Thursday, December 31, 2009

Παραμονή Πρωτοχρονιάς

Να το λοιπόν το καθιερωμένο τελευταίο ποστ του χρόνου. Πιτσιρικάς θυμάμαι οτι την παραμονή της πρωτοχρονιάς συνήθως την πέρναγα μπροστά στην τν βλέποντας μια επισκόπηση με τις αστειότερες φάσεις από όλους τους ποδοσφαιρικούς αγώνες της χρονιάς. Περίμενα για αυτές τις φάσεις σχεδόν όλο τον χρόνο. Τώρα σκέφτομαι πόσο έχουμε από-ευαισθητοποιηθεί, αυτές τις φάσεις μπορούμε να τις δούμε ανα πάσα στιγμή στο youtub-i. Αυτή η απο-ευαισθητοποίηση έχει επεκταθεί και σε άλλους τομείς των Χριστουγέννων (και όχι μόνο φυσικά). Πριν από μια βδομάδα πήραμε έναν ασθενή στο σπίτι του για να περάσει τα Χριστούγεννα. Κάτω από το χριστουγεννιάτικο δένδρο υπήρχαν 50 (ίσως και περισσότερα) δώρα για αυτόν, τις 2 αδελφές του και την μάνα του. Όταν τον ρώτησα πώς πέρασε τα Χριστούγεννα, τα δώρα τα προσπέρασε σαν αδιάφορα, αυτό που είχε σημασία για αυτόν ήταν το γεγονός οτι έγινε στουπί από το πότο. Όταν τον ρώτησα τι δώρα πήρε, το τελευταίο πράγμα που περίμενα να ακούσω ήταν μια μουρμούρα για τα δώρα και πόσο βαρετά πέρασε, και όλη την ώρα άνοιγε κουτιά, και δεν ξέρει τι έχει πάρει για δώρα τελικά (τόσα πολλά που ήταν). Εγώ αντιθέτως ακόμη θυμάμαι τα αυτοκινητάκια με τα φανάρια και τα σήματα που είχε δώσει η Eskimo δώρο πρωτοχρονιάς στον πατέρα μου.
Νομίζω τελικά οτι, εκτός από τα δώρα, η παραμονή πρωτοχρονιάς είναι η προετοιμασία για τον νέο χρόνο. Εννοώ την τράπουλα, τον "πάρτα όλα" και (μια χρονιά είχαμε και) ρουλέτα. Το ότι μαζευόμασταν από σπίτι σε σπίτι και παίζαμε με την προοπτική να χάσουμε γιατί θα κερδίζαμε αλλού. Ήταν φυσικά και τα δώρα, το pick of the night, αλλά και αυτά μαζί με όλα τα άλλα.
Ήθελα να γράψω σήμερα για το δώρο που θα μου φέρει ο Άι-Βασίλης σήμερα αλλά τα καταραμένα τα ταχυδρομεία δεν το έφεραν ακόμη οπότε το σχετικό ποστ μάλλον θα αργήσει. Από μόνο του αξίζει ένα ποστ αλλά δεν θα αποκαλύψω το μυστήριο σήμερα. Προς το παρόν θα περάσω το υπόλοιπο βράδυ δίπλα στο τζάκι με ένα ποτήρι λευκό κρασί στο χέρι, χαζεύοντας το χιονόνερο που πέφτει από το πρωί, περιμένοντας να αλλάξει ο χρόνος. Αξίζω λίγη ξεκούραση σήμερα, δούλευα όλη μέρα και δουλεύω και αύριο.

Καλή χρονιά σε όλους, ευτυχισμένο το 2010!

Saturday, December 26, 2009

Το πνεύμα των Χριστουγέννων

Λίγο καθυστερημένο το φετινό χριστουγεννιάτικο πόστ. Χτές Χριστούγεννα, είχαμε ένα μικρό ατύχημα στο σπίτι, οπότε βαριόμουνα να γράψω και αργότερα παρακολουθήσαμε τις τυπικές χριστουγεννιάτικες ταινίες (Home Alone, Scroodged).
Πήραμε τα δώρα μας στις 24 το βράδυ, γύρισα από την δουλειά νωρίτερα. Βλέπετε είχαμε μόνο έναν ασθενή και 6 άτομα να τον προσέχουν οπότε μετά από 10 ώρες καθησίο αποφασίσαμε οτι οι υπηρεσίες μας δεν ήταν απαραίτητες. Έτσι φύγαμε λίγο νωρίτερα εγώ και ένας άλλος. Στο σπίτι είχαμε ένα παραδοσιακό πολωνικό δείπνο και μετά πήραμε τα δώρα μας. Επιφυλάσσομαι για ένα ποιο αναλυτικό πόστ αργότερα καθώς παρήγγειλα το δώρο μου και ελπίζω να το έχω μέχρι την πρωτοχρονιά. Θα σας κρατήσω ενήμερους με το αναλυτικό πρωτοχρονιάτικο πόστ.

Καλά Χριστούγεννα!

Sunday, December 20, 2009

Στην κατάψυξη

Έχουμε 3 μέρες (από την Πέμπτη το βράδυ) που έχουμε μπει στην κατάψυξη. Τα βράδια η θερμοκρασία πέφτει στους -10 και το πρωί πηγαίνει (με το ζόρι) στο μηδέν. Έχει τόσο πολύ κρύο που το αυτοκίνητο παγώνει και δεν μπορούμε να ανοίξουμε την κλειδαριά από την πόρτα (δείτε φωτό). Αναγκαζόμαστε να βρέχουμε με ζεστό νερό ένα σφουγγάρι και να το κολλάμε πάνω στην κλειδαριά. Το κοντινό ποτάμι (River Saw) έχει παγώσει και οι πάπιες το έχουν ρίξει στο πατινάζ πλέον. Το εκνευριστικό είναι ότι αφού κάνει που κάνει τέτοιες θερμοκρασίες, τουλάχιστον ας έριχνε και κανένα χιόνι, Χριστούγεννα έρχονται. Έχει χιονίσει σε όλες τις πόλεις τριγύρω (μέχρι και στο Λονδίνο), μόνο εδώ έχουμε λιακάδα.
Δεκαράκι με τόνο στις δημόσιες υπηρεσίες που περνάνε με τις αλατιέρες 2-3 φορές την μέρα και ρίχνουν αλάτι στους δρόμους. Από το δεκαράκι εξαιρείτο ο ΟΣΕ τους, που ακύρωσε σήμερα όλες τις διαδρομές για Birmingham και λέγαμε να πάμε να δούμε την αγορά τους. Κρίμα, του χρόνου τώρα.

Wednesday, December 16, 2009

Τέτοια αξιοπιστία!

Τέτοια αξιοπιστία πιά! Αύριο παραδίδω την πρώτη εργασία στο πανεπιστήμιο και μου έστειλαν την φόρμα που πρέπει να συμπληρώσω. Καταρχήν, δεν επιτρέπεται να έχω γραμμένο το όνομα μου στην εργασία. Μονάχα στην αρχική φόρμα, θα πρέπει να έχω τον αριθμό μητρώου μου. Το όνομα μου θα το γράψω στην φόρμα και τα την διπλώσω και θα την κολλήσω. Και αυτό σε περίπτωση που γράψω λάθος τον Α.Μ., οπότε θα ανοίξουν την φόρμα (δείτε φωτο) για να δουν σε ποιον ανήκει η εργασία.
Μετά, η εργασία θα βαθμολογηθεί από 2 εξεταστές, έναν που παραδίδει το μάθημα και έναν ανεξάρτητο. Και όλα αυτά για να αποφευχθούν περιπτώσεις όπου ο καθηγητής μπορεί να μην συμπαθεί τον μαθητή και να θέλει να τον "κόψει".
Η όλη οργάνωση θυμίζει ΤΕΙ, ε;

Monday, December 14, 2009

Μπερλουσκόνι......

Καημένε Μπερλουσκόνι, σαν την Λιάνη με την Αθήνη το έπαθες. Για κακή σου τύχη όμως σου βγήκε γεροδεμένος 40-αρης με αγαλματίδιο στο χέρι.
Κρίμα, σου χάλασε την μόστρα.

