Friday, December 23, 2011

Χριστουγεννιάτικη Ιστορία

Καθόμουν χτές και διάβαζα τα παλιότερα Χριστουγεννιάτικα πόστς. Από ότι φαίνεται, έχω καταγράψει σχεδόν όλα τα Χριστούγεννα από τότε που έχω το μπλόγκ. Φέτος ενδεχομένως να κάνω ένα πόστ κατόπιν εορτής, όταν θα επιστρέψουμε από την Ελλάδα. Ίσως φέτος να είναι τα μόνα Χριστούγεννα εδώ πάνω που δεν έχουμε δει χιόνι ακόμα. Προχτές χιόνισε λίγο αλλά δεν το έστρωσε. Σήμερα η θερμοκρασία είναι στους 5 βαθμούς, βαθμός ρεκόρ! Δεντρο δεν στολίσαμε και ούτε θα στολίσουμε φέτος μιας και σε λίγο φεύγουμε και θα επιστρέψουμε μετά την πρωτοχρονιά. Έτσι λοιπόν, μόνο όταν κατεβαίνουμε στο κέντρο για ψώνια καταλαβαίνουμε οτι είναι Χριστούγεννα, εκεί έχουν βάλει πάσης φύσεως λαμπάκια, φωτάκια, Αι Βασίλιδες, Αγιοβασιλίτσες κτλ κτλ. Έτσι λοιπόν, Χριστουγεννιάτικη ιστορία γιόκ για φέτος.
Παρόλα αυτά, σκέφτηκα μην τυχών ήταν καλύτερα να πώ μία από τα παλιά. Από το 1996. Ωραία χρονιά και εκείνη, είχα περάσει ήδη στην σχολή και περίμενα να έρθει ο Μάρτης για να ξεκινήσει. Εν τω μεταξύ, αποφασίσαμε όλη η παρέα του φροντιστηρίου να βρεθούμε προπαραμονή Χριστουγέννων και να πάμε για φαγητό στο Κομπολογάκι που εκείνη την εποχή ήταν στα ντουζένια του. Οι διαβάζοντες το μπλόγκ μου γνωρίζουν οτι το κομπολογάκι ήταν μετέπειτα στέκι συνάντησης της παρέας του ΤΕΙ. Έτσι λοιπόν, εκείνη την προπαραμονή Χριστουγεννων την αράξαμε και οι έξη στο τραπεζάκι δίπλα στο παράθυρο και δεν χορταίναμε φαγητό και κρασί. Και να οι σεφταλιές και να οι τυροκαφτερές και να οι μπεκρή μεζέδες και το κρασί έρεε άφθονο,  στο σημειό που πλέον είχαν αρχίσει να μας κερνάει το μαγαζί. Από μουσική, εκείνη την εποχή έπαιζε μια παρέα στο κεντρικό τραπεζάκι, πριν βάλουν τα μικρόφωνα και μας ξεκουφάνουν.
Έτσι λοιπόν, κατα τα μεσάνυχτα και ενώ το γλέντι πήγαινε σύννεφο, ξαφνικά..... διακοπή ρεύματος. Κανείς δεν πτοήθηκε, απλά αντί για φαγητά σερβίρανε περισσότερο κρασί και για λάμπες μας έφεραν μικρά κεράκια. Εμείς καθόμασταν και κοιτάγαμε από το παράθυρο που είχε αρχίσει να χιονίζει. Έτσι την βγάλαμε εκείνο το βράδυ, το ρεύμα δεν επέστρεψε μέχρι τις 2.30 που φύγαμε. Μισο-μεθυσμένοι με το βλέμμα στο παράθυρο καθώς το έστρωνε.

Καλά Χριστούγεννα, το μαγαζί θα παραμείνει κλειστό μέχρι τις 4 Ιανουαρίου του 2012.

Saturday, December 10, 2011

Saturday, November 26, 2011

Debenhams παπαριές...

Εδώ πάνω παίζεται συνεχώς στην Τν η διαφήμιση της Debenhams για την νέα της κολεξιόν. Από την πρώτη στιγμή που την είδα δεν μπόρεσα να παραβλέψω την χαζομάρα... Ρίξτε μια ματιά....


Το είδατε? Όχι? Λοιπόν οι δεσποινίδες της διαφήμισης χρησιμοποιούν μια Leica M3 του 1954 και στο τέλος βλέπουν και τις φωτός που έβγαλαν λές και ήταν ψηφιακή. Στο 0:12 βλέπουμε την πλάτη της μηχανής όπου φυσικά δεν υπάρχει καμιά LCD οθόνη.
Γουστάρω που στο 0:13 η μία γκόμενα βλέπει και μια φωτό που της αρέσει....

Περαστικά.....

Υστερόγραφο:  Τουλάχιστον <εδώ> το έκαναν σωστά...

Friday, November 18, 2011

Χρόνια μας πολλά

Σήμερα η Δάφνη είχε τα πρώτα της γενέθλια. Ξυπνήσαμε ευδιάθετοι, ανοίξαμε τα δώρα μας και φυσήξαμε τα καθιερωμένα κεράκια μας. Ομολογουμένως κουραστήκαμε πολύ σήμερα αλλά τα πρώτα μας γενέθλια είναι μόνο μια φορά.
Χρόνια πολλά Δαφνούλα μου, ότι επιθυμείς.

Monday, November 07, 2011

Go Greek For A Week

Βλέπω το Go Greek For A Week στο Αγγλικό Channel 4. Η ιδέα είναι οτι αναθέτουν σε μία κομμώτρια, έναν οδηγό λεωφορείου και έναν χειρούργο να ζήσουν σαν Έλληνες. Δηλαδή να βγουν στην σύνταξη στα 53 τους και να πάρουν το 93% της κρατικής σύνταξης ώς βαρέα και ανθυγιεινά. Δεν θα μπώ στις λεπτομέρειες του πόσο σωστοί είναι οι υπολογισμοί τους (οτι πχ ένας οδηγός λεωφορείου στην σύνταξη λαμβάνει 3.000 ευρώ τον μήνα) ή κατα πόσο είναι ανάλογα τα μεγέθη (να λαμβάνεις το 90% του Βρετανικού μισθού και να ψωνίζεις στα βρετανικά σούπερ μάρκετ που κατά βάση είναι φθηνότερα από τα Ελληνικά). Εκεί που καταρρέει κυριολεκτικά το επιχείρημά τους είναι η προϋπόθεση ότι ο Έλληνας συνταξιούχος απολαμβάνει την ζωή του όπως ο Βρετανός συνταξιούχος, δηλαδή οι γιαγιάδες πάνε στους αισθητικούς για να βάλουν ψεύτικα νύχια ή οτι οι παππούδες ξοδεύουν τα λεφτά τους στα μαγαζιά αγοράζοντας κυριλάτα ρούχα.

