 27, 2013

Wednesday, December 25, 2013

Χριστούγεννα 2013

* Παραμονή Χριστουγέννων σήμερα και η χρονιά τελειώνει με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Λιακάδα και 12 oC !!

* Αποφασίσαμε για πρώτη φορά στην ζωή μας, το Χριστουγεννιάτικο δείπνο μας να έχει πάπια στον φούρνο. Πρώτη φορά την φτιάχνουμε (με πορτοκάλι). Fingers crossed.

* Αποφασίσαμε να ασπαστούμε τις βρετανικές παραδόσεις περί Χριστουγέννων. To σχέδιο δράσης ήταν ώς εξής. Το βράδυ, μετά το βραδινό φαγητό, η Δάφνη έφτιαξε ένα κέικ και το άφησε δίπλα στο τζάκι μαζί με ένα ποτήρι νερό για να πιει ο Αϊ Βασίλης.
Το δώρο μου
Μετά πήγαμε για ύπνο και το πρωί που ξυπνήσαμε αντικρίσαμε τα δώρα κάτω από το δένδρο. Άρωμα για την Ιβονα, φωτογραφική μηχανή για εμένα, κουβερτούλα για την Ολίβια και παιχνίδια και γλυκά για την Δάφνη.

* Extra Χριστουγεννιάτικο δώρο για εμένα. Το θέμα του μάστερ μου εγκρίθηκε από την (κρατηθείτε) : Επιτροπή Ηθικής (Ethics Committee) . Mε το καλό θα ασρίσω και τις συνεντεύξεις με τον καινούργιο χρόνο.

* Η χειρότερη απειλή για οτιδήποτε σχέδια εδώ πάνω, δεν είναι ο καιρός αλλά ένα σύνολο νόμων και κανονισμών που ονομάζεται Health and Safety. Για οτιδήποτε κάνεις, πρέπει να κάνεις και ένα risk assessment. Έτσι λοιπόν και τα Χριστούγεννα δεν αποτελούν εξαίρεση. Βγήκε η Αγγλική ΕΜΥ και είπε οτι έρχονται αέρηδες και βγήκε ο δήμαρχος και έκοψε το Χριστουγεννιάτικο δένδρο για να μην πέσει. Τελικά ο καιρός όπως είπα ήταν ανοιξιάτικος και ο κόσμος τσαντισμένος το έριξε στην καζούρα - έβαλε ένα "άλλο" δένδρο στην θέση του για να το θαυμάζουν οι περαστικοί. Σας αφήνω με μερικές φωτός...

Sunday, October 20, 2013

Ο ερχομός της Ολίβιας

Και όμως, μετά από δύο βδομάδες, βρήκα καιρό να καταγράψω στο μπλόγκ μου την γέννηση της Ολίβιας. Ομολογώ οτι η Ολίβια μέχρι στιγμής είναι πολύ χαλαρή και κοιμάται καλά τα βράδια - απλά εγώ νοιώθω κουρασμένος για να κάτσω να γράψω. Έτσι λοιπόν, τώρα που έχω λίγο χρόνο και η γυναίκα χαζεύει το X-Factor, είπα να γράψω λίγες αράδες. Η Ολίβια γεννήθηκε την προ προηγούμενη παρασκευή 4/10, της πήρε λιγότερο από μία ώρα - ουσιαστικά τρία σπρωξίματα και ήταν έξω. Γεννήθηκε με τον ομφάλιο λώρο δεμένο κόμπο, κάτι που συμβαίνει σε ένα στα 1000 παιδιά γι' άυτο και οι μαίες την ονόμασαν "Τυχερή".
Κατά τα άλλα, τις πρώτες μέρες η Δάφνη ήταν κατενθουσιασμένη με το καινούργιο παιχνίδι της αλλά τώρα που συνειδητοποίησε ότι δεν είναι παιχνίδι και ότι είναι εδώ για να μείνει, έχει αρχίσει και δείχνει σημάδια ζήλιας.Τίποτα εξωφρενικό πέρα από το γεγονός οτι συχνά-πυκνά δηλώνει οτι ο μπαμπάς είναι της Δάφνης και η Ολίβια της μαμάς.
Και μερικές φωτός....