Sunday, December 13, 2009

Ιστορίες για αγρίους (οι ορίτζιναλ)

Χτες καθόμουν και συζητούσα με έναν τύπο στην δουλειά. Γεννημένος και μεγαλωμένος σε ένα μικρό χωριό της Ζιμπάμπουε, άρχισε να μου εξιστορεί τα παιδικά του χρόνια. Τι περίεργο που είναι να ακούς κάποιον να σου περιγράφει πως πέρασε τα παιδικά του χρόνια σε μια αφρικανική έρημο με +56οC και πουθενά να χώσεις το κεφάλι σου να κρυφτείς. Εντελώς άλλη κουλτούρα και διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης της καθημερινότητας. Μερικές φορές είχα την εντύπωση οτι μου περιέγραφε σκηνές από ντοκιμαντέρ του National Geographic.
Νομίζω οτι αυτό είναι και ένα από τα δώρα του να ζεις σε μια πολυ-πολιτισμική κοινότητα όπως η αγγλική. Αυτόματα εκτίθεσαι σε τόσες διαφορετικές εμπειρίες και αποκτάς μία άλλη οπτική αντίληψη της καθημερινότητας.

Sunday, December 06, 2009

Πλησιάζοντας Χριστούγεννα

Στολίσαμε το σπίτι σήμερα. Βασικά δεν είχαμε και πάρα πολλά στολίδια, τα περισσότερα τα στείλαμε στην Ελλάδα και στην Πολωνία πέρυσι. Κατά κωλοφαρδία βρήκαμε στην σοφίτα ένα χριστουγεννιάτικο δένδρο, οπότε δεν χρειαστήκαμε να αγοράσουμε. Για τα υπόλοιπα στολίδια και λαμπάκια όμως πληρώσαμε κοντά στις τριάντα λίρες. Αρκετά τσουχτερά για 20 λάμπες και 100 λαμπάκια. Πάντως καλλίτερα από πέρυσι τα Χριστούγεννα που είχαμε στολίσει τον φύκο. Η αλήθεια είναι οτι δεν μπορούμε να ανεβούμε στην σοφίτα να δούμε τι άλλο έχουν αφήσει εκεί πάνω. Το δένδρο το είχαν αφήσει κοντά στην καταπακτή και καταφέραμε και το τσακώσαμε.
Ανεβάζω δύο πρόχειρες φωτός να δείτε. Η υπόλοιπη γειτονιά αρχίζει σιγά σιγά να στολίζει και αυτή τα σπίτια. Για να δούμε πώς θα είναι σε καμιά βδομάδα.

Sunday, November 22, 2009

The Great London Smog

Προχτές είπα να περάσω μια βόλτα από την βιβλιοθήκη να δώ τι βιβλία υπάρχουν διαθέσιμα. Ανάμεσα στα άλλα που βρήκα ήταν και μια επετειακή έκδοση του Picture Post Britain η οποία έκανε μια αναδρομή στα κυριότερα τεύχη στην 20-ετή ιστορία του περιοδικού. Το περιοδικό ήταν κάτι αντίστοιχο του "Life" στην Βρετανία και εκδόθηκε μεταξύ του 1938 και του 1957. Μάλιστα ήταν από τα λίγα (ή και το μόνο) που παραγόταν καθ όλη την διάρκεια του πολέμου.
Ένα από τα άρθρα που που κίνησε την περιέργεια ήταν και η "μεγάλη ομίχλη του Λονδίνου" (The Great London Smog) του 1952 για την οποία πρώτη φορά διάβαζα. Συγκεκριμένα, μέσα σε 5 μέρες (Παρασκευή 5 με Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 1952) η αιθαλομίχλη σκότωσε 12.000 άτομα στο Λονδίνο μόνο (!!!) αν και το περιοδικό αναφέρει "μερικές εκατοντάδες".
Πραγματικά, προσπαθήστε να φανταστείτε 12.000 νεκρούς σε 5 μέρες. Τι πανικός θα ήταν αυτός. Και όμως αυτό το περιστατικό έλαβε περιορισμένη δημοσιότητα στην Αγγλία εκείνες τις ημέρες και μόνο μερικές εφημερίδες αναφέρθηκαν σε μερικά μονόστηλα τους.
Τώρα σκεφτείτε τον πανικό της γουρουνογρίπης....

Monday, November 16, 2009

Εφορία

Για αυτό γουστάρω το αγγλικό δημόσιο. Γιατί είναι εξίσου μπουρδέλο με το Ελληνικό αλλά βγαίνεις και κερδισμένος.
Μου έστειλαν στην Ελλάδα ειδοποιητήριο να παραλάβω την επιστροφή φόρου για το πρώτο σπίτι που μέναμε στο Εδιμβούργο. Σύμφωνα με αυτούς το ποσό ήταν £62 (βλέπε φωτό).
Όταν τους πήρα τηλέφωνο, μου είπαν οτι η επιστροφή δεν είναι £62 αλλά £127.
Σήμερα πήρα την επιταγή. Κλίκ <εδώ> για να δείτε πόσα μου έστειλαν...
Καλό ε.... ?

Sunday, November 08, 2009

5 εικόνες = 5.000 λέξεις

Ένα μικρό πόστ με μερικές εικόνες.

Να σας συστήσουμε το κατοικίδιο μας.
Τον λένε Boris και έχει κατασκηνώσει έξω από το παράθυρο μου.
Τον ταΐζουμε, τον ποτίζουμε... μια χαρά τα πάμε.



Μια φθινοπωρινή φωτό από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας. Τώρα βέβαια δεν υπάρχουν καθόλου φύλλα στα δένδρα (ο άνεμος τα έχει πάει στην αυλή του γείτονα) αλλά μας άρεσαν τα χρώματα και είπαμε να τα αποτυπώσουμε σε μια φωτό.


Καθοδών για την δουλειά της Ιβόνας.
Έβγαλα μια αναμνηστική φωτό.




Βραβείο στο zougla.gr.
Σε λίγο θα μας μεταφέρει και ανταποκρίσεις μέσα από το Medal Of Honor, Doom3 κτλ, κτλ...




Rest in Peace Konica...
Δυστυχώς ένα project που δεν καρποφώρησε. Ενώ η επισκευή της ήταν επιτυχημένη, ένα πρωί που προσπάθησα να την γεμίσω φίλμ, ο φωτοφράκτης χάλασε πέραν κάθε επιδιόρθωσης. Θα την πουλήσω για ανταλακτικά. Πολύ κρίμα γιατί μου άρεσε πάρα πολύ... Κρίμα...

Wednesday, November 04, 2009

Απών...

Η αλήθεια είναι οτι είμαι λίγο απών από το μπλόγκ τελευταία. Νομίζω οτι τα 12-ωρα στην δουλειά απορροφάνε πολύ από την ενέργεια μου και δεν νοιώθω την ανάγκη να γράψω τίποτα. Μερικές φορές σκέφτομαι κάτι που άκουσα και θα ήθελα να γράψω για αυτό αλλά τελικά, όταν επιστρέφω σπίτι είτε το ξεχνάω είτα απλά το αγνοώ. Έχω αρχίσει και το γράψιμο των εργασιών για το πανεπιστήμιο, οπότε και ο χρόνος που περνάω μπροστά στο pc σερφάροντας στο ίντερνετ είναι μάλλον περιορισμένος.
Υποθέτω οτι αργότερα που θα ξελασπώσω λίγο θα αρχίσω πάλι να γράφω. Μέχρι τότε μπορείτε να επισκέπτεστε τα Monochrome Archives, μιάς και αυτά ανανεώνονται τακτικά.
Μέχρι τότε, στο επανιδείν !

Saturday, October 17, 2009

Τρίτη και δεκατρείς ( +Ταξίδι στην Ουαλία)

Τελικά είδες? Ούτε που το πρόσεξα, άν δεν το έλεγε ο Βρέκος, θα πέρναγε απαρατήρητο. Η πρώτη μου βάρδια ήταν Τρίτη και 13. Ανεβάζω και την φωτογραφία που ο Βρέκος έστειλε. Νομίζω ήταν οτι μπορούσε να περιγράψει την κατάσταση καλύτερα. Ήταν λίγο Doom-οειδές, δηλαδή δεν είναι οτι καλύτερο να σε αφήνει κάποιος στην πρώτη σου βάρδια τρείς ώρες με τον ίδιο σχιζοφρενή στο ίδιο δωμάτιο χωρίς να σε αλλάξει. Ιδίως αν μετά τις 4, 5 τα ξημερώματα όπου τα μάτια αρχίζουν να κλείνουν σιγά σιγά και που αισθάνεσαι τα πόδια σου να κόβονται από την κούραση. Όχι οτι οι πρωινές δωδεκάωρες βάρδιες είναι καλύτερες, ιδίως αν πρέπει να κυνηγάς όλη μέρα δεκατριάχρονα που τρέχουν σαν τρελά. Τέλος πάντων, τι να κάνουμε.
Επίσης, σφηνάκι επικαιρότητα, πήγα με την σχολή για ένα σαββατοκύριακο στην Ουαλία. Καλή φάση ήταν, το τοπίο ήταν καταπληκτικό. Η περιοχή ονομάζεται Elan Valley και η ατραξιόν ήταν ένα φράγμα που έχουν εκεί. Χτίστηκε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα και κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο χρησιμοποιήθηκε για να τεστάρουν τις ειδικές bouncing bombs (τα θυμάστε τα τρελομπαλάκια??) προκειμένου να ανατινάξουν τα φράγματα στην Γερμανία. Όταν θα εμφανίσω το φίλμ θα έχω και φωτος. Αυτό που θα θυμάμαι περισσότερο, ήταν όταν πάνω σε ένα βουνό, στην μέση του πουθενά (στην κυριολεξία) συνάντησα έναν γέρο ορειβάτη ο οποίος ήρθε να με ρωτήσει αν η φωτ. μηχανή μου είναι Rollei.
Wow!