Βλέπουμε δηλαδή να προβάλουν στους άλλους - τον τρόπο ζωής των οποίων γνωρίζουν κατά βάση από τις εφημερίδες - τον τρόπο ζωής που θα ήθελαν να ζήσουν αυτοί. Για τους παραγωγούς του σόου, ο Έλληνας συνταξιούχος είναι κάποιος που ξημεροβραδιάζεται στα ινστιτούτα ομορφιάς, ψωνίζοντας ρούχα και φοροδιαφεύγοντας, κάποιος που αράζει στον καναπέ ή που βγαίνει για φαγητό με τους φίλους του. Δηλαδή ακριβώς τον ιδανικό τρόπο ζωής που πλασάρουν για τους συνταξιούχους εδώ πάνω.

Οι παραγωγοί του σόου πήραν προφανώς το ρίσκο και τραβήξανε από τα αυτιά τις όποιες αλήθειες λέγονται για την φοροδιαφυγή στην Ελλάδα. Και αυτό το ρίσκο προφανώς αποδίδει μιας και εδώ πάνω όλοι ξέρουν οτι η Ελληνική οικονομία πάει κατά διαόλου, απλά δεν ξέρουν το γιατί. Τώρα έμαθαν και το γιατί...

Tuesday, October 18, 2011

Ένα φίλμ αλλιώτικο απο τα άλλα...

Έχω χάσει τα αρνητικά ενός φίλμ του τράβηξα πέρυσι τον χειμώνα. Σήμερα αποφάσισα να ψάξω να το βρώ. Εκεί λοιπόν που έψαχνα, βρήκα ένα φίλμ από μια φωτογραφική μηχανή που είχα αγοράσει στο παζάρι. Ήταν μια παλιά Ricoh TF-900D την οποία έχω πωλήσει στο eBay εδώ και πολύ καιρό. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν οτι το κουτί ήταν No Brand, και δεν υπήρχαν ενδείξεις του ISO ή αν ήταν έγχρωμο ή ασπρόμαυρο. Υπήρχε μόνο μια ετικέτα που έλεγε "Shropshire" που είναι ο διπλανός νομός. Μου κίνησε την περιέργεια και μιας και η Δάφνη είχε πέσει για ύπνο, είπα να το "μαγειρέψω" σε Rodinal, 17 λεπτά σε 1:50. Εντελώς στην τύχη οι χρόνοι μιας και δεν έχω ιδέα πόσο παλιό είναι, τι ISO ή αν είναι  b&w ή c-41.

80'ς μήπως?
Οι φωτογραφίες ήταν έκπληξη. Η παλαιότητα του φίλμ είχε μεταβάλλει την ευαισθησία του και μάλλον ήταν έγχρωμο. Τώρα για το πότε τραβήχτηκαν, άν κρίνουμε από τα αυτοκίνητα της φωτογραφίας (φωτό 1), το φίλμ είναι τραβηγμένο κάπου στην δεκαετία του 80 ( η μηχανή παραγόταν μεταξύ 1982 και 1985). Πρόκειται για φωτογραφίες βγαλμένες κατα την διάρκεια διακοπών σε κάποια παραθαλάσσια πόλη της Αγγλίας και εικονίζει τους λουόμενους να κάνουν μπάνιο και ηλιοθεραπεία... topless.
Κερατούκλι...
Κερατούκλι 2......


Πάντα αναρωτιέμαι που να βρίσκονται οι εικονιζόμενοι, με τι να ασχολούνται και αν θυμούνται αυτές τις φωτογραφίες. Και επί την ευκαιρία... το φίλμ που έψαχνα, δεν το βρήκα...

Saturday, October 15, 2011

Τα νέα μας

* Δεν είναι να αφήνεις πάσης φύσεως πωλητή να έρχεται σπίτι σου. Προχτές αποφασίσαμε να πάρουμε μια τιμή για να μας αλλάξουν την μπαλκονόπορτά μας. Ο τύπος την άραξε στο σαλόνι μας για 2 ώρες πίνοντας το τσάι του και τελικά μας έπεισε  να αλλάξουμε φέτος την πόρτα για £1500. Δεν μπορώ να πώ οτι ήταν στις προτεραιότητες μας αυτή η πόρτα αλλά τελικά μας έπεισε. Ξεκινήσαμε από τις £3800 το κατεβάσαμε στις £2100 και τελικά υπογράψαμε για £1500. Καθόλου άσχημα...

* To ΒΒC Radio 1 έκανε ένα μεγαλειώδες αφιέρωμα στην φωτογραφία δρόμου και ποια είναι τα δικαιώματα του φωτογράφου. Δεν ξέρω αν ακούσατε την ιστορία-η οποία ήταν και η αφορμή για το αφιέρωμα - ενός πατέρα που έβγαλε φωτογραφία την κόρη του σε ένα καφέ και παραλίγο να τον συλλάβουν για τρομοκρατία... Εξαιρετικό το αφιέρωμα, με έκανε να θέλω να ακούσω πάλι ραδιόφωνο, κρίμα που μεταδόθηκε στις 8.30 το πρωί.

*Σε κάποια φάση θα κάνω κάποιο πόστ σχετικά με το πόσο αντί-φιλόζωος (και αντι-ποδηλατικός) κατάντησα εδώ πάνω. Άλλη ιστορία για αγρίους: ένας τύπος αποφάσισε να σκοτώσει το σκυλί του το οποίο υπέφερε από αρθριτικά και παραλίγο να καταλήξει στην φυλακή για animal-cruelty. Τον μήνυσαν ομαδικώς όλες οι φιλοζωικές εταιρίες και τον έχουν χρεοκοπήσει τραβώντας τον στα δικαστήρια επειδή δεν πήγε τον σκύλο στον κτηνίατρο για την -ακριβή ομολογουμένως- θεραπεία του.

* Ο κόσμος το έχει χαμένο εδώ πάνω. Παρακολουθώ το X-Factor, δεν μπορώ να καταλάβω με ποια λογική στέλνει κάποιος το 12-χρονο παιδί του σε αυτές τις auditions για να γίνει σούπερ-στάρ. Αυτή την παιδική ηλικία φανταζόντουσαν για τα παιδιά τους;. Ή μήπως είναι οπαδοί του "θα έχει οτι επιθυμεί". Αναρωτιέμαι γιατί δουλεύω σε ένα νοσοκομείο όπου επαληθεύεται κάθε μέρα οτι το να κατέχεις υλικά αγαθά δεν σημαίνει απολύτως τίποτα....

