Monday, July 27, 2009

Το βίντεο του μήνα (Ιούλιος)

Ακούστε, είχα αυτή την ιδέα, να ανεβάζω κάθε μήνα ένα βίντεο που βρήκα στο YouTube μαζί με τα καλύτερα σχόλια που έχουν αφήσει οι περαστικοί. Νομίζω έχω βρει μερικά τα οποία θα μας κρατήσουν ξεκαρδιστική συντροφιά για μερικούς μήνες.

Έτσι λοιπόν, το πρώτο βίντεο, ο αγαπητός μας Steve Ballmer να δίνει ένα από τα γελοία του ρεσιτάλ πουλώντας καρπούζια (ή τουλάχιστον έτσι πουλάμε τα καρπούζια εμείς)



ownedaxis (1 week ago) :
EPIC FAIL

doktorZHULE (2 weeks ago) :
My professor would have heart attack if I start presentation like that :)))

nymfatoi (3 days ago) :
the dude just lost it..

leesawford (3 weeks ago) :
4 words for you ...I 've a sweat problem!

jpmorgan187 (1 week ago) :
i switched to linux after seeing this clip

musicaltaste (3 weeks ago) :
this is one of my favourite apple commercials

psteele555 (1 week ago) :
"I have four words for you: ..."

I thought for a second that he was going to say,
"Developers, developers, developers, developers."

Saturday, July 25, 2009

Ίμια 1996

Αμάν πιά, σε τί άλλο group θα με καλέσουν σε αυτό το Facebook. Όχι οτι δεν το περίμενα, απλά μάλλον άρνιώμουν να το παραδεχτώ. Το τελευταίο που με κάλεσαν, το Ίμια 1996, είναι άλλο ένα group χωματερή, με κύριους συνδρομητές την εθνικιστική ένωση Ηρακλείου. Δυστυχώς οι περισσότεροι facebook-φίλοι μου είναι μέλη αυτού του group, ενός group δηλαδή στο οποίο τραγουδάνε συνθήματα, θυμούνται εκείνο το βράδυ και στενοχωριούνται που δεν ξέσπασε πόλεμος, κάνουν πόστ φωτός με ναζιστικούς χαιρετισμούς και πάει λέγοντας. Καταντήσαμε να αυτο-οργανωνόμαστε σε φανταστικά groups και να ηδονιζόμαστε φωνάζοντας συνθήματα και να φανταζόμαστε "νικηφόρους πολέμους".
Η κοινωνική κατρακύλα στην Ελλάδα δεν έχει προηγούμενο. Σε μιά σελίδα κοινωνικής διαδικτύωσης και μόνο βρέθηκαν 23.500 άτομα τα οποία λυπούνται που δεν έγινε ένας πόλεμος να σκοτωθούν πολλές χιλιάδες παραπάνω κόσμος από τους τρεις αξιωματικούς που σκοτώθηκαν εκείνο το βράδυ. Τι να πώ πια...

Wednesday, July 22, 2009

Φωτο-επίκαιρα

Καιρό είχα να γράψω κάτι περί τα φωτογραφικά οπότε τώρα που έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο είπα να το κάνω

* To Kodachrome πέθανε. Μετά από σχεδόν 74 χρόνια συνεχούς παραγωγής, η Kodak αποφάσισε να σταματήσει την παραγωγή του. Το Kodachrome είναι το θρυλικότερο φίλμ στην ιστορία της φωτογραφίας παράγεται σχεδόν χωρίς καμία αλλαγή από τα μέσα της δεκαετίας του '30. Παρόλα αυτά η διαδικασία εμφάνισης διαφέρει και προφανώς το να διατηρήσει η Kodak μονάδες εμφάνισης είναι επιζήμιο στην εποχή των ψηφιακών. Μια ενδιαφέρουσα σελίδα με πολλά έγχρωμα slides της δεκαετίας του '30 μπορείτε να δείτε <εδώ>.
(Cool... Το Λονδίνο της δεκαετίας του '30 σε έχρωμο Kodachrome)

* Και ενώ τα νέα με το Kodachrome λίγο πολύ τα περιμέναμε, αυτό που έπεσε σαν βόμβα μεγατόνων ήταν η απόφαση να κλείσει και η θρυλική Rollei. Η εξωπραγματική πολιτική μάρκετινγκ που ήθελε την κάθε μηχανή να κοστίζει 3 και 4 χιλιάδες ευρώ και μάλιστα σε εποχή κρίσης φυσικά έφεραν την εταιρία στην δύσκολη θέση να κλείσει. Άλλη μία εταιρία συνώνυμη με την ιστορία της φωτογραφίας περνάει στο πάνθεο των αθανάτων μαζί με τις Zeiss Ikon, Minolta, Bronica, Yashica και Contax. Κρίμα, πολύ κρίμα.