Friday, October 09, 2009

Κρίση?

Είχα γράψει τον περασμένο Φεβρουάριο για την κρίση, πόσο απελπιστικά ήταν τα πράγματα όταν βρισκόμασταν στην καρδιά της κρίσης. Και λίγα είχα γράψει τότε, ακολούθησαν και άλλα λουκέτα μέσα στον επόμενο μήνα. Σήμερα όμως πήγα μετά από πολύ καιρό βόλτα στο κέντρο της πόλης και είδα τα πρώτα κλωνάρια της άνοιξης. Άνοιξαν δύο καινούργια μαγαζιά, ένα βιβλιοπωλείο και ένα κατάστημα αθλητικών ειδών. Πολύ ενθαρρυντικό, αρχίζουν να ανοίγουν νέα καταστήματα. Και στον τοπικό ΟΑΕΔ που πήγα για να διακόψω τα ένσημα που έπαιρνα, ο κόσμος είναι αισθητά λιγότερος. Ίσως τελικά η κρίση να έχει αρχίσει να παρέρχεται...

Sunday, October 04, 2009

Εκλογές 2009

Αφενός ήθελα να γράψω κάτι για αυτές τις εκλογές - μια εγγραφή στο ημερολόγιο μου - αλλά δεν ήξερα τι να γράψω μιας και τα έχω γράψει παλιότερα (εδώ).
Με μιά διαφορά όμως πλέον.
"... αυτή η επιρροή αποτελεί μέρος του ρόλου του ως πολίτη: λέει αυτό που σκέφτεται και αναλαμβάνει την ευθύνη των λόγων του. Κανείς δεν απαλλάσσεται από αυτή την ευθύνη. Ούτε καν εκείνος που σωπαίνει και, ως εκ τούτου, αφήνει να μιλούν οι άλλοι και να καταλαμβάνεται ο κοινωνικο-ιστορικός χώρος ενδεχομένως από ιδέες τερατώδεις..." είχε πεί ο Καστοριάδης και ίσως αυτή η αδιαφορία μας να ήταν τελικά αυτή που έδωσε ένα 5% - 6% σε ένα φασιστικό κόμμα. Ένα κόμμα που συνοψίζει την οικονομική πολιτική του στην νομιμοποίηση κάθε είδους μαύρου χρήματος που υπάρχει σε τράπεζες του εξωτερικού (ξέπλυμα χρήματος, λαθρεμπόριο, εμπόριο ναρκωτικών κτλ κτλ) έχει αναλάβει την πνευματική αφύπνιση των Ελλήνων.
Ο Πλεύρης πνευματικός καθοδηγητής, οι Πλάτωνας, Σωκράτης, Αριστοτέλης στην φαρέτρα των επιχειρημάτων ενός Γεωργιάδης, ο "Επιτάφιος" του Περικλή στην επιχειρηματολογία της χρυσής αυγής, ακόμη και ο ίδιος ο Καστοριάδης στο στόμα του κάθε φασίστα (βλ. Ελεύθερος Κόσμος).
Δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλεύεται ....

Friday, October 02, 2009

Σφηνάκι Επικαιρότητα.

Διάβασα 2 άρθρα σήμερα και μου έκαναν μεγάλη εντύπωση. Το πρώτο αναφερόταν στην απόφαση της Τσεχίας να αποχωρίσει από την Eurovision. Έχει ήδη αποχωρίσει εδώ και πολλά χρόνια η Ιταλία. Η αιτία για αυτή την αποχώρηση είναι το χαμηλό ενδιαφέρων που παρουσιάζει ο θεσμός της Eurovision στο εσωτερικό της χώρας. Πώς μεταφράζεται αυτό; σε απώλειες πολλών εκατομμυρίων ευρώ από το κρατικό κανάλι της Τσεχίας μιάς και κανείς πλέον δεν την παρακολουθεί στην τηλεόραση. Μάλιστα στην τελευταία Eurovision μετα βίας συγκεντρώθηκαν οι τηλε-ψήφοι. Αυτό βασικά είναι ένα γεγονός που επιστρέφει στα μούτρα τα επιχειρήματα των υπέρμαχων της Eurovision περί "ποιότητας" και άλλων τέτοιο ηλιθιοτήτων. Ο λόγος ύπαρξης της Eurovision είναι οικονομικός και μόνο. Τίποτα άλλο.
Το δεύτερο άρθρο έλεγε για τα αποτελέσματα που είχε στην Αγγλική οικονομία η εισροή μεταναστών από τις χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης. Αν και ομολογώ οτι δεν πολυκατάλαβα τους υπολογισμούς που έκανε, το αποτέλεσμα ήταν οτι οι μετανάστες πληρώνουν 80% περισσότερο φόρο και παίρνουν 35% λιγότερα επιδόματα από τους ντόπιους. Το αποτέλεσμα είναι οι Άγγλοι να μην δουλεύουν και να παίρνουν τα επιδόματα ανεργίας ενώ στους μετανάστες να τα αρνούνται. Καλό ε? Και διαμαρτύρονται...

Tuesday, September 29, 2009

Cet obscur objet du désir

Καιρό είχα να δώ ταινία και σήμερα έτυχε να δώ μία από τις καλύτερες που έχω δεί ποτέ. Είδα την ταινία, "Το σκοτεινό αντικείμενο του πόθου" (Cet obscur objet du désir στα γαλλικά) του Luis Buñuel. Πέρα του οτι η ταινία είναι ένας ύμνος στην γυναικεία υστερία και τον ανδρικό ιδεοψυχαναγκασμό, το ποιο εντυπωσιακό είναι οτι κανείς από τους θεατές δεν αντιλαμβάνεται το προφανές που συμβαίνει μπροστά στα μάτια του και το οποίο στην ψυχολογία ονομάζεται change blindness.
Ελπίζω να σας έξαψα την περιέργεια να δείτε την ταινία. Θα την βρείτε εύκολα στο ίντερνετ. Αφού την δείτε, μπορείτε να κάνετε κλίκ στο link που δίνω παρακάτω και να δείτε τι εννοώ :)

~*~


Η απάντηση εδώ

Saturday, September 26, 2009

Κώστας Μπαλάφας

Έγραψα αυτό το πόστ στα μέσα Μαΐου με τίτλο "Ούγκα-ούγκα (Δογματισμός και φωτογραφία στην Ελλάδα)" και το ανέβασα στον scheduler για να το κάνει πόστ τέλη Σεπτεμβρίου. Αφορμή ήταν κάτι forums στα οποία είχαν ανταλλάξει βαριές κουβέντες για το τί είναι φωτογραφία και τι όχι. Κατέληξα να γράψω ένα πόστ κοντά στις 600 λέξεις (ναι τα γράφω στο Word πριν τα ανεβάσω) στο τέλος του οποίου είπα "Ούφφ... τα είπα και ξαλάφρωσα" (όσο επιλήψιμο και αν ακούγετε, ναι αυτό σκέφτηκα).
Πρίν από κανα-δυό μέρες, εκεί που έψαχνα στο αρχείο της ΕΡΤ (πραγματικός θησαυρός, κρίμα για το άθλιο search που κάνει) βρήκα μια συνέντευξη του μεγάλου Έλληνα φωτογράφου Κώστα Μπαλάφα. Αφού είδα την συνέντευξη του, έσβησα το παλιό ποστ μου και έγραψα αυτό το μικρό "αντί". Και αυτό γιατί, όταν ένας καλλιτέχνης σαν τον Μπαλάφα δίνει τέτοια μαθήματα ηθικής οι υπόλοιποι καλά θα κάνουμε να σωπαίνουμε και να ακούμε.
Η τριαντάλεπτη συνέντευξη του Κώστα Μπαλάφα βρίσκεται <εδώ>. Αξίζει με το παραπάνω τα 30 λεπτά από τον χρόνο σας.