* Σε ένα από τα news feed στο facebook παρουσιάστηκε η διπλανή φωτογραφία.Δεν το είχα συνειδητοποιήσει, θυμάμαι με 5000 δραχμές γεμίζαμε το ρεζερβουάρ του LADA, 40.000 δραχμές ήταν το μηνιάτικο μου (120 ευρώ). Πάντως το μηνιάτικο την μάνας μου ήταν 120.000 δηλαδή 350 ευρώ τα μέσα του '90. Δηλαδή σιγά σιγά επιστρέφουμε σε εκείνα τα επίπεδα μισθών.

* Ακολουθεί το πρώτο πόστ της Δάφνης:

΄....βηγ Σε , γφτυγηγ
\υξμάση

Tuesday, October 04, 2011

Ο επιμένων ελληνικά!

Στηρίζουμε την Ελληνική οικονομία. Μόνο στα LIDL, παστέλια, ρετσίνες, λάδι, χαλβάδες και κριτσίνια. Είχε και ντολμαδάκια κονσέρβα αλλά είπαμε να μην ξεπέσουμε στις κονσέρβες....

Sunday, October 02, 2011

Ησυχία από το βόριο μέτωπο

Τις τελευταίες βδομάδες το μπλόγκ περνάει μία από αυτές τις ήσυχες φάσεις του. Τα πιο σημαντικά γεγονότα των δύο τελευταίων εβδομάδων ήταν μια οικογενειακή γαστρεντερίτιδα, ένα ηλιόλουστο Σαββατοκύριακο και ένας μπακλαβάς και ένα κανταΐφι από έναν Τούρκο πωλητή σε ένα παζάρι - πέρα από αυτά δεν έχει συμβεί τίποτα το αξιοπερίεργο ή κάτι το οποίο με απασχόλησε και θα ήθελα να το μοιραστώ στο μπλόγκ μου. Ίσως το ότι η Kodak βάζει λουκέτο, αλλά εφόσον υπάρχει η ilford, δεν με απασχολεί ιδιαίτερα.

Υγ: Και το ίντερνετ πλέον αρχίζω και το χρησιμοποιώ όλο και λιγότερο για την ενημέρωσή μου. Πέρα του ότι αισθάνομαι ψυχικά και οικονομικά ασθενής κάθε φορά που ανοίγω τα Flash.gr / in.gr,  τα freepress έχουν αρχίσει και αναπαράγουν κάθε είδους ακρο-δεξια/αριστερή παπαρολογία, τα ζούκλο-μπλόγκς ξεσκεπάζουν πάσης φύσεως συνωμότες και πάει λέγοντας....

Wednesday, September 21, 2011

Ψηφιακή Τν

Επιτέλους, ολοκληρώθηκε σήμερα η μεταβίβαση στο ψηφιακό σήμα. Πλέον στην Αγγλία δεν υπάρχει αναλογική τν. Επιπλέον έχουμε 74 κανάλια από τα οποία βλέπουμε 3.

Monday, September 19, 2011

Το μονοπάτι στην θάλασσα

Τελείωσα σήμερα το "Μονοπάτι στην θάλασσα". Είχε προηγηθεί ένα ποστ μου στα τέλη Ιανουαρίου για το Λεμονοδάσος που είχα διαβάσει και ο φίλος και συνάδελφος Νάσος προθυμοποιήθηκε να μου στείλει από την Ελλάδα το "Μονοπάτι στην θάλασσα" του Αντώνη Σουρούνη. Το βιβλίο αυτό μου κράτησε συντροφιά για μισό χρόνο περίπου και ευχαριστήθηκα την ανάγνωσή του από την αρχή μέχρι το τέλος. Και αυτό γιατί, αν και η εποχή που περιγράφει προηγείται σχεδόν κατά μισό αιώνα (μέσα '50), βρήκα πολλά στοιχεία μέσα στο μυθιστόρημα τα οποία μου θύμισαν την δική μου παιδική ηλικία. Τότε που η γειτονιά μου ήταν ακόμη αδιέξοδο, τότε που δεν ήμασταν ο Παναγιώτης, ο Χρήστος, ο Πέτρος αλλά η καμήλα, η μαϊμού, ο χοντρός, ο κόκκαλος, ο μυκήτας, ο κουλούρης, ο γύφτος, τότε που κλέβαμε τα βερίκοκα του κυρ-Αργύρη ή που διοργανώναμε "πολέμους" με τις άλλες γειτονιές. Τότε που την αράζαμε τα καλοκαίρια κάτω από τα δένδρα στο σχολείο περνώντας την ώρα μας κάνοντας τίποτα απολύτως.
Και πάλι τις ευχαριστίες μου στον Νάσο που προθυμοποιήθηκε να στείλει λίγο κομμάτι Ελλάδας εδώ πάνω.

Tuesday, September 06, 2011

Εκσυγχρονισμός αλα ΠΑΣΟΚ (ή αλα Διαμαντοπούλου)

Σήμερα επέστρεψαν οι μαθητές στα σχολεία εδώ πάνω. Σκυφτοί, με τα κεφάλια χωμένα μέσα στις κουκούλες, ουρά ο ένας πίσω από τον άλλον, παρελαύνανε έξω από την εξώπορτα μας (το σχολείο είναι εδώ ποιο κάτω). Έξι βδομάδες είναι εδώ πάνω οι καλοκαιρινές διακοπές, χάλια, και να φανταστείτε οτι οι τελευταίες δύο βδομάδες ο καιρός μόνο καλοκαιρινός δεν χαρακτηρίζεται. Παρόλα αυτά,το δημοτικό τους, το Flash Ley, ούτε κατά διάνοια δεν μπορεί να συγκριθεί με το 20ο δημοτικό που πηγαίναμε εμείς. Το 20ο δημοτικό είναι ένα παλιό κτίριο της δεκαετίας του 50, κτισμένο αρχικά ώς στάβλος, μετατράπηκε κάπου την δεκαετία του '60 σε πανδοχείο και τελικά, αρχές '70 σε σχολείο. Σε κάθε τμήμα ήμασταν 32 μαθητές και κατά την τρίτη και τετάρτη δημοτικού ήμασταν 35 παρακαλώ σε μια αίθουσα όπου η δασκάλα δεν μπορούσε να τεντώσει τα πόδια της γιατί χτυπούσε τους μαθητές. Αλλά όταν μετακομίσαμε σε μεγαλύτερη τάξη, τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Η παλιά σόμπα ήταν στην μία άκρη της τάξης και ήταν συνήθως ανεπαρκής μιας και καταλήγαμε να κάνουμε μάθημα με τα μπουφάν μας. Και σαν να μην ήταν αρκετά αυτά, πολλές φορές, τα πρωινά που μπαίναμε στην τάξη, αντικρίζαμε τα παράθυρα που ήταν σπασμένα. Βλέπετε το σχολείο ήταν δίπλα σε μια γειτονιά τσιγγάνων και τα τσιγγανόπουλα βάζαν σημάδι τα παράθυρα. Η πιο καλά εξοπλισμένη τάξη ήταν η τάξη που δίδασκε ο διευθυντής -ο Πρώκος με το όνομα- η οποία και καλή σόμπα είχε, και γερά παράθυρα και μια τρύπα στον τοίχο για να σηκώνει ο διευθυντής το τηλέφωνο όταν καλούσε. Το πρόβλημα ήταν ότι κανείς δεν ήθελε να έχει τον Πρώκο για δάσκαλο, ήταν πολύ αυστηρός και τα χαστούκια πήγαιναν σύννεφο.
Παρόλα αυτά καταφέραμε και μάθαμε γράμματα. Και σήμερα όλος ο κόσμος παραπονιέται για την έναρξη της καινούργιας σχολικής χρονιάς. Γιατί παρακαλώ? Η κυβέρνηση εκσυγχρόνισε την παιδεία, τα βιβλία θα δίνονται σε DVD και οι σημειώσεις σε PDF. Γιατί παραπονιέστε, εμείς τότε ούτε που φανταζόμασταν ότι θα παίρναμε τα βιβλία σε DVD...