* Τον τελευταίο καιρό είναι πολύ της μόδας να χρησιμοποιούν φακούς της δεκαετίας του 50's, 60's σε σύγχρονες ψηφιακές μηχανές. Για να το κάνουν αυτό έχουν κατασκευάσει ότι είδος τρελού adaptor μπορείς να φανταστείς. Μέχρι και προπολεμικούς φακούς μπορείς να βάλεις στα τελευταία μοντέλα της Nikon, Canon, Sony κτλ κτλ. Έναν τέτοιον adaptor σκέφτομαι να αγοράσω γα να χρησιμοποιώ τον Super Takumar μου (φωτό), με την Canon μου. Ψάξε - ψάξε βρήκα μερικές πληροφορίες και μετρήσεις ΜΤF που πραγματικά με άφησαν άφωνο. Οι καμπύλες MTF είναι εξίσου υψηλές με τους αντίστοιχους 50αριδες της Leica (σειρά Μ και R) και όλα αυτά στο 1/20 της τιμής τους. Εξαιρετικός φακός, αισθάνομαι πολύ τυχερός που κατάφερα να βρω έναν σε τέτοια τιμή.

(ΥΓ: Αυτή η κίτρινη πολλαπλή επίστρωση με τρελαίνει!!!)

Sunday, July 19, 2009

Seconik Microlite Review

This is a short review of the Seconik Microlite I picked up from a charity shop for just £3.5. The only resources i could find online was the manual where it can be downloaded from here .

General
The Seconik Microlite comes from the early '70s and it uses the long discontinued 640 1,35V Mercury cells. In my case I am using the SR44 silver oxide batteries providing 1.5V output together with a bit silver foil. As we are going to see, the 0,15V difference between the two cells can make a difference of about 1 stop under-exposure. Make sure that the silver foil is enough to provide a constant and steady touch of the base otherwise the meter's needle will be "jumping around" as a result of the battery not making contact.


Features
The Seconik Microlite is a CdS, reflected light reading only meter. It uses the simple "match the needles" principle and it is very easy to use. Just set the ASA and rotate the wheel until the needles coincide. The meter can be used in two different light ranges, dim and bright light simply by switching the wheel (see photo). Although this might look like a cool feature, it can be confusing as to when to switch from one range to another. The simple rule is that when the needle jumps to the extreme corners, then it is time to switch.
In front of the sensor, we find a blue tinted glass which is supposed to block the infrared spectrum of light (see pictures).
On the meter's base we can see a small screw which is used to reset the needle to the "Zero" position.

The test
As i said above, the 0,15V of difference between the old and contemporary battery cells leads to a 1 stop under-exposure. Now, this is less than a problem when modern negative films are used (colour - b&w) as the 1stop error is within their latitude. One solution are the hearing aid batteries which provide an output of 1.4V but they have a limited life span. In my case i just compensate with the ASA settings, setting ASA 50 for an 100 ASA film. Below you can see two pictures taken with a Nikon 8400 digital camera, on the left with the camera's matrix meter and on the right on manual mode following the Seconik's readings













We see that there is an obvious 1 stop underexposure. When we set the ASA to 50 we see that the two meters provide exactly the same exposure.













In low light condition, using still a 1stop compensation the two meters provide an accurate exposure













Verdict.
Seconic Microlite is CdS, reflected light reading from the early '70s. It uses the now discontinued 640 1,35V Mercury cells. It can be used with a SR44 battery cell but it requires a 1stop compensation in order to provide accurate readings.

PROS: Well made - easy to use - accurate - 2 different light range readings
CONS: Heavy - Uses the discontined 640 cells - the different light ranges can be confusing