Wednesday, September 23, 2009

Εκλογές 2009

Είδα και τα debates, πρώτη φορά στην ζωή μου. Τι βλακεία ήταν αυτή, τι συμπέρασμα είναι δυνατόν να βγάλει κανείς όταν το μόνο που ακούς είναι την μία διάψευση πάνω στην άλλη. Έλεγε κάτι ο ένας, τον έβγαζε ψεύτη ο άλλος. Σε κάποια φάση το όλο σκηνικό άρχισε να μου φαίνεται αστείο-γελοίο. Σκεφτόμουν τι "debates" έκαναν οι αρχαίοι στην Πνύκα και τι ντιπ(για ντίπ)μπέιτ έκανε ο Κωστάκης, ο Γιωργάκης και τα άλλα παιδάκια.
Παρόλα αυτά νομίζω οτι τα highlights του debate ήταν δύο.
* Το πρώτο όταν ο εκπρόσωπος των οικολόγων πράσινων (αλόγων) έφερε ένα δείγμα από το νερό του Ασωπού. Μου θύμισε το "Γιατρέ τι να κάνω με το δείγμα ούρων?".
* Το δεύτερο ήταν το λόγος του Καρα-Τζαφέρ. Ήταν ένα ατέλειωτο "Εγώ και μόνο ΕΓΩ". Η ιστορία του Βασιλάκη Καΐλα σε ένα λεπτό.
Οι λοιποί ήταν γενικά γελοίοι καθ' όλη την διάρκεια του debate, οπότε δεν ξεχώρισα κάτι συγκεκριμένο.

ΥΓ: Παρατηρήσατε την κόκκινη καρδούλα που φόραγε η Παπαρήγα; Άααααχου τόσο γλυκό, είναι κοριτσάκι κατα βάθος το Σταλινικό απολίθωμα.
ΥΓ Νο 2: Το debate το είδα online στο zougla.gr. Σε κάποια φάση η σύνδεση, αντι για το debate μας έδειξε για λίγο σύνδεση με καφετέρια στο Μπουρνάζι !

Wednesday, September 16, 2009

News Update
(διακοπές 2009)


Τελικά άμα δεν γράψεις αυτά που θές να γράψεις την κατάλληλη στιγμή, δεν τα γράφεις ποτέ. Ετοίμαζα ένα λεπτομερές πόστ από τις καλοκαιρινές διακοπές μας, με φωτογραφίες και βίντεο αλλά όπως είπα... αν τα γράψεις στην ώρα τους... Μας έτυχε και η μετακόμιση και από τότε ασχολούμαστε καθημερινά με το σπίτι.
Επιγραμματικά τα highlights των διακοπών μπορούν να συνοψιστούν σε 4 bullets.

* Ο πατέρας την Ιβόνας αγόρασε καινούρια μασκότ (βλέπετε φωτό). Το όνομα της Dianka. Το αγόρασε από τα αδέσποτα που μαζεύει ο μπόγιας. Πρέπει να είχε φάει πολύ ξύλο από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη του γιατί κάθε φορά που το πλησίαζε άνθρωπος έτρεχε να κρυφτεί κλαίγοντας. Μάλιστα μια φορά που την πιάσαμε να της βάλουμε σπρέι για τους ψύλλους, έμπηξε τα κλάματα και κατουρήθηκε από την τρομάρα της. Τελικά μου πήρε μιά βδομαδα μέχρι να την πείσω να έρθει να την χαϊδέψω.

* Ξεφορτώσαμε 10 τόνους σιτάρι. Απίστευτο; Και όμως έχω μια φωτό (κλικ εδώ). Αυτό είναι η μικρή η καρότσα που χώραγε 1 τόνο. Την επόμενη μέρα ξεφορτώσαμε 3 τόνους και την τελευταία μέρα 6. Με το φτυάρι και κουβάδες τα πετάγαμε σε μια μηχανή που τα φυσούσε και τα πέταγε στο πατάρι της αποθήκης.

* Πήγαμε στο Szczecin για δυο τρείς μέρες. Ευχαριστούμε τους Aga, Alci / Kamila, Monica για την φιλοξενία τους, τους περιμένουμε στην Αγγλία.

* Έφαγα την ποιο επική τούμπα της ζωής μου. Κρίμα που δεν υπάρχει βίντεο. Είχαμε κάτι γεννητούρια (κλικ) και πήγα να βγάλω αυτή την φωτό μέχρι που περδικλώθηκα σε ένα σύρμα και προσγειώθηκα μέσα στις λάσπες με τα μούτρα. Κλικ για φωτό για να δείτε τι εννοώ.

Αυτά τα νέα που λέτε. Σε κάποια φάση θα ανεβάσω και ένα πόστ με βίντεο από το σπίτι.

Tuesday, September 01, 2009

News update

Γράφω αυτό το πόστ από το νέο μας σπίτι. Είχα να γράψω πολλά, για το σπίτι, για τις διακοπές, λίγη επικαιρότητα με θέμα τις πυρκαγιές, αλλά δυστυχώς όλη μέρα τρέχουμε με δουλείες του σπιτιού και όταν είμαι σπίτι, κάθομαι στο πάτωμα με τον υπολογιστή στα πόδια μου που δεν είναι και η ποιο βολική στάση για να γράψω. Ελπίζω σύντομα να είμαι σε θέση να κάνω ένα πόστ της προκοπής.Προς το παρόν, να σας ενημερώσω οτι άλλαξε η διεύθυνση του μπλόγκ μου για τις φωτογραφίες. Το νέο μπλόγκ ονομάζεται "Monochrome Archives" και η διεύθυνση του http://monochrome-archives.blogspot.com/.

Saturday, August 15, 2009

Χρόνια μου πολλά
(Το δώρο μου)

Ξέρετε τι είναι το G.A.S. στην φωτογραφία? Σημαίνει (G)ear (A)cquisition (S)yndrom. Ξέρω οτι εκ πρώτης όψεος μοιάζει να έχω προσβληθεί από αυτή την πάρα πολύ κοινή αρρώστια στον χώρο της φωτογραφίας αλλά έχω μια πολύ καλή δικαιολογία αυτή την φορά. Ο αδελφός μου, μου έφερε την φωτογραφική μηχανή που είχα στην Ελλάδα αλλά για κακή μου τύχη ο φακός της παρέδωσε το πνεύμα του. Και δυστυχώς δεν ήταν και φτηνός. Μια μέρα που λέτε που τριγυρνούσα στο αγαπημένο μου charity shop είδα αυτή την Yashica T4 για £5 και είχα αυτή την καταπληκτική ιδέα. Η μηχανή αυτή στο e(vil)Bay πωλείται για παραπάνω από £100 (για λόγους που εξηγώ παρακάτω). Έτσι θα την αγόραζα, θα την πουλούσα στο e(vil)Bay και με τα λεφτά θα αγόραζα φακό. Τα σχέδια όμως άλλαξαν καθώς η Iwona σκέφτηκε οτι θα ήταν το τέλειο δώρο για την γιορτή μου μιας και αν θελήσει να μου αγοράσει κάτι, σίγουρα θα κοστίσει παραπάνω και θα το ευχαριστηθώ λιγότερο.
Έτσι ..... την κρατησα :)
Τι το καλό έχει αυτή η πλαστικούρα που κοστίζει τόσο ακριβά? Μα τον φακό της. Είναι ένας αυθεντικός Carl Zeiss Tessar T*, σχεδιασμένος και κατασκευασμένος στην Γερμανία και όχι αυτό το μπάχαλο που γίνεται τώρα όπου η Zeiss σχεδιάζει φακούς και πουλάει τα σχέδια σε τρίτους όπου ο καθένας κατασκευάζει φακούς Zeiss ακόμη και για.... κινητά (έλα Παναγία μου). Είναι ο ίδιος φακός που έχω και στην Zeiss Ikoflex Ib. Τελικά φαίνεται οτι χωρίς να το ξέρω έχω γίνει οπαδός της Zeiss. Φημισμένος για την αναλυτική του ικανότητα και το έξοχο contrast, η Τ4 έχει γίνει η μηχανή την οποία παίρνουν οι επαγγελματίες φωτογράφοι στις διακοπές τους. Κάντε ένα googling και θα δείτε τι cult κοινό έχει αποκτήσει αυτή η μηχανή.
Την έχω πάρει μαζί μου στην Πολωνία και τραβάω με αυτή φωτογραφίες. Σύντομα θα μάθουμε άν ότι γράφετε στο net είναι αλήθεια ή όχι.

