Sunday, October 07, 2012

Επιστροφή στα θρανία

Αυτό και αν είναι ένα αργοπορημένο ποστ. Το έγραψα το Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου από το δωμάτιο της φοιτητικής εστίας που έμενα. Από τότε δεν είχα χρόνο να το περάσω στον υπολογιστή και να το αναρτήσω. Δουλειά, πανεπιστήμιο, σπίτι, εργασίες, έφτασα να αναπολώ τα χρόνια του ΤΕΙ σαν παιδική χαρά. Και όχι μόνο εργασίες αλλά και προετοιμασία παρουσιάσεων, προετοιμασία βίντεο, προσωπική θεραπεία και από του χρόνου πρακτική και διπλωματική για το Master. Οπότε όπως καταλαβαίνετε, τα ποστ περιορισμένα για τα επόμενα δύο χρόνια. Αυτοί που διαβάζουν το μπλογκ με τις φωτογραφικές μηχανές, ενδέχεται να είναι πιο τυχεροί.
Έτσι λοιπόν, το προηγούμενο Σάββατο, μετά από το δείπνο στην φοιτητική εστία και ένα γύρο μπίνγκο με μπόλικη Guinness, προσφορά του Ιρλανδού της παρέας, έγραψα το επόμενο ποστ.

" Το ότι θα έγραφα ένα ποστ από τα δωμάτια μιας φοιτητικής εστίας, ούτε που το φανταζόμουν. Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου και ξεκινήσαμε τον 3ο χρόνο των σπουδών μετά από ένα διάλειμμα 2 χρόνων. Και επιτέλους, τρία εκπαιδευτικά ιδρύματα αργότερα, μπορώ να πω ότι αυτό είναι ένα πανεπιστήμιο της προκοπής. Το campus είναι απίστευτο, εκτός από τα επιβλητικά κτίρια και τους κήπους, περιλαμβάνει επίσης, δάσος, λίμνες, γήπεδα γκολφ, ατέλειωτη εξοχή, φάρμες με ζώα και ότι μπορείς να φανταστείς. Ειδική μνεία στην μοκέτα του αμφιθεάτρου στην οποία το πόδι σου χρειάζεται τρία δευτερόλεπτα σε κάθε βήμα σου μέχρι να φτάσει στον πάτο της μοκέτας.
Παρόλα αυτά, έχω την αίσθηση ότι όλα αυτά ήρθαν λίγο ετεροχρονισμένα. Δεκαέξι χρόνια αργότερα με οικογένεια, δουλειά και υποχρεώσεις, όλα αυτά μοιάζουν λίγο παράκαιρα. Όχι ότι μειώνουν την σημασία που έχει για μένα να είμαι εδώ και να σπουδάζω πάλι, αλλά χωρίς να θέλω να πώ ότι θα ήθελα να ήμουν εδώ στα 19 μου και όχι στα σαράβαλα κτίρια του Αιγάλεω, το γενικό συναίσθημα είναι κάπως έτσι.
Η ζωγραφιά της φωτογραφία είναι από ένα εργαστήριο με τίτλο "Σε επαφή με το παιδί μέσα μας". Το όλο εργαστήριο ήταν μια ατέλειωτη μπούρδα, παρόλα αυτά η ζωγραφιά αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ζωγραφιά που έχω κάνει ποτέ μου, ιδίως αν σκεφτείς ότι έπρεπε να την κάνουμε με το αριστερό χέρι.
Αύριο το πρωί, πρωινό στις 8 και στο αμφιθέατρο για παράδοση στις 9
."