Wednesday, July 15, 2009

Φωτιάαααα

Εδώ και κανα χρόνο έχω αρχίσει να ανακαλύπτω την πικάντικη πλευρά της κουζίνας. Ποτέ δεν ήμουν οπαδός των πικάντικων φαγητών, λίγο παραπάνω πιπέρι να είχε το φαγητό και δεν μπορούσα να το φάω. Όλα άλλαξαν βέβαια με την βοήθεια του Βίκτορ και της Ιζαέλας από το Μεξικό οι οποίοι μας έμαθαν μερικές πικάντικες συνταγές από την χώρα τους. Να τα πάρουμε όμως με την σειρά.
Ένα βράδυ στο Εδιμβούργο, αποφασίσαμε να πάμε σε μια πιτσαρία να φάμε κάτι. Εγώ παράγγειλα μια έξτρα πικάντικη πίτσα, με την προϋπόθεση να μη βάλουν ταμπάσκο και ψιλοκομμένο chili. Έλα μου όμως που αυτοί το ξέχασαν και μερικά λεπτά αργότερα έβγαζα καπνούς από τα αυτιά. Δεν μπορούσα να καταλάβω άν έκαιγε το στόμα μου επειδή μόλις την είχαν βγάλει από το φούρνο ή από το ταμπάσκο.Τέλος πάντων κατάφερα και έφαγα την μισή.
Την επόμενη μέρα πήγαμε σε ένα πάρτυ στο οποίο οι μεξικάνοι είχαν ετοιμάσει πικάντικη σάλσα με τορτίγια. Και όχι μόνο αυτό αλλά και αβοκάντο με κρεμμύδια και chillies (Αβοκάντο? Ναι αβοκάντο). Ξετρελάθηκα!!! Έτρωγα και έτρωγα μέχρι που τελικά κατέληξα στην τουαλέτα (ευτυχώς το παλιό το διαμέρισμα ήταν απέναντι). Έκτοτε έτρωγα σχεδόν κάθε απόγευμα καυτή σάλσα με τορτίγια.
Η γεύση είναι κάτι η οποία χτίζεται σιγά σιγά. Πλέον οι καυτές σάλτσες δεν μου φαίνονται καθόλου καυτές. Πήγα και πήρα από το σουπερμάρκετ sauce 3/4 (4 είναι όσο ποιο καυτό γίνεται) και δεν μου φαίνεται καθόλου καυτερή. Έτσι πήγα σε ένα μαγαζί Αράβων και πήρα τριμμένο chili (δείτε φωτό). Αυτό το πράγμα είναι φωτιά σε κονσέρβα, μισό κουταλάκι του γλυκού σε 4 ντομάτες στον μπλέντερ και βγάζεις φωτιά από τα αυτιά! Δυστυχώς, όσο πολύ μου αρέσει αυτή η καυτερή γεύση, το στομάχι μου δυσκολεύεται να το χωνέψει, συνήθως καταλήγω με μια σόδα ή κοκα κόλα στο χέρι.
Σίγα σιγά!

ΥΓ: Στο αποχαιρετιστήριο πάρτυ της Ιβόνας στο Εδιμβούργο, πήγαμε σε μια pub η οποία είχε βραδιά καυτερού φαγητού. Εγώ πήρα κάτι mild να φάω. Οι μεξικανοί πήραν το ποιο πικάντικο φαγητό που είχε το μενού. Και την πάτησαν. Ήταν τόσο πικάντικο που ούτε ο Αλμπέρτο (που είναι γνωστός για τα σούπερ πικάντικα φαγητά που τρώει) δεν μπορούσε να το φάει. Δοκίμασα δύο κόκκους ρύζι από το πιάτο του Βίκτορ, θα το θυμάμαι για την υπόλοιπη ζωή μου.

Sunday, July 12, 2009

Spammmmm....

Είπα να κάνω ένα πόστ σχετικά με τα spam emails που δέχομαι. Μερικά είναι πολύ αστεία, άλλα πάλι είναι χαζά. Μέσα σε δύο βδομάδες κατάφερα και μάζεψα 100 emails και τώρα είμαι έτοιμος να γράψω αυτό το πόστ.
Έκανα εδώ ένα ΤΟΡ 10 με τα καλύτερα:

- "Tips for Pleaasing Her, Woman says she found python in ehr potpty" Είδες τι βρίσκεις άμα ψάχνεις? .

-"It will be upright with fems seductor lamblike symphonizing dactylonomy"...και ότι καταλάβατε, καταλάβατε?

- "
Shocking news about Britney
- Last day of Sales, Hurry up" ...?.....

- "
The frog hopped in and followed her penguin If I bring your plaything up again"
(Τι ακριβώς πουλάει αυτός?)

- "Rappe accused &'had sex with wrong woman&' (πακέτο....)

-
"Céline P :Donnez vous l'opportunité de gagner 50 instamment" (oh mon amour...)

- Ένα email από... εμένα..:
Your mailbox is full

-
Η Lorita μου έστειλε mail : "List of undone work" (όταν η δουλειά σε ακολουθεί και στο σπίτι)

- "Rock solid - surprice her in bed. 1001 arabic nights" (η κοκκινοσκουφίτσα και ο Αλαντίν).

- "
how much can i grow ;) " Πολύ... ιδιαίτερα άμα είσαι στην ανάπτυξη...