Saturday, September 28, 2013

Τρίτος Χρόνος Master


Το αμφιθέατρο μας
Επιστροφή για τρίτη (τέταρτη για εμένα, έκανα και ένα χρόνο foundation year στην ψυχολογία) χρονιά στο πανεπιστήμιο φέτος για το Μaster. Αναμένεται μια πολύ πιο χαλαρή χρονιά φέτος σε σχέση με πέρυσι. Η απόφαση μου να κάνω σε μια χρονιά το πτυχίο και την πρακτική, αν και εξοντωτική, φαίνεται να ήταν καλή επιλογή μιας και φέτος έχω όλο τον ελεύθερο μου χρόνο για να αφοσιωθώ στο Master. Έχω δυο-τρεις ιδέες για το τι θέμα να επιλέξω αλλά φαίνεται ότι το θέμα για το οποίο έχω το περισσότερο υλικό είναι η σημασία του ονείρου στην ψυχοθεραπεία. Για να δούμε, έχω μέχρι τα μέσα Δεκέμβρη να αποφασίσω για θέμα, οπότε δεν θα βιαστώ.
Η επιστροφή στα θρανία μου θύμισε πολύ τις σχολικές μου μέρες. Όπως και πέρυσι, ξεκινήσαμε με ένα residential weekend (δηλαδή καφές στην καφετέρια καθώς διηγούμασταν ο ένας στον άλλο πως περάσαμε στις διακοπές) και τα απαραίτητα μαθήματα στο αμφιθέατρο. Υπήρχαν επίσης αυτές οι περίεργες στιγμές όπου οι περσινοί καθηγητές μας ερχόντουσαν και μας αγκάλιαζαν και μας φιλούσαν.... σκεφτείτε το αυτό με τον Λαμπίρη η τον Μιαούλη για παράδειγμα... Τέλος πάντων, τα μαθήματα φέτος είναι μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου και μετά συναντιόμαστε 4 φορές με τον επόπτη μας μέχρι να παραδώσουμε ένα σχέδιο τις διπλωματικής τον Ιούνιο και την τελική διπλωματική με όλες τις διορθώσεις τον Ιούλιο. Τα αποτελέσματα τον επόμενο Σεπτέμβριο.
Όπως είπα, φέτος αναμένεται να είναι ποιο χαλαρά και δεν αισθάνομαι το ίδιο άγχος με πέρυσι. Βέβαια φέτος θα έχουμε και την μικρή extra αλλά έχω αρχίσει να προετοιμάζομαι ήδη για την σχολή και να μαζεύω τα άρθρα που θα χρειαστώ για την διπλωματική.Για τους επόμενους 4 μήνες θα είμαι κάθε Σάββατο στην δουλειά πλέον οπότε έχω και λίγο χρόνο το πρωί για να το αφιερώσω στην διπλωματική μου.
Και εν το μεταξύ περιμένουμε... Η μπέμπα δεν έχει έρθει ακόμη, λέμε μέχρι το τέλος τις βδομάδας θα είναι εδώ....
Η είσοδος του τμήματος ψυχολογίας

Sunday, September 15, 2013

Γκαλερί Γιαννάκη (Θυγατέρα..) Νο1

Η φωτογράφος
Πήρα μια παλιά ψηφιακή μηχανή της Ιβόνας που δεν την χρησιμοποιεί πια και την έδωσα στην Δάφνη. Αυτή με μανία άρχισε να φωτογραφίζει ότι έβρισκε.
Από τις 30+ φωτογραφίες διάλεξα μερικές και τις ανεβάζω στο μπλόγκ. Σκέφτομαι να το κάνω κάτι σαν on-going project, μια φορά τον μήνα να ανεβάζω τις καλύτερες φωτός που βγάζει με την ψηφιακή.

Sunday, September 08, 2013

Αλήθεια Mr Zuckerberg?

