Monday, December 31, 2012

Παραμονή Πρωτοχρονιάς 2012

Όταν ήμουν πιτσιρικάς, η παραμονή πρωτοχρονιάς ήταν σημαντική για 3 λόγους. Πρώτον περίμενα πως και πως να δω όλες τις γκάφες τις αθλητικής σεζόν. Τώρα τα βλέπουμε όλη την ώρα στο youtube μέχρι που τα έχουμε βαρεθεί, αλλά τότε, ο μόνος τρόπος για να δεις κάποιον να αστοχεί να βάλει goal από την γραμμή του τέρματος ήταν στην ανασκόπηση τις χρονιάς. Πολλές φορές θυμάμαι να κυλιέμαι στο πάτωμα από τα γέλια με τις κακοτυχίες τον ποδοσφαιριστών και των καλαθοσφαιριστών και μετά φυσικά θα συζητούσαμε για αυτά όλο το βράδυ καθώς θα παίζαμε χαρτιά. Και τα χαρτιά (και καμιά φορά ο πάρτα-όλας) ήταν ο δεύτερος λόγος για τον οποίο περίμενα την πρωτοχρονιά πως και πως. Συνήθως μαζευόμασταν στο σπίτι μου, στο τραπέζι τις κουζίνας και παίζαμε χαρτιά για 2-3 ώρες. Όλα τα δίφραγκα, τάλιρα, δεκάρικα που είχαμε βγάλει από τα κάλαντα θα τα ποντάραμε όλα στο 31 και ο κερδισμένος κέρδιζε στην καλύτερη περίπτωση κανένα κατοστάρικο και ο χαμένος κέρδιζε στην αγάπη όπως συνηθίζαμε να λέμε. Ο τρίτος λόγος ήταν τα δώρα. Δώδεκα παρά πέντε, θα μαζευόμασταν όλοι στο δωμάτιο περιμένοντας τον Ai-Βασίλη να αφήσει τα δώρα κάτω από το δέντρο και με τον καινούργιο χρόνο θα τα παίρναμε. Από τα δώρα που θυμάμαι περισσότερο, ήταν ένα set από αυτοκινητάκια, οδικά σήματα και φανάρια. Αυτό επέζησε για πολλά χρόνια, κάπου στις αρχές του 2000, ένα καλοκαίρι σκάβοντας στον κήπο, θυμάμαι βρήκα ένα από αυτά τα φανάρια του set. Ένα άλλο παιχνίδι που θυμάμαι ήταν ένας αυτοκινητόδρομος όπου ένα αυτοκίνητο πεταγόταν από ένα ελατήριο και έκανε τον λεγόμενο γύρο του θανάτου προτού κάνει ένα πέταγμα στο τέλος. Θυμάμαι επίσης την πρώτη φωτογραφική μηχανή μου που την αγόρασα εγώ πλέον και όχι ο Ai-Βασίλης. Ήταν μια Πρακτικά BMS electronic, Χριστούγεννα 1992 και η οποία επέζησε για 6 χρόνια πριν πάρω την Canon,
Είκοσι χρόνια αργότερα, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει. Τα δώρα πλέον δεν τα παίρνουμε την πρωτοχρονιά, αλλά τα Χριστούγεννα. Αυτά τα Χριστούγεννα δεν πήραμε καν δώρα (εκτός από την Δάφνη) και τα περάσαμε με την Iwona ξάπλα στο κρεβάτι με πυρετό. Στο facebook, ένας γνωστός μου έκανε post ένα video με αστείες στιγμές από τα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων το οποίο με έκανε και γέλασα πολύ. Εγώ παράγγειλα το δώρο μου πριν μια βδομάδα (δυο λίτρα Ilford Rapid Fix για τα film μου) αλλά δυστυχώς δεν ήρθε ακόμα. Έτσι λοιπόν, τα φετινά Χριστούγεννα ήταν λίγο άνοστα φέτος. Παρόλα αυτά, όπως κάθε εποχή που είναι στο μεταίχμιο μιας προηγούμενης και μιας επόμενης, με κράτησαν απασχολημένο ένα σορό δραστηριότητες, όπως για παράδειγμα το πανεπιστήμιο, οι εργασίες, η πρακτική. Ελπίζουμε σε 1-2 χρονια να έχω αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό, να δουλεύω σε ποιο ευχάριστες συνθήκες και σιγά σιγά να κτίσω μια εμπειρία και να ανοίξω δικό μου γραφείο. Θα μπορώ έτσι να διαχειρίζομαι και τον χρόνο μου κάπως καλύτερα και να οργανώνω τις χριστουγεννιάτικες διακοπές κάπως καλύτερα.
Χρόνια πολλά σε όλους, ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος!

