Sunday, November 25, 2012

Prakticum

Βλέπω την συχνότητα με την οποία γράφω στο μπλόγκ. Τελευταίο πόστ αρχές Οκτωβρίου.Μπράβο.... Μέσα σε ένα μήνα έχουν αλλάξει ένα σωρό πράγματα.
Καταρχήν ο καιρός. Ναι και όμως, άλλαξε. Πλέον έχει βάλει κρύο και θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν τα πρωινά. Άλλαξε και η Δάφνη, μεγάλη κοπέλα πλέον όπως βλέπετε και από τις φωτογραφίες. Η Δάφνη, τον ελεύθερο χρόνο της παίζει με τις φωτογραφικές μηχανές του μπαμπά της. Επίσης ξεμπέρδεψα με τις 10 ώρες θεραπείας από τον σχολή μου, επί ένα μήνα, δύο φορές την εβδομάδα (Τρίτη, Πέμπτη). Ξεμπέρδεψα και με την πρώτη εργασία, άλλες τέσσερις έμειναν μέχρι το τέλος του έτους. Αλλά αυτό το οποίο θεώρησα οτι ξαλάφρωσα από μεγάλο βάρος ήταν το γεγονός οτι βρήκα μέρος για την πρακτική μου. Και μάλιστα στην πόλη μου. Είναι ένα ινστιτούτο το οποίο λαμβάνει ασθενείς από την NHS (το Αγγλικό ΙΚΑ). Ανυπομονώ να αρχίσω την πρακτική και να πηγαίνω μια μέρα λιγότερο στην δουλειά. Η δουλειά είναι ένα απέραντο τρελοκομείο, δηλαδή αυτό ήταν και πρωτύτερα, απλά τώρα τρελάθηκε και το προσωπικό. Και ο διευθυντής του νοσοκομείου είναι για δέσιμο. Τέλος πάντων, μια μέρα λιγότερη έκθεση στην τρέλα την βδομάδα, κάτι είναι και αυτό.Όλα τα φωτογραφικά μου σχέδια έχουν μπει στον πάγο. Η μόνη ενασχόληση μου με την φωτογραφία, περνάει μέσα από το eBay. Ναι, προσπαθώ να πουλήσω κάτι μηχανές που αγόρασα στο παζάρι. Αυτό, κανένα άλλο φωτογραφικό νέο.
Η σχέση μου με την Ελλάδα είναι μονάχα ότι ακούω από το internet. Ειδικά τώρα με την άνοδο του φασισμού, διαβάζω όλο και λιγότερα. Είδα τις προάλλες ένα ντοκιμαντέρ για την κατάληψη της Ολλανδίας κατά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο. Ενώ οι Ολλανδοί ζούσαν αιώνες σε αρμονία με τους Εβραίους στο Άμστερνταμ, μετά την κατάληψη από τους Ναζί και την νομιμοποίηση της κακομεταχείρισης του Εβραϊκού πληθυσμού, ξαφνικά οι Ολλανδοί μαχαίρωναν και λιντζάριζαν Εβραίους στον δρόμο, καταστρέφανε Εβραϊκές περιουσίες και συναγωγές κτλ. Ότι συμβαίνει και στην Ελλάδα δηλαδή, όπου οι μισοί Έλληνες ξαφνικά αισθάνονται οτι είναι ΟΚ να βασανίσεις έναν λαθρομετανάστη. Αυτά λέει πολλά για τον ψυχισμό ενός λαού που τον κακομεταχειρίζονται και που ταυτόχρονα πιστεύει οτι δικαιούται και αυτός να κακομεταχειρίζεται άλλους. Τέλος πάντων, με τέτοιου είδους αρρώστιες θα έχω να κάνω στην πρακτική μου, τώρα ας αράξω μιας και η Δάφνη κοιμάται και να πιω το καφεδάκι μου....