Sunday, August 09, 2009

Mετακομίζουμε

Μετά από 8 μήνες στο 47 της Lichfield Rd, μετακομίζουμε οριστικά πλέον στο σπίτι μας. Αναλυτικό πόστ θα κάνω μόλις μετακομίσουμε και μας συνδέσουν με το ινδερνέτ, τώρα προς το παρόν θα κλείσουμε για διακοπές, δυό βδομαδούλες στην Πολωνία και πάλι πίσω στις 26 Αυγούστου για να μετακομίσουμε στο νέο μας σπίτι. Χτες αρχίσαμε να βάζουμε τα πράγματα σε κουτιά και να πετάμε οτι χαρτούρα δεν μας χρειαζόταν. Είναι απίστευτο πόσο χαρτί μαζέψαμε για την ανακύκλωση, γεμίσαμε 2 σακούλες σκουπιδιών - και να φαντασθείτε οτι είχα πετάξει αρκετή χαρτούρα όταν μετακομίζαμε από το Εδιμβούργο εδώ. Καθόλου περίεργο βασικά αν σκεφτείτε οτι κάθε βδομάδα θα μας έρθουν 2-3 προσφορές ή ειδοποιήσεις μέσω ταχυδρομείου.
Δυστυχώς, είχα μαζέψει αρκετή αλληλογραφία στην οποία είχαν κατα-σκοτώσει τα ονοματεπώνυμα μας και ήθελα να κάνω κάποιο αστείο πόστ αλλά με τις μετακομίσεις τα περισσότερα από αυτά χαθήκανε (βλ. πετάχτηκαν). Παρόλα αυτά βρήκα δύο, έναν λογαριασμό αερίου στο οποίο το όνομα μου είναι λάθος (κλίκ εδώ) και το καλύτερο, την ειδοποίηση που μας έστειλε η Scottish Gas ότι θα μας κάνουν μήνυση αν δεν πληρώσουμε τον λογαριασμό μας στο πρώτο διαμέρισμα, παλιά ιστορία, νομίζω το έχω γράψει κάπου στο μπλόγκ (κλίκ εδώ).
Οπότε εμείς να σας ευχηθούμε καλές διακοπές, θα τα ξαναπούμε μέσα Σεπτέμβρη από το νέο μας σπίτι, χωρίς την ΒΤ να μας χρεώνει. Θα βάλω ένα πόστ στον scheduler για την γιορτή μου, να σας κρατήσω ενήμερους για το δώρο που θα παραλάβω.
Μέχρι τότε, καλο καλοκαίρι !!!

Friday, August 07, 2009

Καληνύχτα κύριε Maitani

Ένα πρωί ο κύριος Maitani βρήκε στο γραφείο του να τον περιμένει ένα δώρο. Ήταν η τελευταία μέρα που πήγαινε στην δουλειά, πλέον έβγαινε στην σύνταξη. Ήταν μια πένα, δώρο από τους υπαλλήλους της εταιρία στην οποία μέχρι τότε δούλευε. Ήταν σαν αυτούς κάποτε, τουλάχιστον έτσι ξεκίνησε. Αλλά αυτή η πένα ήταν διαφορετική από τις άλλες. Στην μύτη της αντι για μελάνι υπήρχε ένα κοφτερό διαμάντι.
Ο κύριος Maitani ήξερε καλά την σημασία αυτού του δώρου και δυσκολευόταν να κρύψει την συγκίνηση του. Τώρα πλέον, όταν θα τον σταματούσαν στον δρόμο και θα του ζητούσαν αυτόγραφο, θα μπορούσε να χαράξει την υπογραφή του πάνω στην κάμερα που θα του έδιναν. Έτσι λοιπόν και αυτός, δεν αποχωρίστηκε ποτέ του αυτή την πένα.

Καληνύχτα κύριε Maitani. Ο κόσμος της φωτογραφίας είναι πολύ φτωχότερος.


Yoshihisa Maitani (谷村吉久) (1933-2009) - Legndary camera designer and engineer, creator of the original Olympus PEN and Olympus OM-1, OM-2, Olympus Trip, Olympus ΧΑ series and other cult cameras ...

Monday, August 03, 2009

Volkswagen Polo

Το νέο μας αυτοκίνητο. Το αγοράσαμε σήμερα για να πηγαίνω στην δουλειά, εκεί που είναι το νοσοκομείο δεν υπάρχουν συγκοινωνίες. Είναι μικρό, 1000cc, και οικονομικό, τόσο από πλευράς ασφάλειας, όσο και κατανάλωσης. Η αλήθεια είναι οτι το πληρώσαμε λίγο ακριβά (£2600) αλλά αποφασίσαμε να μην μπλέξουμε με μάντρες αυτοκινήτων, το πήραμε από αντιπροσωπία η οποία μας έδωσε όλα τα πιστοποιητικά οτι είναι ατρακάριστο και με το βιβλίο του σέρβις του που πιστοποιεί οτι είναι 40.000 χμ. Έχουμε ΚΤΕΟ για ένα χρόνο (εδώ κάνεις κάθε χρόνο) και τρείς μήνες εγγύηση. Μας φάνηκε καλή ευκαιρία και το πήραμε.
Τώρα προσπαθώ να συνηθίσω το σόκ του να οδηγείς στην Αγγλία. Για μένα το πρόβλημα δεν είναι οτι πρέπει να είμαι στην αντίθετη λωρίδα, αλλά το γεγονός οτι οι ταχύτητες αλλάξουν με το αριστερό χέρι. Συνεχώς προσπαθώ να τις αλλάξω με το δεξί και συνήθως καταλήγω να πηγαίνω το αυτοκίνητο "με λόξιγκα".
Τέλος πάντων, σιγά σιγά θα το συνηθίσω. Αύριο σκεφτόμαστε να πάμε να πάρουμε το απαραίτητο "L" (νέος) να το κολλήσουμε και να αρχίσουμε τις βόλτες. Βρήκαμε ένα πάρκινκ σήμερα και το πήρε για λίγο η Ιβόνα να δοκιμάσει. Καλά τα πήγε, δεν μπορώ να πω. Βέβαια θα πρέπει να κάνει κάποια μαθήματα. Σιγά σιγά και αυτά...

Monday, July 27, 2009

Το βίντεο του μήνα (Ιούλιος)

Ακούστε, είχα αυτή την ιδέα, να ανεβάζω κάθε μήνα ένα βίντεο που βρήκα στο YouTube μαζί με τα καλύτερα σχόλια που έχουν αφήσει οι περαστικοί. Νομίζω έχω βρει μερικά τα οποία θα μας κρατήσουν ξεκαρδιστική συντροφιά για μερικούς μήνες.

Έτσι λοιπόν, το πρώτο βίντεο, ο αγαπητός μας Steve Ballmer να δίνει ένα από τα γελοία του ρεσιτάλ πουλώντας καρπούζια (ή τουλάχιστον έτσι πουλάμε τα καρπούζια εμείς)



ownedaxis (1 week ago) :
EPIC FAIL

doktorZHULE (2 weeks ago) :
My professor would have heart attack if I start presentation like that :)))

nymfatoi (3 days ago) :
the dude just lost it..

leesawford (3 weeks ago) :
4 words for you ...I 've a sweat problem!

jpmorgan187 (1 week ago) :
i switched to linux after seeing this clip

musicaltaste (3 weeks ago) :
this is one of my favourite apple commercials

psteele555 (1 week ago) :
"I have four words for you: ..."

I thought for a second that he was going to say,
"Developers, developers, developers, developers."

Saturday, July 25, 2009

Ίμια 1996

Αμάν πιά, σε τί άλλο group θα με καλέσουν σε αυτό το Facebook. Όχι οτι δεν το περίμενα, απλά μάλλον άρνιώμουν να το παραδεχτώ. Το τελευταίο που με κάλεσαν, το Ίμια 1996, είναι άλλο ένα group χωματερή, με κύριους συνδρομητές την εθνικιστική ένωση Ηρακλείου. Δυστυχώς οι περισσότεροι facebook-φίλοι μου είναι μέλη αυτού του group, ενός group δηλαδή στο οποίο τραγουδάνε συνθήματα, θυμούνται εκείνο το βράδυ και στενοχωριούνται που δεν ξέσπασε πόλεμος, κάνουν πόστ φωτός με ναζιστικούς χαιρετισμούς και πάει λέγοντας. Καταντήσαμε να αυτο-οργανωνόμαστε σε φανταστικά groups και να ηδονιζόμαστε φωνάζοντας συνθήματα και να φανταζόμαστε "νικηφόρους πολέμους".
Η κοινωνική κατρακύλα στην Ελλάδα δεν έχει προηγούμενο. Σε μιά σελίδα κοινωνικής διαδικτύωσης και μόνο βρέθηκαν 23.500 άτομα τα οποία λυπούνται που δεν έγινε ένας πόλεμος να σκοτωθούν πολλές χιλιάδες παραπάνω κόσμος από τους τρεις αξιωματικούς που σκοτώθηκαν εκείνο το βράδυ. Τι να πώ πια...