Από την προηγούμενη Παρασκευή, 6/9/2013 το Facebook τροποποίησε τους όρους χρήσης για άλλη μια φορά. Θα μπορούσε να είναι άλλο ένα από αυτά τα email που κυκλοφορούν στο Internet σχετικά με το ποιος κατέχει τα πνευματικά δικαιώματα των φωτογραφιών και που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι απλά spam, αλλά στην προκειμένη περίπτωση είναι αληθινό. Αρχικά μου τράβηξε την προσοχή αυτό το thread στο RangeFinderForum που είναι ένα εξαιρετικά αξιόπιστο photo-forum και μετά αυτό το άρθρο εδώ;. Τελικά είναι αλήθεια - το facebook μπορεί να βγάζει κέρδος από την φωτογραφική δουλειά των άλλων χωρίς κάν να χρειάζεται να αναφέρεται στον δημιουργό της φωτογραφίας. Ουσιαστικά, αν εσύ, βγάλεις μια φωτό το παιδί σου να τρώει παγωτό, η Algida μπορεί να αγοράσει την φωτογραφία και να πληρώσει τον κύριο Zuckerberg να την κάνουν αφίσα. Η Algida θα τα τσεπώσει, ο κύριος Zuckerberg θα τα τσεπώσει και εσένα δεν θα σε ρωτήσει κανείς αν μπορούν να χρησιμοποιήσουν την φωτογραφία σου.Το πώς και το γιατί είναι καλά κρυμμένο πίσω από νομική γλώσσα η οποία για τους περισσότερους από εμάς είναι ακαταλαβίστικη.
Τώρα, τι κατάλαβα από αυτά που διάβασα στα sites αυτά; Οτι ενώ μπορεί να ανεβάζω φωτογραφίες σε άλλες πλατφόρμες όπως για παράδειγμα το Flickr και το google και στις οποίες πλατφόρμες οι φωτογραφίες μου μπορεί να αναδημοσιευτούν (παράνομα) χωρίς την άδειά μου, εγώ κατέχω τα δικαιώματα των φωτογραφιών μου - μπορώ να τις σβήσω, να τις ανεβάσω πάλι, να τις αλλάξω, να τις κάνω ότι θέλω. Στο Facebook όμως, κάθε φωτογραφία μου που υπάρχει στους servers της εταιρίας ανήκει στο Facebook όσο ανήκει και σε εμένα. Αν εγώ, για οποιοδήποτε λόγο διαγράψω τις φωτογραφίες μου αλλά αυτές έχουν γίνει share από άλλους, το facebook μπορεί να τις πουλήσει όσο και αν τους το απαγορεύσω εγώ.
Έτσι λοιπόν, διεγραψα όλες τις φωτογραφίες που έχω και στο μπλόγκ μου και δεν πρόκειται να τις ξανανεβάσω...
To auto-correct δίνει ρέστα !!

Sunday, August 04, 2013

Καλοκαίρι τέλος

Η αυλή μας σήμερα.
Ενώ το καλοκαίρι είναι κατά κανόνα πάντα αργοπορημένο στον ερχομό του αν όχι εντελώς απών, το φθινόπωρο είναι πάντα στην ώρα του. Έτσι λοιπόν, όπως κάθε χρονιά περίπου τέτοια εποχή αρχίζουν τα πρωτοβρόχια. Η θερμοκρασία είναι γύρω στους 18 βαθμούς αλλά το βραδάκι την χρειάζεσαι την ζακέτα.
Τώρα γιατί κάθομαι και ασχολούμαι με τον καιρό; Αφενός γιατί είμαι ακόμη υπό την επήρεια του φετινού σοκ - ένας μήνας πραγματικό καλοκαίρι, δεν έχει ξανακάνει τέτοιο καιρό όσο είμαι εδώ πάνω. Βασικά δεν έχει ξανακάνει τέτοιο καιρό εδώ και 450 χρόνια. Αφετέρου γιατί μάλλον δεν θα ξανακάνει για τα επόμενα 450 χρόνια οπότε καλύτερα να το γιορτάσω στο μπλόγκ μου όσο προλαβαίνω.
Όταν πρωτοήρθα εδώ πάνω, δεν είχα σκεφτεί ποτέ το χρώμα μου. Ήταν κάτι το φυσιολογικό (ασχέτως πλέον αν το να έχεις κάποιο χρώμα τώρα στην Ελλάδα είναι προβληματικό). Όταν άρχισα να πηγαίνω ποιο συχνά στην πισίνα στο Εδιμβούργο ώς μέρος της δουλειάς μου, ο κόσμος άρχισε να μου λέει τι ωραίο χρώμα και μαύρισμα έχω. Τότε πρωτοπαρατήρησα το χρώμα μου.Μετά από 7 χρόνια εδώ πάνω έχω ξεβάψει πλέον. Αυτό το άσπρο χρώμα μου δεν το θεωρούσα φυσιολογικό. Εεε.. λοιπόν φέτος ήταν η πρώτη χρονιά εδώ πάνω που επέστρεψα στο φυσιολογικό μου χρώμα.
Κλείνοντας, να πώ οτι αυτός ο καύσωνας με άφησε με μερικές αναμνήσεις στις οποίες σκεφτόμουν "έπρεπε να έχω την κάμερα μαζί μου". Κορυφαία η δεσποινίδα η οποία έκανε τα ψώνια της στο σουπερμάρκετ φορώντας μόνο το μπικίνι της. Άλλη αξιομνημόνευτη σκηνή, ο γιάπης που στον κεντρικό δρόμο, έβγαλε από την τσάντα του ένα μπουκάλι 1 λίτρου νερό και το λούστηκε.