Saturday, September 03, 2011

Μια ιστορία σε εικόνες

Ο συγγραφέας επιλέγει ένα σοβαρό θέμα να μελετήσει

Συγκεντρώνει τις απαραίτητες πληροφορίες και παραθέτει τις πηγές του

Παρακολουθεί μεγάλα ειδησιογραφικά sites

...και οργανισμούς υγείας

Παραθέτει τις επιπτώσεις στην υγεία που έχει η καταστροφή στην Φουκουσίμα

Παραθέτει Links για περαιτέρω ανάγνωση

 


Και λαμβάνει το πρώτο σχόλιο...


Friday, August 26, 2011

Ξεχασμένα αντικείμενα

Σήμερα, εκεί που χάζευα σε ένα ωραίο φωτογραφικό site (www.aspromavro.net), έπεσα πάνω σε έναν άγνωστο σε εμένα φωτογράφο, τον Κώστα Βαρώτα. Έζησε όλη του την ζωή και φωτογράφισε στο χωριό του στο Πήλιο. Ανάμεσα στις φωτογραφίες του βρήκα και αυτές τις δύο:

Θυμάμαι ένας θείος μου στο χωριό είχε ένα ψεκαστήρι σαν και αυτό, ήμασταν σχεδόν 6-7 χρονών όταν το γεμίζαμε με νερό και ψεκάζαμε τους θάμνους (βατσούνες). Από τότε δεν έχω ξαναδεί παρόμοιο. Είχε ένα χερούλι σαν τρόμπα στα δεξιά και έπρεπε να τρομπάρεις για να αρχίσει να ψεκάζει. Ήταν μπρούτζινο και τα περισσότερα από αυτά είχαν οξειδωθεί και πρασίνιζαν (λίγο αβέβαιος για αυτό, ίσων να με γελάει η μνήμη μου).

Προσέξτε τα κάγκελα στο παράθυρο
Η άλλη φωτογραφία είναι αυτή εδώ. Είναι τραβηγμένη μετά το τέλος της συγκομιδής μήλων. Μου θύμισε όταν το καλοκαίρι μαζευόμασταν κάτω από τα πλατάνια και αρμαθιάζαμε καπνό. Έτσι αραδιασμένο είχαν και τον καπνό και τον κουβαλούσαν σε τέτοιες ψάθινες καλάθες. Προσέξτε την ψάθινη καρέκλα και τα κάγκελα στο παράθυρο, έτσι ακριβώς ήταν και τα παράθυρα στα αχούρια.

Λεπτομέρειες θα μου πείτε, ναι, από αυτές όμως που φέρνουν αναμνήσεις.

Monday, August 15, 2011

Χρόνια μου πολλά !

Το δώρο μου :)
Όταν το 1992 διάβαζα το άρθρο για αυτή την μηχανή, ούτε που φανταζόμουν οτι θα την αποκτούσα. Σήμερα την παρέλαβα ως δώρο από την σύζυγο και την κόρη μου. Μαζί με την Leica και την Canon, μία από τις καλύτερες μηχανές που έχω (άν όχι η καλύτερη!)

Sunday, August 14, 2011

Οι κριτικοί....

Ένα από τα πράγματα τα οποία θεωρώ πολύ δύσκολα να κάνω είναι η κριτική φωτογραφιών. Κάθε φορά που μπαίνω στον πειρασμό να κριτικάρω μια φωτογραφία, αυτομάτως μου έρχεται στο μυαλό η φράση "έτσι θα το έκανα εγώ" και φυσικά το γούστο το δικό μου δεν μπορεί κατ' ανάγκη να συμφωνεί με κάποιου άλλου. Σε γενικές γραμμές δεν σχολιάζω φωτογραφίες που δεν μου αρέσουν και επικροτώ αυτές που ταιριάζουν στο στυλ μου. Παρόλα αυτά και αυτό μπορεί να θεωρηθεί μανιπιουλιστικό, μπορεί να θεωρηθεί ότι ενθαρρύνω κάποιον να κάνει αυτού το είδος φωτογραφία και όχι κάποιο άλλο. Ταυτόχρονα, επειδή ακολουθώ τα δικά μου αισθητικά κριτήρια και όχι κάποια ακαδημαϊκά (απεχθάνομαι τους ανθρώπους που παπαγαλίζουν τις ατάκες του Ριβέλλη, τις οποίες δεν κατανοούν κατ ανάγκη...) πολλές φορές διαφωνώ με την αισθητική κάποιων φωτογραφιών, οι οποίες αν και ακολουθούν τις ακαδημαϊκές νόρμες, εμένα με αφήνουν παγερά αδιάφορο.
Αυτή είναι η δική μου αντιμετώπιση η οποία ομολογουμένως δεν είναι και η καλύτερη. Στον αντίποδα αυτής της τακτικής βρίσκονται αυτοί οι οποίοι εντελώς αβίαστα παρλαπιπίζουν ότι μπούρδα τους κατέβει στο μυαλό και έχουν γνώμη για όλους και για όλα. Η ελευθερία του λόγου για αυτούς σημαίνει ότι μπορούν ελεύθερα να αναπαράγουν την άγνοια τους και ταυτόχρονα να προκαλούν οποιονδήποτε έχει διαφορετική άποψη με αυτούς. Δεν ακολουθούν τα ακαδημαϊκά κριτήρια (και ίσως καλά να κάνουν) αλλά ταυτόχρονα δεν διερωτώνται για την ορθότητα των θέσεώς τους. Γνωρίζουν και ξέρουν ότι γνωρίζουν.
Έτσι λοιπόν, ένα τύπος είχε μια καταπληκτική ιδέα. Ανέβασε΄ως δικιά του, σε ένα "group κριτικής" του Flickr, μια διάσημη φωτογραφία του Henry Cartier Bresson και περίμενε για τα σχόλια. Το ξεκαρδιστικό thread θα το βρείτε εδώ.