Wednesday, July 22, 2009

Φωτο-επίκαιρα

Καιρό είχα να γράψω κάτι περί τα φωτογραφικά οπότε τώρα που έχω αρκετό ελεύθερο χρόνο είπα να το κάνω

* To Kodachrome πέθανε. Μετά από σχεδόν 74 χρόνια συνεχούς παραγωγής, η Kodak αποφάσισε να σταματήσει την παραγωγή του. Το Kodachrome είναι το θρυλικότερο φίλμ στην ιστορία της φωτογραφίας παράγεται σχεδόν χωρίς καμία αλλαγή από τα μέσα της δεκαετίας του '30. Παρόλα αυτά η διαδικασία εμφάνισης διαφέρει και προφανώς το να διατηρήσει η Kodak μονάδες εμφάνισης είναι επιζήμιο στην εποχή των ψηφιακών. Μια ενδιαφέρουσα σελίδα με πολλά έγχρωμα slides της δεκαετίας του '30 μπορείτε να δείτε <εδώ>.
(Cool... Το Λονδίνο της δεκαετίας του '30 σε έχρωμο Kodachrome)

* Και ενώ τα νέα με το Kodachrome λίγο πολύ τα περιμέναμε, αυτό που έπεσε σαν βόμβα μεγατόνων ήταν η απόφαση να κλείσει και η θρυλική Rollei. Η εξωπραγματική πολιτική μάρκετινγκ που ήθελε την κάθε μηχανή να κοστίζει 3 και 4 χιλιάδες ευρώ και μάλιστα σε εποχή κρίσης φυσικά έφεραν την εταιρία στην δύσκολη θέση να κλείσει. Άλλη μία εταιρία συνώνυμη με την ιστορία της φωτογραφίας περνάει στο πάνθεο των αθανάτων μαζί με τις Zeiss Ikon, Minolta, Bronica, Yashica και Contax. Κρίμα, πολύ κρίμα.

* Τον τελευταίο καιρό είναι πολύ της μόδας να χρησιμοποιούν φακούς της δεκαετίας του 50's, 60's σε σύγχρονες ψηφιακές μηχανές. Για να το κάνουν αυτό έχουν κατασκευάσει ότι είδος τρελού adaptor μπορείς να φανταστείς. Μέχρι και προπολεμικούς φακούς μπορείς να βάλεις στα τελευταία μοντέλα της Nikon, Canon, Sony κτλ κτλ. Έναν τέτοιον adaptor σκέφτομαι να αγοράσω γα να χρησιμοποιώ τον Super Takumar μου (φωτό), με την Canon μου. Ψάξε - ψάξε βρήκα μερικές πληροφορίες και μετρήσεις ΜΤF που πραγματικά με άφησαν άφωνο. Οι καμπύλες MTF είναι εξίσου υψηλές με τους αντίστοιχους 50αριδες της Leica (σειρά Μ και R) και όλα αυτά στο 1/20 της τιμής τους. Εξαιρετικός φακός, αισθάνομαι πολύ τυχερός που κατάφερα να βρω έναν σε τέτοια τιμή.

(ΥΓ: Αυτή η κίτρινη πολλαπλή επίστρωση με τρελαίνει!!!)

Sunday, July 19, 2009

Seconik Microlite Review

This is a short review of the Seconik Microlite I picked up from a charity shop for just £3.5. The only resources i could find online was the manual where it can be downloaded from here .

General
The Seconik Microlite comes from the early '70s and it uses the long discontinued 640 1,35V Mercury cells. In my case I am using the SR44 silver oxide batteries providing 1.5V output together with a bit silver foil. As we are going to see, the 0,15V difference between the two cells can make a difference of about 1 stop under-exposure. Make sure that the silver foil is enough to provide a constant and steady touch of the base otherwise the meter's needle will be "jumping around" as a result of the battery not making contact.


Features
The Seconik Microlite is a CdS, reflected light reading only meter. It uses the simple "match the needles" principle and it is very easy to use. Just set the ASA and rotate the wheel until the needles coincide. The meter can be used in two different light ranges, dim and bright light simply by switching the wheel (see photo). Although this might look like a cool feature, it can be confusing as to when to switch from one range to another. The simple rule is that when the needle jumps to the extreme corners, then it is time to switch.
In front of the sensor, we find a blue tinted glass which is supposed to block the infrared spectrum of light (see pictures).
On the meter's base we can see a small screw which is used to reset the needle to the "Zero" position.

The test
As i said above, the 0,15V of difference between the old and contemporary battery cells leads to a 1 stop under-exposure. Now, this is less than a problem when modern negative films are used (colour - b&w) as the 1stop error is within their latitude. One solution are the hearing aid batteries which provide an output of 1.4V but they have a limited life span. In my case i just compensate with the ASA settings, setting ASA 50 for an 100 ASA film. Below you can see two pictures taken with a Nikon 8400 digital camera, on the left with the camera's matrix meter and on the right on manual mode following the Seconik's readings













We see that there is an obvious 1 stop underexposure. When we set the ASA to 50 we see that the two meters provide exactly the same exposure.













In low light condition, using still a 1stop compensation the two meters provide an accurate exposure













Verdict.
Seconic Microlite is CdS, reflected light reading from the early '70s. It uses the now discontinued 640 1,35V Mercury cells. It can be used with a SR44 battery cell but it requires a 1stop compensation in order to provide accurate readings.

PROS: Well made - easy to use - accurate - 2 different light range readings
CONS: Heavy - Uses the discontined 640 cells - the different light ranges can be confusing

Wednesday, July 15, 2009

Φωτιάαααα

Εδώ και κανα χρόνο έχω αρχίσει να ανακαλύπτω την πικάντικη πλευρά της κουζίνας. Ποτέ δεν ήμουν οπαδός των πικάντικων φαγητών, λίγο παραπάνω πιπέρι να είχε το φαγητό και δεν μπορούσα να το φάω. Όλα άλλαξαν βέβαια με την βοήθεια του Βίκτορ και της Ιζαέλας από το Μεξικό οι οποίοι μας έμαθαν μερικές πικάντικες συνταγές από την χώρα τους. Να τα πάρουμε όμως με την σειρά.
Ένα βράδυ στο Εδιμβούργο, αποφασίσαμε να πάμε σε μια πιτσαρία να φάμε κάτι. Εγώ παράγγειλα μια έξτρα πικάντικη πίτσα, με την προϋπόθεση να μη βάλουν ταμπάσκο και ψιλοκομμένο chili. Έλα μου όμως που αυτοί το ξέχασαν και μερικά λεπτά αργότερα έβγαζα καπνούς από τα αυτιά. Δεν μπορούσα να καταλάβω άν έκαιγε το στόμα μου επειδή μόλις την είχαν βγάλει από το φούρνο ή από το ταμπάσκο.Τέλος πάντων κατάφερα και έφαγα την μισή.
Την επόμενη μέρα πήγαμε σε ένα πάρτυ στο οποίο οι μεξικάνοι είχαν ετοιμάσει πικάντικη σάλσα με τορτίγια. Και όχι μόνο αυτό αλλά και αβοκάντο με κρεμμύδια και chillies (Αβοκάντο? Ναι αβοκάντο). Ξετρελάθηκα!!! Έτρωγα και έτρωγα μέχρι που τελικά κατέληξα στην τουαλέτα (ευτυχώς το παλιό το διαμέρισμα ήταν απέναντι). Έκτοτε έτρωγα σχεδόν κάθε απόγευμα καυτή σάλσα με τορτίγια.
Η γεύση είναι κάτι η οποία χτίζεται σιγά σιγά. Πλέον οι καυτές σάλτσες δεν μου φαίνονται καθόλου καυτές. Πήγα και πήρα από το σουπερμάρκετ sauce 3/4 (4 είναι όσο ποιο καυτό γίνεται) και δεν μου φαίνεται καθόλου καυτερή. Έτσι πήγα σε ένα μαγαζί Αράβων και πήρα τριμμένο chili (δείτε φωτό). Αυτό το πράγμα είναι φωτιά σε κονσέρβα, μισό κουταλάκι του γλυκού σε 4 ντομάτες στον μπλέντερ και βγάζεις φωτιά από τα αυτιά! Δυστυχώς, όσο πολύ μου αρέσει αυτή η καυτερή γεύση, το στομάχι μου δυσκολεύεται να το χωνέψει, συνήθως καταλήγω με μια σόδα ή κοκα κόλα στο χέρι.
Σίγα σιγά!