Όπως και να'χει, το καλοκαίρι μάλλον μας τελείωσε για φέτος. Από του χρόνου πάλι .

Monday, July 22, 2013

Καθημερινές συζητήσεις

(Μπαμπάς): -  Ωραίο φακό αγοράσαμε σήμερα Δάφνη...
(Δάφνη): - Ωραίο fuck off
(Μπαμπάς): - Ξέχνα το, κάμερα αγοράσαμε....

Thursday, July 18, 2013

Καύσωνας!

Ποιος θα μας το έλεγε! Είμαστε στην τρίτη εβδομάδα του καύσωνα και η θερμοκρασία δεν πέφτει κάτω από 28 βαθμούς την ημέρα. Εδώ πάνω έχει σημβεί ότι συμβαίνει στην Αθήνα όταν ρίχνει χιόνι - δηλαδή δεν λειτουργεί τίποτε. Τα σπίτια ενώ είναι μονωμένα από το κρύο, έχουν μικρά παράθυρα και κανένα air-condition.
Και τώρα κρατηθείτε: Σε αυτές τις τρείς βδομάδες έχουν πεθάνει... 650 άτομα! Και όχι μόνο αυτό, η ζωή συνεχίζεται κανονικά.Πανικός μηδέν, απλά τους λένε να κάθονται σπίτι και να πίνουν νερό. Φαντάζεστε τι υστερία θα είχε πιάσει τα ελληνικά κανάλια άμα είχαμε 650 θανάτους σε 3 βδομάδες;

Sunday, June 30, 2013

Διακοπές 2013


Φέτος κάναμε κατά γενική ομολογία τις καλύτερες διακοπές από το 2007. Το μυστικό της επιτυχίας οφείλετε στο γεγονός οτι... δεν είχαμε κάνει κανενός είδους σχέδια. Περνούσαμε τις μέρες μας όπως έρχονταν, πότε στην θάλασσα, πότε με φίλους, πότε για καφέ. Τα περισσότερα βράδια τα περάσαμε τρώγοντας σουβλάκι και πίνοντας μαυροδάφνη. σπορ που έχω να επιδοθώ για περισσότερο από 2 χρόνια. Επειδή δεν μπορώ να θυμηθώ τις λεπτομέρειες λέω να παρουσιάσω τα highlights με την μορφή bullets.

* Κατά το ταξίδι μας για το αεροδρόμιο του Μάντσεστερ, καθυστερήσαμε μέχρι να βρούμε το πάρκινγκ που είχαμε κλείσει. Και δεν υπήρχε περίπτωση να το βρούμε μιας και ουσιαστικά το πάρκινγκ ήταν σε ένα αγρόκτημα, πίσω από μια μάντρα με διαλυμένα τρακτέρ και φορτηγά. Ρωτήσαμε 2, 3 φορές για να βεβαιωθούμε.
H απαραίτητη λογοκρισία...

* Η Δάφνη άρχισε να ασχολείται με την φωτογραφία. Στα δεξιά βλέπουμε μία φωτογραφία που
προσπαθεί να βγάλει την γιαγιά της και δίπλα μια φωτογραφία μου που τράβηξε μόνη της.