Καλή διασκέδαση!

Friday, August 12, 2011

Καλοκαιρινές διακοπές

Σήμερα αποφάσισα να πάρω ρεπό από την δουλειά και να την αράξω σπίτι. Πήρα την Δάφνη στο καροτσάκι και βγήκαμε μια βόλτα στις γειτονιές να περάσουμε την ώρα. Αυτό που μου έκανε φοβερή εντύπωση είναι οτι ενώ όλα τα σχολεία είναι κλειστά, κανένα πιτσιρίκι δεν ήταν στον δρόμο να παίζει. Είδα μόνο δύο που έπαιζαν ποδόσφαιρο σε μιά αλάνα. Τίποτα άλλο. Που στο διάολο βρίσκονται όλα; Τι μουρόχαβλη γενιά είναι αυτή; Εμείς με το κλείσιμο των σχολείων μετατρεπόμασταν σε ελευθέρας βοσκής, έξω το πρωί, μέσα αργά το βράδυ.
Και εδώ πάνω δεν έχουν τρείς μήνες διακοπές, έχουν μονάχα έξι εβδομάδες. Τέλος πάντων, τα είπα πέρυσι σε αυτό το πόστ, να μην τα ξαναλέω.

Saturday, July 30, 2011

H καλύτερη δουλειά στον κόσμο

Σήμερα που είχε καλό καιρό, αποφασίσαμε να πάμε στην διπλανή πόλη, ονόματι Stone, να κόψουμε καμιά βολτούλα. Εκεί λοιπόν που περπατούσαμε και απολαμβάναμε την λιακάδα και τα ντόνατς μας, περάσαμε έξω από το μικρό μαγαζάκι της φωτογραφίας. Από περιέργεια μπήκαμε μέσα και μας περίμενε μια ευχάριστη έκπληξη. Ένα ημιυπόγειο κελάρι γεμάτο κρασιά. Και μπύρες. Ανάμεσά τους και η αγαπημένη μου, Gouden Carolus Classic την οποία δεν την βρίσκουμε εύκολα εδώ πάνω. Ο τύπος καθόταν σε μια καρέκλα, διαβάζοντας εφημερίδα, περικυκλωμένος από σκονισμένα μπουκάλια κρασί. Αυτή είναι η καλύτερη δουλειά στον κόσμο, να δοκιμάζει τα κρασιά που εμπορεύεται και να γράφει κριτικές. Μας ζήτησε και την γνώμη μας, ποια ελληνικά κρασιά προτείνουμε - εγώ πρότεινα Χατζημιχάλη.
Το μαγαζάκι αυτό έχει και site στο internet: http://www.touchstonewines.co.uk/

Sunday, July 17, 2011

Υστερόγραφα (χωρίς κυρίως μήνυμα)

* Ενώ η θερμοκρασία στην Ελλάδα βαράει 40αρες, εμείς εδώ έχουμε αρχίσει σιγά σιγά να μπαίνουμε στο φθινόπωρο. Πρωτοβρόχια (λες και σταμάτησαν καθόλου), σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, τα φύλλα έχουν αρχίσει να κιτρινίζουν κτλ.

* Χτές ο γείτονας μας είχε γενέθλια. Το συγκλονιστικό είναι οτι μαζεύτηκαν 15 Άγγλοι με πλήθος μπύρες και κανείς δεν μέθυσε ή δεν κατέληξαν σκαρφαλωμένοι στις μάντρες να ξερνωβολάνε δεξιά και αριστερά ουρλιάζοντας. Όλα έγιναν τόσο πολιτισμένα...

* Πούλησα 3 μηχανές στο ίμπέϊ για £45. Τώρα το έχω ρίξει στην περισυλλογή για το πώς θα ξαναεπενδύσω τα έσοδα.

* Η Δάφνη, άν και κατα λάθος είπε "μαμα". Είχε πλαντάξει στο κλάμα τις προάλλες και ανάμεσα στα άλλα που είπε, είπε και "μαμά". Σήμερα στο αυτοκίνητο τραγουδούσε και είπε κάτι που ακούστηκε σαν "μπαμπά". Όρκο δεν παίρνουμε αλλά κάπως έτσι ακούστηκε.

* Η Ιβόνα πήρε καινούριο laptop. Εγώ ακόμη παλεύω με το αρχαίο Fujitsu με μνήμη χρυσόψαρου.

* Έχετε ακουστά μια σαπουνόπερα ονόματι "Coronation Street"; Είναι η ποιό δημοφιλής σαπουνόπερα στην Αγγλία, το πρώτο της επεισόδιο προβλήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου του 1960 - πενήντα ένα ολόκληρα χρόνια. Ο χαρακτήρας του Ken Barlow υπάρχει από το πρώτο επεισόδιο και παίζεται ακόμη από τον ίδιο ηθοποιό - τον William Roache ο οποίος βρίσκεται στα 80 του και δεν λέει να βγει στη σύνταξη...

* Ανακαλύψαμε μια πολύ όμορφη pub στο διπλανό χωριό (Weston). Να δούμε πότε θα μας αφήσει η Δάφνη να πάμε για καμιά μπυρίτσα.

Thursday, July 14, 2011

Oι κώλοι

Σόρρυ που τελευταία δεν έχω ανεβάσει τίποτα στο μπλόγκ μου αλλά δεν μου περισσεύει καθόλου χρόνος. Σήμερα μίλαγα με το προσωπικό του μαγειρείου και μου είπαν οτι η πρώτη βασική εκπαίδευση που παίρνουν είναι για το βακτήριο Ε.Coli (προφέρεται "οι κώλοι"). Και αυτό γιατί, αυτό το κολοβακτηρίδιο είναι από τα πλέον συνηθισμένα βακτηρίδια που ευθύνονται για τις τροφικές δηλητηριάσεις.
Τώρα, σόρρυ κιόλας, εγώ είχα μείνει με την εντύπωση οτι πρόκειται για άλλη μια από αυτές τις εποχιακές πανδημίες που έχουμε κάθε χρόνο και παθαίνουμε τραλαλά.

Wednesday, June 29, 2011

Ξεφτίλα

Και την προβοκάτσια, ρε πούστη, στραβά την 'κάναν...

Sunday, June 26, 2011

Καύσωνας!