Και το extra:
-"SUSAN DERRICKREED: Hi, My name is Jennifer Thomson. I am looking for a friend to chat.I have a picture if you want. No need to reply here as this is not my email. Jennifer". ( Τελικά Jennifer ή Susan??)

Τελικά σκεύτομαι οτι αυτή η φουρνιά των spam email που έλαβα δεν ήταν και τόσο αστεία... έχω λάβει και καλύτερα. Πάντως το anti-spam του γκουγλ δουλεύει μια χαρά. Και τα 100 ήταν spam.

Tuesday, July 07, 2009

To φαινόμενο Λαζόπουλος

Διαβάζω την στήλη των Νέων Online με τίτλο "Στην Ελλάδα πνευματικοί άνθρωποι είναι μόνον τα μέντιουμ" στην οποία κάποιος κύριος Χρήστος Χωμενίδης (άγνωστος σε εμένα, από τα συμφραζόμενα υποθέτω οτι είναι μυθιστοριογράφος) αναλύει την σύγχρονη (και όχι μόνο) ελληνική πραγματικότητα. Να πω μονάχα για αυτό που λέει σχετικά με τον Λαζόπουλο.
Δεν έχω παρακολουθήσει ολόκληρο ούτε ένα επεισόδιο από τους "Μήτσους", τους έβρισκα βαρετούς, και από τις ταινίες του έχω δεί μόνο το "Φοβού τους Έλληνες". Τα πρώτα επεισόδια του "Αλ Τσαντίρι News" με άφηναν παντελώς αδιάφορο, είναι τα πρόσφατα επεισόδια όμως που θεωρώ πολύ σημαντικά να ακούγονται.
Χαρακτηρίζει τον Λαζόπουλο "ανοιχτή πληγή" και όλοι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε με τις ανοιχτές πληγές. Και τι γίνεται με τους τηλεθεατές σαν και εμένα για παράδειγμα, όπου καμία από τις μέχρι πρότινος φωνές που γαβγίζουν ολημερίς και ολονυχτίς, δεν μας εκπροσωπούσε? Γιατί εμείς δεν δικαιούμαστε μια φωνή με την οποία να συμφωνούμε?
Κακά τα ψέματα, πέρα από τις δόσεις "πλύσεως εγκεφάλου" και τις απόπειρες που η εκπομπή του κάνει να πατρονάρει , πρέπει να υπάρχει και μια προδιάθεση, κάποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για να συμφωνήσεις, όπως συμφωνεί το 50% από τα μηχανάκια της AGB.
Αν αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, τότε ο κ. Λαζόπουλος θα λάβει την λογοκρισία του από το κοινό που θα επιλέξει να μην τον δεί.

Friday, July 03, 2009

Sekonik Microlite

Ποίο είναι το μυστικό ενός επιτυχημένου Charity shop; Θα πρέπει οι πωλητές να είναι παντελώς άσχετοι και να μην έχουν ιδέα τι πουλάνε.
Πλησίασα την μεσήλικη γεροντοκόρη που ήταν πίσω από το ταμείο. Όσοι από εσάς έβλεπαν το "Παντρεμένοι με παιδιά" ξέρουν για τι μιλάω.
"Συγνώμη, πόσο έχει αυτό το φωτόμετρο" την ρώτησα. "Τρεισήμισι λίρες" μου απάντησε.... Έβαλα το χέρι στην τσέπη να δω πόσα λεφτά έχω απάνω μου.... Χμμ.. μόνο δύο λίρες, τα ρέστα από τα ψώνια... Επέστρεψα το φωτόμετρο στο ράφι, το έκρυψα πίσω από μια Yashica Electro 35FC, άλλο κελεπούρι αυτό, για £8 αλλά δεν μπορούσαν να δικαιολογήσω την αγορά του. Η Ricoh 500G που αγόρασα πριν 2 βδομάδες προσφέρει τα ίδια και είναι μικρότερη.
Επέστρεψα τρέχοντας στο σπίτι, άφησα τα ψώνια και πήρα τις £1.5 που μου έλειπαν. Ξαναπήγα στο ταμείο με το φωτόμετρο. "Συγνώμη, άν τελικά το φωτόμετρο δεν είναι ακριβές, μπορώ να το επιστρέψω και να πάρω πίσω τα λεφτά μου;"... Με κοίταξε καλά καλά..."Θα πρέπει να το φέρεις σε μία ώρα"...
"Σε μία ώρα?? Γιατί σε μία ώρα... άαα... κλείνετε ε?... καλά... σε μιά ώρα".
Καβάλησα το ποδήλατο και έτρεξα σπίτι να το συγκρίνω με τις μετρήσεις της ψηφιακής μηχανής... Ουφφφ... συμφωνούν απόλυτα. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ποιό ακριβές από το παλιό φωτόμετρο το οποίο σπάστηκε. Νομίζω η λέξη "σπάστηκε" το περιγράφει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη (Εγώ σπάστηκα, εσύ σπάστηκες, αυτός-αυτή-αυτό Σπάστηκε (κλικ για φωτό)).
Χαζεύω στο eBay, οι τιμές του ξεκινάνε από £10 και φτάνουν μέχρι £80. Ωραία αγορά και αυτή. Φυσικά στο internet δεν υπάρχουν πολλές πηγές, πέρα από το manual. Η αλήθεια είναι οτι δεν έχω και πολλά πράγματα να γράψω αλλά όταν θα το τεστάρω θα γράψω ένα μικρό αφιέρωμα.