* Στην Ελλάδα της κρίσης, η συνταγή επιβίωσης είναι η πλήρης γαϊδουροποίηση. O καθένας κοιτάει την δουλειά του, δηλαδή κάνει οτι του κατέβει χωρίς να λογαριάσει τους άλλους. Κάπως έτσι καταστρέφονται καλές γειτονίες δεκαετιών.

* H Δάφνη είχε την πρώτη της επαφή με την θάλασσα. Την πρώτη μέρα ούτε που θέλαμε να πάμε μέσα, την δεύτερη της άρεσε, την τρίτη έβγαλε λέπια...

* Απέσυρα το Peugeot. Είχε τρύπιο ψυγείο, καμένη φλάντζα και μάλλον είχε τινάξει και τα καπάκια
την μηχανής. Για να κυκλοφορώ ένα τέτοιο σαράβαλο έπρεπε να πληρώνω φόρο 200 ευρώ. Πάντως αρκετά κράτησε, το αγόρασα το 2002 με την προοπτική να το αλλάξω σε 5, 6 χρόνια. Και που κράτησε και μια δεκαετία, καλά ήταν.
Εκμεκ....

* Με το που ήρθα στην Ελλάδα, το πρώτο μέλημα μου ήταν να πλακωθώ στα γλυκά. Ένα ταψί γαλακτομπούρεκο και μία βδομάδα κρεατοφαγία αργότερα και η χοληστερίνη μου ήταν σε χαμηλά επίπεδα όπως επίσης και το ζάχαρο μου...!


* Γκρέμισαν το παλιό δημοτικό σχολείο μου. Φαίνεται ότι το Ίλιον περνάει μια φάση αναδημιουργίας. Πόσο περίεργο μου φάνηκε που είδα το οικόπεδο χωρίς το σχολείο εκεί. Υπήρχε για πάντα εκεί πέρα, ακόμη και η προοπτική των τριγύρω σπιτιών άλλαξε, τώρα φαίνονται μεγαλύτερα και όλος αυτός ο χώρος που στα μάτια μου ήταν πελώριος, τώρα που είναι άδειος φαίνεται τόσο μικρός...

* Καθαρίζοντας το πατάρι, κοιτάξτε τι βρήκα. COBOL !!

* Φέτος ήταν οι πρώτες διακοπές που μπορώ να θυμηθώ που δεν πήρα φωτογραφική μηχανή μαζίμου. Δηλαδή πήρα την ψηφιακή για να βγάλω φωτός τις διακοπές μου αλλά όχι τις "σοβαρές" φωτογραφικές μηχανές μου...

* Αγόρασα την αυτοβιογραφία του Μάρκου Βαμβακάρη. Μέσα σε λίγες μέρες έχω διαβάσει περί τις 100 σελίδες, αστρονομικά γρήγορος ρυθμός για εμένα που συνήθως χρειάζομαι μήνες για να διαβάσω ένα βιβλίο. Πραγματική απόλαυση.

* Ίδια περιοχή, δύο κόσμοι αντίθετοι. Η μία φωτογραφία λέει αλήθεια, ή άλλη παραμύθια. Σας αφήνω να αποφασίσετε ποια λέει τι...