ΥΓ: Στο αποχαιρετιστήριο πάρτυ της Ιβόνας στο Εδιμβούργο, πήγαμε σε μια pub η οποία είχε βραδιά καυτερού φαγητού. Εγώ πήρα κάτι mild να φάω. Οι μεξικανοί πήραν το ποιο πικάντικο φαγητό που είχε το μενού. Και την πάτησαν. Ήταν τόσο πικάντικο που ούτε ο Αλμπέρτο (που είναι γνωστός για τα σούπερ πικάντικα φαγητά που τρώει) δεν μπορούσε να το φάει. Δοκίμασα δύο κόκκους ρύζι από το πιάτο του Βίκτορ, θα το θυμάμαι για την υπόλοιπη ζωή μου.

Sunday, July 12, 2009

Spammmmm....

Είπα να κάνω ένα πόστ σχετικά με τα spam emails που δέχομαι. Μερικά είναι πολύ αστεία, άλλα πάλι είναι χαζά. Μέσα σε δύο βδομάδες κατάφερα και μάζεψα 100 emails και τώρα είμαι έτοιμος να γράψω αυτό το πόστ.
Έκανα εδώ ένα ΤΟΡ 10 με τα καλύτερα:

- "Tips for Pleaasing Her, Woman says she found python in ehr potpty" Είδες τι βρίσκεις άμα ψάχνεις? .

-"It will be upright with fems seductor lamblike symphonizing dactylonomy"...και ότι καταλάβατε, καταλάβατε?

- "
Shocking news about Britney
- Last day of Sales, Hurry up" ...?.....

- "
The frog hopped in and followed her penguin If I bring your plaything up again"
(Τι ακριβώς πουλάει αυτός?)

- "Rappe accused &'had sex with wrong woman&' (πακέτο....)

-
"Céline P :Donnez vous l'opportunité de gagner 50 instamment" (oh mon amour...)

- Ένα email από... εμένα..:
Your mailbox is full

-
Η Lorita μου έστειλε mail : "List of undone work" (όταν η δουλειά σε ακολουθεί και στο σπίτι)

- "Rock solid - surprice her in bed. 1001 arabic nights" (η κοκκινοσκουφίτσα και ο Αλαντίν).

- "
how much can i grow ;) " Πολύ... ιδιαίτερα άμα είσαι στην ανάπτυξη...

Και το extra:
-"SUSAN DERRICKREED: Hi, My name is Jennifer Thomson. I am looking for a friend to chat.I have a picture if you want. No need to reply here as this is not my email. Jennifer". ( Τελικά Jennifer ή Susan??)

Τελικά σκεύτομαι οτι αυτή η φουρνιά των spam email που έλαβα δεν ήταν και τόσο αστεία... έχω λάβει και καλύτερα. Πάντως το anti-spam του γκουγλ δουλεύει μια χαρά. Και τα 100 ήταν spam.

Tuesday, July 07, 2009

To φαινόμενο Λαζόπουλος

Διαβάζω την στήλη των Νέων Online με τίτλο "Στην Ελλάδα πνευματικοί άνθρωποι είναι μόνον τα μέντιουμ" στην οποία κάποιος κύριος Χρήστος Χωμενίδης (άγνωστος σε εμένα, από τα συμφραζόμενα υποθέτω οτι είναι μυθιστοριογράφος) αναλύει την σύγχρονη (και όχι μόνο) ελληνική πραγματικότητα. Να πω μονάχα για αυτό που λέει σχετικά με τον Λαζόπουλο.
Δεν έχω παρακολουθήσει ολόκληρο ούτε ένα επεισόδιο από τους "Μήτσους", τους έβρισκα βαρετούς, και από τις ταινίες του έχω δεί μόνο το "Φοβού τους Έλληνες". Τα πρώτα επεισόδια του "Αλ Τσαντίρι News" με άφηναν παντελώς αδιάφορο, είναι τα πρόσφατα επεισόδια όμως που θεωρώ πολύ σημαντικά να ακούγονται.
Χαρακτηρίζει τον Λαζόπουλο "ανοιχτή πληγή" και όλοι ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε με τις ανοιχτές πληγές. Και τι γίνεται με τους τηλεθεατές σαν και εμένα για παράδειγμα, όπου καμία από τις μέχρι πρότινος φωνές που γαβγίζουν ολημερίς και ολονυχτίς, δεν μας εκπροσωπούσε? Γιατί εμείς δεν δικαιούμαστε μια φωνή με την οποία να συμφωνούμε?
Κακά τα ψέματα, πέρα από τις δόσεις "πλύσεως εγκεφάλου" και τις απόπειρες που η εκπομπή του κάνει να πατρονάρει , πρέπει να υπάρχει και μια προδιάθεση, κάποιες προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται για να συμφωνήσεις, όπως συμφωνεί το 50% από τα μηχανάκια της AGB.
Αν αυτές οι προϋποθέσεις δεν υπάρχουν, τότε ο κ. Λαζόπουλος θα λάβει την λογοκρισία του από το κοινό που θα επιλέξει να μην τον δεί.

Friday, July 03, 2009

Sekonik Microlite

Ποίο είναι το μυστικό ενός επιτυχημένου Charity shop; Θα πρέπει οι πωλητές να είναι παντελώς άσχετοι και να μην έχουν ιδέα τι πουλάνε.
Πλησίασα την μεσήλικη γεροντοκόρη που ήταν πίσω από το ταμείο. Όσοι από εσάς έβλεπαν το "Παντρεμένοι με παιδιά" ξέρουν για τι μιλάω.
"Συγνώμη, πόσο έχει αυτό το φωτόμετρο" την ρώτησα. "Τρεισήμισι λίρες" μου απάντησε.... Έβαλα το χέρι στην τσέπη να δω πόσα λεφτά έχω απάνω μου.... Χμμ.. μόνο δύο λίρες, τα ρέστα από τα ψώνια... Επέστρεψα το φωτόμετρο στο ράφι, το έκρυψα πίσω από μια Yashica Electro 35FC, άλλο κελεπούρι αυτό, για £8 αλλά δεν μπορούσαν να δικαιολογήσω την αγορά του. Η Ricoh 500G που αγόρασα πριν 2 βδομάδες προσφέρει τα ίδια και είναι μικρότερη.
Επέστρεψα τρέχοντας στο σπίτι, άφησα τα ψώνια και πήρα τις £1.5 που μου έλειπαν. Ξαναπήγα στο ταμείο με το φωτόμετρο. "Συγνώμη, άν τελικά το φωτόμετρο δεν είναι ακριβές, μπορώ να το επιστρέψω και να πάρω πίσω τα λεφτά μου;"... Με κοίταξε καλά καλά..."Θα πρέπει να το φέρεις σε μία ώρα"...
"Σε μία ώρα?? Γιατί σε μία ώρα... άαα... κλείνετε ε?... καλά... σε μιά ώρα".
Καβάλησα το ποδήλατο και έτρεξα σπίτι να το συγκρίνω με τις μετρήσεις της ψηφιακής μηχανής... Ουφφφ... συμφωνούν απόλυτα. Και όχι μόνο αυτό αλλά είναι και ποιό ακριβές από το παλιό φωτόμετρο το οποίο σπάστηκε. Νομίζω η λέξη "σπάστηκε" το περιγράφει καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη (Εγώ σπάστηκα, εσύ σπάστηκες, αυτός-αυτή-αυτό Σπάστηκε (κλικ για φωτό)).
Χαζεύω στο eBay, οι τιμές του ξεκινάνε από £10 και φτάνουν μέχρι £80. Ωραία αγορά και αυτή. Φυσικά στο internet δεν υπάρχουν πολλές πηγές, πέρα από το manual. Η αλήθεια είναι οτι δεν έχω και πολλά πράγματα να γράψω αλλά όταν θα το τεστάρω θα γράψω ένα μικρό αφιέρωμα.