Wednesday, July 01, 2009

Αντι-απαγόρευση

Πάει και το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, απαγορεύεται πλέον. Κανονικά ως μη καπνιστής θα έπρεπε να επικροτήσω το μέτρο αλλά δυστυχώς δεν θα το κάνω. Και δεν θα το κάνω, όχι γιατί μπορεί να πιστεύω οτι είναι "λάθος" (άν υπάρχει κάτι τέτοιο ως λάθος) αλλά γιατί δεν μου αρέσει το πού οδηγεί αυτή η λογική.
Αν κοιτάξουμε 50 ή 100 χρόνια πίσω, θα δούμε τους ανθρώπους να έχουν ίσως την αγνότερη σχέση τους με το κάπνισμα. Καπνίζανε είτε από ευχαρίστηση, είτε από την ευχαρίστηση του εθισμού τους. Κανείς δεν αναρωτιόταν για την σχέση του με το κάπνισμα, όλα ήταν θέμα επιλογής, άμα ήθελες κάπνιζες, άμα δεν ήθελες δεν κάπνιζες.
Αυτή την σχέση του καπνιστή με το κάπνισμα, ήρθε να την διαταράξει πριν μερικές δεκαετίες η επιστήμη. Έννοιες όπως το "παθητικό κάπνισμα" και ο "καρκίνος" έγιναν καθημερινές έννοιες και διατάραξαν την πρωτύτερη σχέση. Σε αυτή την νέα φάση, δεν δέχτηκαν πλήγμα μόνο οι μη-καπνιστές οι οποίοι ξαφνικά εκτέθηκαν σε όλους αυτούς τους "κίνδυνους" αλλά και οι καπνιστές οι οποίοι βρέθηκαν ξαφνικά με ένα φονικό όπλο στα χέρια να "σκοτώνουν" αθώους (η κύρια καμπάνια εδώ στην Αγγλία είναι ο καπνός να παίρνει μορφή χεριού και να σφίγγει γύρω από τον λαιμό των μικρών παιδιών.).
Τώρα βλέπω οτι περνάμε σε μια άλλη φάση, όπου κύριο χαρακτηριστικό της είναι η ποινικοποίηση της απόλαυσης. Ποιας απόλαυσης όμως; Αυτής που δεν έχουμε πρόσβαση ενώ άλλοι έχουν, όπως για παράδειγμα μπορεί να μας σοκάρει το γεγονός οτι κάποιος μπορεί να ευχαριστιέται το κάπνισμα ενώ εμείς φοβόμαστε οτι άμα καπνίσουμε μπορεί να πεθάνουμε. Και πώς το αντιμετωπίζει αυτό η κοινωνία; Ποινικοποιώντας την απόλαυση και παράγοντας υποκατάστατα (όπως καφές χωρίς καφεΐνη, τσιγάρα χωρίς νικοτίνη, φαγητά χωρίς λιπαρά, απόλαυση χωρίς πραγματική απόλαυση).
Δεν ξέρω που μπορεί να φτάσει αυτό το μέτρο και πώς μπορεί να εφαρμοστεί. Πιστεύω οτι η επιστήμη έχει διαταράξει τόσο πολύ την σχέση μας με το τσιγάρο που δεν νομίζω οτι μπορούμε να την επαναφέρουμε στην αρχική της κατάσταση. Είμαστε πλέον πολύ νευρωτικοί για να μπορέσουμε να ζήσουμε χωρίς κινδύνους να μας απειλούν. Απλά δεν νομίζω οτι η απαγόρευση είναι το βήμα που όλοι ψάχνουμε. Είναι ένα βήμα προς λάθος κατεύθυνση.