Και όμως, σήμερα είχαμε 31 οC. Επιδοθήκαμε στα καθιερωμένα Car-boot sales, βόλτες στα πάρκα, κοτόπουλα στην ψησταριά, τζατζίκι, μπύρα (Stella Artois, sorry Βρέκε, no Guinness) και λίγη μπύρα ακόμη.

Και του χρόνου τώρα....

Wednesday, June 22, 2011

Αν έχεις τύχη...


Η ιστορία εν τάχει: Η Ιβόνα συζητούσε με μια φίλη της από την Ρωσία για μια ρωσική φωτογραφική μηχανή που βρήκα στην Πολωνία και τελικά δεν αγόρασα (Kiev-4) και η Βικτώρια προθυμοποιήθηκε να μου χαρίσει την παλιά φωτογραφική μηχανή της που έτσι και αλλιώς δεν χρησιμοποιεί. Έτσι λοιπόν σήμερα η Ιβόνα επέστρεψε σπίτι κρατώντας μια θήκη που θύμιζε μηχανές FED. Αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη, μόλις άνοιξα την θήκη διαπίστωσα ότι....

δεν είναι μια απλή FED-3. Είναι FED-3, type b και μάλιστα συλλεκτική, αφιερωμένη στα 50 χρόνια της Οκτωβριανής επανάστασης. Σύμφωνα με το ussrphoto.com ενώ υπήρχαν πολλές FED που παρήχθησαν μαζικά, πολύ λίγες FED (τρία μοντέλα όλα και όλα [3b, 4 και 11]) παρήχθησαν για να γιορτάσουν την Οκτωβριανή επανάσταση.
Τις θερμές μου ευχαριστίες στην Βικτώρια η οποία φρόντισε να φορτώσει την μηχανή και με φίλμ !

Sunday, June 19, 2011

Διακοπές 2011

Επιστρέψαμε χτές από τις καλοκαιρινές διακοπές μας. Δυσκολεύομαι να πιστέψω οτι τελείωσαν κιόλας, όταν ήμουν μικρός διαρκούσαν τρείς μήνες. Από αύριο πάλι πίσω στην δουλειά, ακόμη και ο καιρός είναι φθινοπωρινός εδώ πάνω. Πάντως αν μη τη άλλο, περάσαμε καλά. Παραθέτω τα highlights υπό την μορφή bullets.

  • Στο εστιατόριο που πήγαμε μου τράβηξε την προσοχή ο πίνακας της φωτογραφίας. Τον έχω δεί πολλές φορές, μάλιστα τον πωλούσαν στο κέντρο της πόλης. Ρώτησα έναν από τους ιδιοκτήτες τι απεικονίζει και τι σημαίνει. Απεικονίζει λοιπόν έναν Εβραίο να μετράει χρυσά νομίσματα και υποτίθεται ότι φέρνει χρήμα και τύχη στο σπιτικό. Μάλιστα έμαθα οτι υπάρχουν μαγαζιά που ζωγραφίζουν κατά παραγγελία Εβραίους να μετράνε χρήματα και τους πουλάνε σαν ζεστά ψωμάκια. Αφού για μια στιγμή σκέφτηκα να αγοράσω και εγώ έναν μπάς και καλυτερεύσουν τα οικονομικά μας.
  • Κουρεύτηκα. Μπορεί από μόνο του να μην λέει και πολλά, αλλά μόλις βγήκα από την κομμώτρια, μπροστά στα μάτια μας συνέβη ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Ο τύπος μας είδε οτι τον είδαμε και κατέβηκε δήθεν για να αφήσει τα στοιχεία του. Μόλις μας είδε οτι φεύγαμε, έφυγε και αυτός. Πρόλαβα και τον έβγαλα μια φωτό και η Ιβόνα του πήρε τον αριθμό. Η κοπέλα στην οποία άνηκε το αυτοκίνητο βγήκε από το κομμωτήριο σε έξαλλη κατάσταση με τα ρόλλεϊ στα μαλλιά. Σαν παλιό καλό σινεμά.
  • Ήμασταν κουμπάροι και νονοί σε μία τελετή (2 σε 1). Εγώ εξακολουθώ να μην τα πηγαίνω καλά με τα εκκλησιαστικά έθιμα και αυτό φαίνεται στα βίντεο από τον γάμο και την βάπτιση. Αμηχανία, αμηχανία και ένας νονός/κουμπάρος που δεν ήξερε που πάν τα τέσσερα.
  • Το Πόζναν είναι καταπληκτική πόλη, γεμάτη από φωτογραφικές ευκαιρίες. Δυστυχώς η ζέστη δεν άφησε την Δάφνη να την απολαύσει όσο και εμείς οπότε δεν είχαμε την ευκαιρία να την γυρίσουμε όλη. Εγώ (ευτυχώς) πρόλαβα και τράβηξα ένα φιλμάκι με μερικές καλές φωτογραφίες.
  • Η Πολωνία του σήμερα μου θυμίζει την Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του '90 δηλαδή όταν συνυπήρχαν μαζί οι παλιές φιλότιμες γενιές μαζί με την νέα που ήταν αποφασισμένη να πουλήσει την ψυχή της στον διάολο προκειμένου να γίνουν πλούσιοι. Φοβάμαι για το τι θα συμβεί στην Πολωνία σε 10 χρόνια, αλλά ελπίζω να κάνω λάθος. Προς το παρόν, τα παιδιά παίζουν ακόμη στους δρόμους και οι γηραιότεροι κάθονται με τις καρέκλες στα πεζοδρόμια συζητώντας τα βράδια.
  • Η Πολωνία έχει μετατραπεί σε ένα ατέλειωτο εικονοστάσι με τον θάνατο του Πάπα Ιωάννη Παύλου του ΙΙ ο οποίος ήταν Πολωνός. Εικόνες, εικονισματάκια, πίνακες, εικονοστάσια στην είσοδο κάθε πόλης, ο Καθολικισμός ζεί και βασιλεύει στην Πολωνία του 2011. Επισκεφτήκαμε μια εκκλησία για να βγάλω φωτογραφίες, την Fara poznańska και ο κόσμος πήγαινε να προσευχηθεί κατά την διάρκεια του διαλείμματος από την δουλειά
  • Γύρισα από τις διακοπές ένα νούμερο μεγαλύτερος από ότι πήγα. Το τι ζαμπόν (καπνιστό και μη), μπέικον (καπνιστό και μη), τυρί (καπνιστό και μη), σαλάμι (καπνιστό και μη), ντόνατς (περιμένατε να διαβάσετε "καπνιστό και μη", ε; ) έφαγα, δεν λέγετε. Τις τελευταίες μέρες που ήμασταν εκεί κυκλοφορούσα με μια σόδα στα χέρια προκειμένου να χωνέψω.
Αυτά εν συντομία τα νέα μας. Πάω να εμφανίσω το φιλμ που έβγαλα κατά τις διακοπές. Οι μικρές κοιμούνται αυτή την στιγμή οπότε έχω 20 λεπτά καιρό να δώ τι ψάρια πιάσαμε και αυτό το καλοκαίρι.