Monday, May 27, 2013

Διακοπές στην Πολωνία - Μάιος 2013

Pope Idol - Poznan 2013
Επιστρέψαμε από ολιγοήμερες διακοπές στην Πολωνία. Δεν ήταν κάτι το οποίο το είχαμε σχεδιάσει από πριν, περισσότερο μια απόφαση τις τελευταίας στιγμής ήταν όταν βρέθηκε φθηνό εισιτήριο. Τρεις μέρες μόνο καθίσαμε αλλά για μένα που έχω να κάνω διακοπές ένα χρόνο τώρα, μου φάνηκαν πως πέρασαν τόσο αργά και απολαυστικά. Το γεγονός ότι μπορούσα να καθίσω και να πιο έναν καφέ μόνος μου στο κέντρο της πόλης μου ήταν κάτι αδιανόητο και δύσκολο να το πιστέψω καθώς συνέβαινε. Επιδόθηκα στην αγαπημένου μου φωτογραφία, έφαγα ένα κομμάτι cheesecake με έναν καπουτσίνο, διάβασα το βιβλίο μου και επέστρεψα σπίτι μετά από 5 ώρες. Απίστευτο και όμως συνέβη.
Εκεί που καθόμουν και απολάμβανα τον καφέ μου σκεφτόμουν διάφορα. Αυτό που σκεφτόμουν κυρίως ήταν το πως ο καιρός μας αναγκάζει στην Αγγλία να ζούμε μέσα σε 60 τετραγωνικά τα οποία τα μοιραζόμαστε μεταξύ μας. Και αυτή η έλλειψη χορού είναι που μας κάνει τόσο μίζερους και κατσούφηδες. Στο νοσοκομείο που δουλεύω, όταν έχουμε μέγιστο αριθμό ασθενών έχουμε και τα περισσότερα περιστατικά βίας. Όλοι αυτοί οι ασθενείς και το προσωπικό μέσα σε τόσο λίγο χορό δημιουργεί αυτό που λέμε critical mass. Έτσι, μου φάνηκε τόσο παράδοξο το να βλέπω τον γέροντα στο διπλανό σπίτι από τα πεθερικά μου να τραβάει την καρέκλα του στην μέση του κήπου και να απολαμβάνει τον ήλιο. Μια αντίθεση στην κατάσταση μας που είτε θα είμαστε στοιβαγμένοι σε μεγαλουπόλεις και θα απολαμβάνουμε τον ήλιο, η θα έχουμε άπλα και θα είμαστε κλεισμένοι στο σπίτι λόγο καιρού.
Πάντως, πέρα από όλα αυτά, οι τρεις αυτές μέρες ανεφοδίασαν τις μπαταρίες μου με αισιοδοξία. Ήταν ωραία να ξεφεύγω για λίγο από το μίζερο περιβάλλον τις δουλειάς και τον απαιτήσεων που με έχουν καταπλακώσει 9 μήνες τώρα.

Saturday, May 18, 2013

Απολογισμός των τελευταίων 9 μηνών

Το φετινό δώρο γενεθλίων μου. H αξιοσέβαστη Minolta XD-7  


Επιτέλους, βαδίζουμε προς το τέλος μιας πολύ δύσκολης ακαδημαϊκής (και όχι μόνο) χρονιάς. Η προηγούμενη βδομάδα ήταν ορόσημο για εμένα μιας και επιτέλους παρέδωσα την τελική εργασία και περιμένω την έγκριση προκειμένου να λάβω το πτυχίο μου. Phew... τρία χρόνια σπουδών, που ξεκίνησαν το 2009 με το λεγόμενο foundation year και το 2009-2010 με το certificate year. Δυο χρόνια διάλειμμα για να ξεπεταχτεί λίγο η Δάφνη και φέτος ανυπομονώ να πάρω το πτυχίο. Με το που παρέδωσα την εργασία μου, σκεφτόμουν.. "χμμμ.. θα έχω χρόνο τώρα να δω καμία ταινία..." κάτι αδιανόητο για μένα τον τελευταίο χρόνο όπου μέσα σε 6 μέρες προσπαθώ να βολέψω, δουλειά, πανεπιστήμιο, πρακτική, εποπτεία και φυσικά οικογενειακή ζωή και ο ελεύθερος μου χρόνος είναι κάθε Κυριακή 12.30 με 14.30 που είμαι σπίτι και η Δάφνη κοιμάται. Αυτός είναι ο ελεύθερος χρόνος μου από τον προηγούμενο Σεπτέμβρη. Αν σε αυτά, συνυπολογίσεις ότι τελευταία φορά που κάναμε διακοπές, ήταν πέρυσι τον Mάη (2012) για 5 μέρες στην Πολωνία τότε καταλαβαίνει κανείς πόσο απεγνωσμένα χρειάζομαι λίγες ημέρες ηρεμίας και χαλάρωσης.
Και η εγκυμοσύνη της Iwonas άρχισε να καλυτερεύει επιτέλους. Χρειάστηκε 20 βδομάδες για αυτό, κάνοντας τις προηγούμενες 13 βδομάδες τις Δάφνες να ωχρούν μπροστά τους. Μάθαμε ότι και το δεύτερο μωράκι θα είναι γκομενάρα, οπότε πρέπει να σκεφτόμαστε σιγά σιγά και μερικά ονόματα.
Σκέφτομαι τον επόμενο 1 μήνα να κατεβάσω τους ρυθμούς μου και να αρχίσω να χαλαρώνω πάλι. Αισθάνομαι ότι ταλαιπωρήθηκα πολύ αυτούς τους τελευταίους 9 μήνες, τόσο ψυχικά, με όλες τις δυσκολίες του πανεπιστήμιου που απαιτούσε μια εργασία 5.000 λέξεων κάθε ενάμισι μήνα και τις δυσκολίες τις Iwonas και φυσικά την ανάγκη τις Δάφνες για προσοχή, όσο και σωματικά - το μόνο πράγμα που μου επέτρεπε να περπατάω μερικές φορες εκεί στα μέσα Φεβρουαρίου, ήταν οι 5 καφέδες που έπινα την ήμερα, προκειμένου να πάω στην δουλειά, στο διάλυμα να γράψω μερική από την εργασία μου, να επιστρέψω στην δουλειά, μετά στο σπίτι με την Δάφνηκαι την Iwona κατάκοιτη και μετά πάλι με τις εργασίες του πανεπιστημίου πριν πέσω για ύπνο στις 9.00 το βράδυ εξαντλημένος.
Ελπίζω όμως ότι όλα αυτά θα αποδώσουν καρπούς. θα συνεχίσω του χρόνου με το Master στην ψυχοθεραπεία άλλα τα πράγματα δουλεύουν σε λιγότερο εντατικούς ρυθμούς του χρόνου. Βέβαια η εργασία είναι περί τις 20.000 λέξεις αλλά έχω 5 μήνες καιρό για να μαζέψω τα δεδομένα και να γράψω. θα έχουμε φυσικά το νέο μωρό στο σπίτι από τα τέλη Σεπτέμβρη, αλλά σκέφτομαι αυτά που πέρασα φέτος και λέω δεν μπορεί να είναι χειρότερα.
Οπότε πλέον, σκέφτομαι να τεντώσω τα πόδια μου στην καρέκλα για τις επόμενες 2-3 βδομάδες και να αρχίζουμε να προετοιμαζόμαστε για λίγες μέρες διακοπές στην Ελλάδα και στην Πολωνία.