Wednesday, July 01, 2009

Αντι-απαγόρευση

Πάει και το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους, απαγορεύεται πλέον. Κανονικά ως μη καπνιστής θα έπρεπε να επικροτήσω το μέτρο αλλά δυστυχώς δεν θα το κάνω. Και δεν θα το κάνω, όχι γιατί μπορεί να πιστεύω οτι είναι "λάθος" (άν υπάρχει κάτι τέτοιο ως λάθος) αλλά γιατί δεν μου αρέσει το πού οδηγεί αυτή η λογική.
Αν κοιτάξουμε 50 ή 100 χρόνια πίσω, θα δούμε τους ανθρώπους να έχουν ίσως την αγνότερη σχέση τους με το κάπνισμα. Καπνίζανε είτε από ευχαρίστηση, είτε από την ευχαρίστηση του εθισμού τους. Κανείς δεν αναρωτιόταν για την σχέση του με το κάπνισμα, όλα ήταν θέμα επιλογής, άμα ήθελες κάπνιζες, άμα δεν ήθελες δεν κάπνιζες.
Αυτή την σχέση του καπνιστή με το κάπνισμα, ήρθε να την διαταράξει πριν μερικές δεκαετίες η επιστήμη. Έννοιες όπως το "παθητικό κάπνισμα" και ο "καρκίνος" έγιναν καθημερινές έννοιες και διατάραξαν την πρωτύτερη σχέση. Σε αυτή την νέα φάση, δεν δέχτηκαν πλήγμα μόνο οι μη-καπνιστές οι οποίοι ξαφνικά εκτέθηκαν σε όλους αυτούς τους "κίνδυνους" αλλά και οι καπνιστές οι οποίοι βρέθηκαν ξαφνικά με ένα φονικό όπλο στα χέρια να "σκοτώνουν" αθώους (η κύρια καμπάνια εδώ στην Αγγλία είναι ο καπνός να παίρνει μορφή χεριού και να σφίγγει γύρω από τον λαιμό των μικρών παιδιών.).
Τώρα βλέπω οτι περνάμε σε μια άλλη φάση, όπου κύριο χαρακτηριστικό της είναι η ποινικοποίηση της απόλαυσης. Ποιας απόλαυσης όμως; Αυτής που δεν έχουμε πρόσβαση ενώ άλλοι έχουν, όπως για παράδειγμα μπορεί να μας σοκάρει το γεγονός οτι κάποιος μπορεί να ευχαριστιέται το κάπνισμα ενώ εμείς φοβόμαστε οτι άμα καπνίσουμε μπορεί να πεθάνουμε. Και πώς το αντιμετωπίζει αυτό η κοινωνία; Ποινικοποιώντας την απόλαυση και παράγοντας υποκατάστατα (όπως καφές χωρίς καφεΐνη, τσιγάρα χωρίς νικοτίνη, φαγητά χωρίς λιπαρά, απόλαυση χωρίς πραγματική απόλαυση).
Δεν ξέρω που μπορεί να φτάσει αυτό το μέτρο και πώς μπορεί να εφαρμοστεί. Πιστεύω οτι η επιστήμη έχει διαταράξει τόσο πολύ την σχέση μας με το τσιγάρο που δεν νομίζω οτι μπορούμε να την επαναφέρουμε στην αρχική της κατάσταση. Είμαστε πλέον πολύ νευρωτικοί για να μπορέσουμε να ζήσουμε χωρίς κινδύνους να μας απειλούν. Απλά δεν νομίζω οτι η απαγόρευση είναι το βήμα που όλοι ψάχνουμε. Είναι ένα βήμα προς λάθος κατεύθυνση.

Monday, June 29, 2009

Όχι άλλο κάρβουνο

Πραγματικά αρρώστησα με αυτή την ιστορία. Ποτέ δεν ήμουν θαυμαστής του Jackson, δεν μου άρεσε αυτό το είδος της μουσικής αν και αναμφισβήτητα έχουν γράψει ιστορία. Αλλά δεν αντέχω το ντελίριο των τελευταίων ημερών. Βάζω το ράδιο, ακούω Michael Jackson, βάζω το internet, Michael Jackson πάλι. Οι δωρεάν τοπικές εφημερίδες το έχουν πρωτοσέλιδο, το ίδιο και η Τν, τα blogs, τα freepress, τα online περιοδικά και δεν ξέρω και τι άλλο. Έλεος πια...
Όλος ο πλανήτης έχει βυθιστεί σε έναν θρήνο. Όλοι αναρωτιούνται τι θα απογίνει η μουσική τώρα χωρίς τον Micheal. Όλοι κλαίνε, εκτός από κάποιους. Τις δισκογραφικές εταιρίες. Αυτές είναι οι μόνες που τρίβουν τα χέρια τους από τις πωλήσεις που κάνουν. Πουλάνε ακόμη και booklets με τραγούδια τα οποία ο Jackson ηχογράφησε αλλά δεν κυκλοφόρησε διότι ποτέ δεν πίστεψε οτι πληρούσαν τα στάνταρντ. Και όχι απλά πουλάνε... ξε-πουλάνε!!

Αυτό το γεγονός μου δίνει την ευκαιρία να πω κάτι που σκέφτομαι κάμποσο καιρό τώρα. Αυτό το σύστημα των δισκογραφικών εταιριών είναι ικανό να παράγει το εξής παράλογο. Μπορεί να παράγει Hits τα οποία ποτέ δεν πουλάνε περισσότερο από το χειρότερο δυνατό τραγούδι που μπορούν να διαφημίσουν. Εξηγούμαι:
Αν ένας ικανότατος συνθέτης γράψει το αριστούργημα της καριέρας του, οι εταιρίες είναι ικανές να το κάνουν να πουλήσει σαν τρελό. Αν μια μέρα, αυτός ο ιδιοφυής συνθέτης ξυπνήσει και γράψει επίτηδες μια μπούρδα με σκοπό να εξαπατήσει τους θαυμαστές του, οι εταιρίες μπορούν να του εγγυηθούν οτι θα διαφημίσουν και θα προωθήσουν αυτή την μπούρδα μέχρι να γίνει 10 φορές πλατινένιο. Και αυτό είναι το παράδοξο, αυτή η μπούρδα μπορεί και να πουλήσει περισσότερο και από το ιδιοφυές κομμάτι του. Και αυτό ζούμε τώρα με τον Jackson, τραγούδια του τα οποία ποτέ δεν θεώρησε αξιόλογα, πουλάνε σαν τρελά.

Πίσω πάλι στο θέμα μας. Νομίζω οτι αυτό που ζούμε σήμερα είναι δυσανάλογο των πραγματικών γεγονότων. Είναι και αυτό σημείο των καιρών μας, αυτή η υπερβολή, αυτό το "να τα ζήσουμε όλα στο full". Πρέπει σιγά σιγά να συνειδητοποιήσουμε οτι έχουμε και το δικαίωμα να μην υπερβάλουμε, κάτι που έχουμε αρχίσει σιγά σιγά να το ξεχνάμε.

Saturday, June 27, 2009

The X-Files

Κάθομαι και βλέπω τα Χ-Files από την αρχή, μόλις τελείωσα τον πρώτο κύκλο. Βλέπω γιατί ήταν τόσο δημοφιλή τότε, το κάθε επεισόδιο ήταν πραγματικά πρωτότυπο και διαφορετικό από το προηγούμενο και το επόμενο του. Επίσης στο τέλος σε άφηνε με την υποψία οτι είχε και συνέχεια.
Έπρεπε να είχαν διακόψει την σειρά μετά τον 5ο κύκλο. Μετά από αυτόν, όλα τα επεισόδια επαναλαμβάνονταν και οι πρωταγωνιστές δεν είχαν την φρεσκάδα των πρώτων επεισοδίων. Αποκορύφωμα ήταν η ταινία που είχε προβληθεί, είχα πάει να την δω στο σινεμά, άρρωστος και με πυρετό. Τελικά κατέληξα σχεδόν να κοιμηθώ, πρώτη φορά στην ζωή μου.
Κατέβασα και θα παρακολουθήσω τα πρώτα επεισόδια, πιστεύω οτι είναι πραγματικά κλασσικά. Ακόμη και οι πιο εξωφρενικές θεωρίες που προτείνουν -οτι για παράδειγμα οι Αμις είναι εξωγήινοι- είναι ανεκτές στα πλαίσια μιας σειράς μυστηρίου και απέχει πολύ από το να οδηγούν ΟΥΦΟ όπως βλέπαμε στον τελευταίο κύκλο της σειράς και την ταινία.

ΥΓ: Βρέκε, ξέρεις οτι η Σκάλυ έχει το ίδιο ρολόι με εσένα?