Tuesday, June 07, 2011


Το κατάστημα θα παραμείνει κλειστό για το επόμενο δεπαπενθήερο λόγο διαποπών εις την Πολωνία

Sunday, May 29, 2011

Ζούγκλα


 Ούπς...


Saturday, May 28, 2011

Βρήκα και άλλο φίλμ

Μέσα στην Yashica T-3 που βρήκα στο παζάρι. Την αγόρασα για 2 λίρες και είχε φίλμ μέσα. Το επόμενο μοντέλο, την Τ-4 δηλαδή την πουλάω αυτή την στιγμή στο eBay και προς το παρόν η τιμή της έχει σκαρφαλώσει στις 80 λίρες (!!). Μάλλον και αυτή θα πάει για πώληση απλά είπα να ανεβάσω μερικές φωτός από το φίλμ που βρήκα μέσα. Φυσικά κάποιος άνοιξε την πλάτη της μηχανής και πολλές φωτός έχουν πάρει φώς.




Και η κορυφαία όλων !

Sunday, May 22, 2011

To τέλος του κόσμου

Ήταν χτές. Δεν το μάθατε; Το είπε ο κύριος Harold Camping, ηγέτης κάποιας από αυτές τις χαζο-αμερικάνικες εκκλησιαστικές σέκτες που εξαπατούν τους αγαθιάριδες. Αν δεν πήρατε χαμπάρι τίποτα, μην ανησυχείτε, δεν το χάσατε, απλά αναβλήθηκε για τις 21 Οκτωβρίου σύμφωνα με τους κυρίους εδώ . Στο Rangefinderforum το μέγα ερώτημα ήταν με ποια μηχανή θα φωτογραφήσουμε την αποκάλυψη αν και μερικά posts ήταν ξεκαρδιστικά. Παραθέτω μερικά από αυτά.

* I believe that only pinhole cameras will be acceptable. Something to do with "the eye of a needle".

*I only had one shot left on the roll of my Leica with a 35/1.8 Nikkor and Fuji Arcos at 100 ISO. The shot came out great. See you in hell.

*You might want to use some of that Fuji instant film. I have it on good authority that there will be no 1 hr labs in Heaven. In fact, a special section of hell is reserved for their operators. Everyone that works there will have a magenta or green skin color.

*I rang the Rapture Crisis Hotline just now and was told to use digital only, as the heat of hell will damage the emulsion and make all our chemicals evaporate. And the Zombies are attracted to Rodinal too so I've flushed all of that.

*I was going to mow my lawn, but now.....

*its my birthday... that can't be good...

*Typical: the day of judgement happens on a weekend. We don't even get a day off...

Wednesday, May 18, 2011

Street photography, a crime?

Πάει καιρός τώρα που ήθελα να κάνω ένα πόστ σαν και αυτό αλλά τελικά όλο το ανέβαλα. Τις προάλλες βρήκα ένα βίντεο σε ένα πολύ δημοφιλές φωτογραφικό site και τελικά αποφάσισα να το γράψω. Αφορά την αντιμετώπιση που λαμβάνουν οι φωτογράφοι δρόμου (street photographers) είτε από τα μέσα ενημέρωσης ή από τους ίδιους τους φωτογραφιζόμενους. Πολλές φορές με το δίκιο τους, έχετε δεί για παράδειγμα πώς φωτογραφίζει ο Bruce Gilden; Θεωρώ θαύμα το ότι δεν τον έχουν κάνει μαύρο στο ξύλο. Παρόλα αυτά ας αφήσουμε τον κύριο Gilden και τους μιμητές του στην άκρη και να ασχοληθούμε με τον μέσο street photographer, αυτόν που προσπαθεί να μην προκαλεί. Εγώ τουλάχιστον έχω παρατηρήσει μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο που αντιδρά ο κόσμος στον δρόμο. Πριν δέκα χρόνια για παράδειγμα, θα έβγαζα κάποιον μια φωτογραφία και ενώ μπορεί να μην συμφωνούσε πάντα, ήταν τουλάχιστον σχετικά δεκτικός. Παρόλα αυτά, τα πράγματα έχουν αλλάξει τόσο πολύ που μόνο μέσα στο τελευταίο εξάμηνο με έχουν αποκαλέσει τουλάχιστον δυο φορές παιδεραστή, επειδή φωτογράφισα παιδιά να παίζουν στον δρόμο. Και γίνεται όλο ποιο έντονη και ποιο εμφανής αυτή η φαντασίωση οτι άν κάποιος σε βγάλει φωτογραφία στον δρόμο, είναι για να την αναρτήσει στο Internet κάνοντας φωτομοντάζ ή είναι παιδεραστής και συλλέγει φωτογραφίες από τα επόμενα θύματά του ή είναι τρομοκράτης.
Φυσικά αυτό δεν είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί μιας και ζούμε πλέον σε μια κοινωνία που σκέφτεται όλο και περισσότερο με τρομο-λαγνικούς όρους. Έτσι και αλλιώς ο κόσμος θα πιστέψει αυτά που θέλει να πιστέψει και θα προβάλει στους άλλους τις δικές του παιδεραστικές τάσεις όσο και να προσπαθήσεις να του εξηγήσεις γιατί τους έβγαλες μια φωτογραφία. Αυτό που είναι ανησυχητικό είναι αφενός το ότι αυτή η λογική έχει αρχίσει να διαβρώνει τον τρόπο σκέψης των φωτογράφων οι οποίοι όλο και ποιο συχνά προτιμούν να μην φωτογραφίζουν προκειμένου να μην προκαλούν -σιγοντάροντας έτσι αυτή την λογική- και αφετέρου τον τρόπο με τον οποίο τα κανάλια προωθούν την εικόνα του διεστραμμένος τυπάκου με την κάμερα στο χέρι. Τρανταχτό παράδειγμα του τελευταίου είναι το παρακάτω βίντεο, δείτε το....


Εγώ για μια στιγμή πείστηκα. Μετά άρχισα να αμφιβάλω κυρίως για 3 λόγους.
α) Πώς ξέρουμε ποια πόδια βγάζει φωτό ο τύπος που σκύβει?
β) Το ένα λεπτό βίντεο που βλέπουμε, κανένας φωτογράφος δεν μιλάει περισσότερο από 5 δευτερόλεπτα, δίνοντας την εντύπωση οτι δεν μπορούν να εξηγήσουν για ποιο λόγο βγάζουν φωτογραφίες.
γ) Ο περαστικός, ενοχλημένος από τους φωτογράφους, πλησιάζει τον ρεπόρτερ και τον ρωτάει αν έχει έρθει για να "ερευνήσει" την περίεργη συμπεριφορά τους...