Sunday, March 31, 2013

Καλό Πάσχα

Και όμως, εδώ πάνω σήμερα είναι Κυριακή του Πάσχα. Και όπως κάθε Πάσχα δεν συνέβη τίποτα απολύτως... Το χιόνι έχει αρχίσει να μισο-λιώνει, το κρύο είναι τσουχτερό, ο ήλιος δισταχτικός (αν όχι ανύπαρκτος) και γενικά δεν υπάρχει τίποτα που να σου θυμίζει οτι έχει έρθει η άνοιξη για να μην πώ οτι έχει έρθει το Πάσχα. Σε όλη αυτή την γενική σύγχυση που επικρατεί είς την φύσιν, ένα σωρό πράγματα έχουν έρθει να προστεθούν τα οποία επιτείνουν την σύγχυση και την κούραση ταυτόχρονα. Το πανεπιστήμιο και οι αλλεπάλληλες εργασίες που πρέπει να παραδώσουμε κάθε 1.5 μήνα, η δουλειά και η πρακτική καθώς επίσης - για αυτούς που δεν γνωρίζουν - η εγκυμοσύνη της Ιβόνας που την έχει καθηλώσει στο κρεβάτι επί ένα δίμηνο, μας έχει φτάσει την κούραση μέχρι τα αυτιά. Εξ' ού και η παντελής  έλλειψη χρόνου για να ασχοληθώ με το μπλόγκ μου.
Φέτος λοιπόν δεν έχει ούτε τσουρέκι, ούτε κόκκινα αυγά. Η μόνη παριγοριά μου ήταν το ξεκίνημα της φετινής car-boot sale σεζόν. Περπατήσαμε με την Δάφνη μέσα στα χιόνια και τις λάσπες για καμιά ωρα μήπως βρούμε καμιά κάμερα (κάμαρα όπως την λέει). Βγάλαμε μερικές φωτογραφίες όμως στην αυλή όμως, οπότε σας αφήνω με αυτές.

Καλό Πάσχα!
 

Thursday, March 14, 2013

Και όμως!!!


Και όμως είναι σήμερα !!!