ΥΓ: Αυτό το πόστ το έγραψα προχτές το βράδυ λίγο πριν πάω για ύπνο. Δεν το διάβασα καθόλου μέχρι τώρα που σκέφτηκα να διορθώσω τα τυχών ορθογραφικά λάθη του. Τώρα που το διαβάζω, μου δίνει την εντύπωση οτι έχει γραφτεί από έναν δωδεκάχρονο: ένα σωρό ορθογραφικά λάθη, επαναλαμβανόμενες προτάσεις, βασικό συντακτικό.... Το αφήνω ως έχει όμως, είς ανάμνηση του δωδεκάχρονου που πιθανώς να το έγραφε...

Tuesday, December 25, 2012

Χριστουγεννιάτικο Fail

Άρθρο για την πειρατεία στην Νιγηρία και φωτό με το σήμα ελληνικού κόμματος
Χρόνια πολλά με άλλο ένα fail από το μέτρ στο είδος Nooz.gr.

Monday, December 24, 2012

Φετινές Χριστουγεννιάτικες ιστορίες.

  •   Περάσαμε τέσσερις μέρες στο νοσοκομείο. Η Δάφνη κώλυσε κάποια ίωση και ανέβασε 41.6 πυρετό. Δεν το συνιστώ σε κανένα γονιό. Πέρα από την ατέλειωτη γκρίνια λόγω της ίωσης, όλοι αυτοί οι γιατροί, παραγιατροί, νοσοκόμοι, νοσηλευτές που πέρασαν πάνω από την Δάφνη, την κατατρόμαξαν. Τα βράδια κοιμόταν με τα παπούτσια γιατί έτσι ένοιωθε σίγουρη οτι άμα ξυπνήσει θα πάει να παίξει στο δωμάτιο που δεν υπήρχαν γιατροί. Τέλος πάντων τώρα είμαστε σπίτι μας και συνεχίζουμε ακάθεκτοι για τα Χριστούγεννα.
  • Όλη αυτή η αδιαθεσία της Δάφνης μας βρήκε απροετοίμαστους και φυσικά όλες οι αγορές Χριστουγεννιάτικων δώρων πήγαν περίπατο. Εκτός από το δώρο της Δάφνης η οποία το έχει παραγγείλει από τον Αϊ-Βασίλη και το έχει έτοιμο στην αποθήκη. 
  • Την ιστορία με τους Έλληνες μετανάστες που πήγαν στην Γερμανία την δεκαετία του '50, την ξέρετε; Ναι αυτή που δεν ήξεραν να διαβάζουν Γερμανικά και αγόραζαν σκυλοτροφές και έτρωγαν. Εε, κάτι παρόμοιο συνέβη και σε εμάς. Φέτος αποφασίσαμε να δοκιμάσουμε το κλασσικό Χριστουγεννιάτικο έδεσμα εδώ πάνω, την Christmas Pudding και αφού την φάγαμε, τότε διαβάσαμε τις οδηγίες χρήσης. Έπρεπε να την μαγειρέψουμε πρώτα. Ευτυχώς που το σπίτι έχει δύο τουαλέτες και δεν χρειάστηκε να τσακωθούμε....
  • Όσοι διαβάζουν τα προηγούμενα πόστς μου, θα έχουν καταλάβει οτι έχω χάσει πάσα ενδιαφέρον για την δουλειά μου. Περισσότερο με ενδιαφέρει η πρακτική μου η οποία ξεκίνησε πριν δύο εβδομάδες. Με τον καινούργιο χρόνο θα αρχίσω να έχω και τους πρώτους πελάτες. Το πανεπιστήμιο προχωρά με γοργούς ρυθμούς, δεν μπορώ να πιστέψω οτι έχω ήδη φτάσει σχεδόν στην μέση του έτους και έχω παραδώσει ήδη δύο από τις τέσσερις εργασίες. 
  • Φέτος ακούσαμε κάλαντα στις γειτονιές. Μερικές ομάδες από μεσήλικες βαριεστημένες νοικοκυρές, αποφάσισαν να κάνουν κάτι δημιουργικό με τον ελεύθερο χρόνο τους. Έφτιαξαν χορωδίες και πηγαίναν από γειτονιά σε γειτονιά και τραγουδούσαν κάλαντα. Από την δικιά μας πέρασαν χτες, σταμάτισαν στον δρόμο πίσω από το σπίτι μας και τους ακούγαμε στο βάθος. Καλή ιδέα, ελπίζω να την επαναλάβουν και του χρόνου.
Αυτά τα νέα μας λοιπόν. Τώρα δεν ξέρω κατά πόσο θα καταφέρω να γράψω και πόστ για την προτωχρονιά, ελπίζω να βρώ λίγο χρόνο.
Καλά Χριστούγεννα!