Φυσικά το βίντεο έχει κοπεί και ραφτεί έτσι ώστε να δίνει αυτή την εντύπωση. Είναι ένα κλασσικό παράδειγμα του πώς κατασκευάζονται οι ειδήσεις (άλλο ένα παράδειγμα στο μπλόγκ μου). Ένας εκ των φωτογράφων ανέβασε τις φωτογραφίες που τράβηξαν εκείνη την ημέρα καθώς επίσης και την δική του εκδοχή του τι συνέβη (εδώ). Σύμφωνα με αυτόν, οι φωτογράφοι έδειξαν τις φωτογραφίες στον ρεπόρτερ με το οποίο μιλήσανε σχεδόν για μισή ώρα για το τι είναι street photography και το τι κάνουν. Βέβαια όλα αυτά κόπηκαν στο μοντάζ. Αναμφίβολα ο τύπος που βγάζει τις φωτογραφίες θα έπρεπε να είναι ποιο διακριτικός αλλά αυτό απέχει πολύ από το να εμφανίσεις κάποιον στο δελτίο ειδήσεων. Κάπως έτσι φτάσαμε πλέον σε γεγονότα όπως η σύλληψη του φωτογράφου Περικλή Αντωνίου επειδή φωτογράφησε κάποιον στο Μετρό του Λονδίνου (η ιστορία εδώ).

Sunday, May 15, 2011

Τι εβδομάδα και αυτή....

Πότε ήρθε, πότε πέρασε. Και από γεγονότα... ούκ ολίγα. Βγάλαμε δύο δόντια, ξεκινήσαμε να τρώμε στερεές τροφές, τσακωθήκαμε με τον παροχέα ηλεκτρικού/αερίου, ταραχές και επεισόδια της ντροπής στην Αθήνα, Εβροβίζιον και το κερασάκι στην τούρτα - πιάσανε τον Στρός-Κάν ξεβράκωτο....
Το κάθε ένα από αυτά θα ήταν ένα πόστ από μόνο του αλλά στο τέλος της ημέρας είμαστε τόσο κουρασμένοι που και αυτά τα λίγα που γράφω τώρα είναι αγγαρεία. Αντί αυτού, προτιμάω να δώ καμιά ελληνική ταινία στο internet.
Ας κλείσω λοιπόν αυτό το πόστ με μια φωτό της τσαχπίνα μας.

Monday, May 09, 2011

Shopping list

Η ποιο funky shopping list που έχω βρεί. Κάποιος την είχε αφήσει μέσα σε ένα καρότσι στο σούπερ μάρκετ.

Sunday, May 08, 2011

Χρόνια μου πολλά

Σήμερα είχα τα 34α γενέθλια μου. Ξύπνησα το πρωί και με περίμεναν στο δωμάτιο τα δώρα μου. Από την Ιβόνα έλαβα τις παντόφλες και την EOS 300V και από την Δάφνη (και τα δύο δοντάκια που βγάλαμε αυτή την βδομάδα) μια κούπα "World's Greatest Dad".
Επίσης, ένα μπουκάλι καλό κόκκινο κρασί, το οποίο απολαμβάνω καθώς γράφω.

Friday, April 29, 2011

Βασιλικοί Γάμοι

Με αφορμή τον γάμο του πρίγκιπα William με την εκλεκτή της καρδιάς του Kate Middleton, το ΚΚΕ εξέδωσε την παρακάτω ευχετήρια ανακοίνωση:

«Αηδία και αποστροφή προκαλεί η απίστευτη προβολή στην Ελλάδα, όπου οι λαϊκές οικογένειες δεινοπαθούν από την ανεργία και τη φτώχεια, του γάμου των απομειναριών του μεσαίωνα τον οποίο η ιστορικά ξεπερασμένη αστική τάξη της Βρετανίας και της Ευρώπης τιμά και επιδεικνύει προκλητικά. Αυτοί να χαίρονται τη σήψη τους, οι λαοί όμως έχουν χρέος να ξεμπερδεύουν μαζί τους».

 Αμάν ρε παιδιά, μέχρι και το ΚΚΕ αηδιάσατε....

Wednesday, April 27, 2011

Γράμμα σε έναν διευθυντή

Dear ******

Thank you for your recent letter regarding my salary increase.
I appreciate the fact that you start the letter by stating that you shouldn't be bothered to write this letter but you'll do it anyway because you appreciate me. Feeling are always mutual.
I think your decision not to award me with a pay raise is fair, at least more fair than the £4 per month raise that you gave me last year (gross). This means that with the £30 extra last year I was able to buy an airier from Tesco to hang my daughter's bibs. Thank you for supporting my ever growing family.
I will finish this letter with the wish that the next financial year will be more prosperous than the last one, so that the company will offer an increase to some people's salaries without having to sack others. Me, I will try to report to my manager ways of reducing waste and at the same time take some extra shifts so that I see my family less and less. This way I will miss them and love them more and more.

Yours sincerely

An employee

Sunday, April 24, 2011

Πάσχα ήταν, πέρασε..

Αυτό ήταν Πάσχα. Απ' όλα είχε. Αρνάκι, τζατζίκι, κόκκινα αυγά, χωριάτικη σαλάτα, πίτα, κλαρίνα στην διαπασών και μπόλικο κρασί. Και αμέσως μετά, ύπνο στο καπάκι. Μέγα highlight, η Δάφνη κέρδισε στο Χριστός Ανέστη με τα κόκκινα αυγά.
Υπήρχαν και πολλές αποτυχίες όμως. Πρώτη  τα κάρβουνα που αγοράσαμε από τα Lidl. Μεγάλη αποτυχία, έκαιγαν για 20 λεπτά και μετά γινόντουσαν στάχτη. Για τις 3 ώρες που ψήναμε το αρνάκι, χαλάσαμε ένα τσουβάλι κάρβουνα. Δεύτερη αποτυχία, οι γείτονες. Κυριακή του Πάσχα και ο ένας ξεβρόμιζε την αποθήκη του και ο άλλος μάλλον κοιμότανε (τα παντζούρια ήταν κλειστά). Τρίτη και χειρότερη, το προσάναμμα τους εδώ πάνω. Ήταν ασφαλείας, δεν έπαιρνε φωτιά. Να, μα τον Θεό σας λέω. Κάψαμε τα χέρια μας με τα σπίρτα μέχρι να του βάλουμε φωτιά.
Ακολούθησαν τα γνωστά οικογενειακά πορτραίτα, οι φωτογραφίες του μεζέ και τελικά 2 ώρες ύπνος....



Άντε και του χρόνου!