Sunday, August 31, 2008

Επειδή πάντα είχαμε την απορία, να και η απάντηση...

Thursday, August 28, 2008

Φεστιβάλ τέλος

Ήθελα από πέρυσι να γράψω ένα πόστ για το φεστιβάλ Fringe του Εδιμβούργου, αλλά λίγο βαριόμουνα, λίγο βαριόμουνα , τελικά δεν έγραψα τίποτα. Φέτος συνέβη ακριβώς το ίδιο. Την προηγούμενη Κυριακή τελείωσε και το φετινό φεστιβάλ, αν και φέτος δεν παρακολουθήσαμε και πολλά πράγματα λόγω του γάμου, παρόλα αυτά πρόλαβα και έβγαλα κάποιες φωτογραφίες από τα πρόσωπα αυτού του φεστιβάλ, όλους αυτούς τους πιτσιρικάδες, τους ερασιτέχνες ηθοποιούς, αλλά και τον απλό κόσμο που για 3 βδομάδες κυκλοφορούσε στους δρόμους και διασκέδαζε τον κόσμο.

Σήμερα ανεβάζω εδώ μία από τις φωτογραφίες μου, τις υπόλοιπες θα τις δείτε στο http://mediumformatbox.blogspot.com/ ως ένα μικρό αφιέρωμα με τίτλο “Faces of the Fringe”.


Sunday, August 24, 2008

Η φωτογραφία βλάπτει σοβαρά την υγεία

Λοιπόν, από τον γάμο λάβαμε δύο δώρα τα οποία μου άρεσαν πάρα πολύ. Πρώτων ένας πίνακας ενός γνωστού Πολωνού ζωγράφου (περισσότερες λεπτομέρειες άγνωστες) και του οποίου δεν τυχαίνει να έχω φωτογραφίες μαζί μου για να σας δείξω και μία φωτογραφική μηχανή, δώρο από την πεθερά μου η οποία δεν μπόρεσε να αντέξει τις τύψεις που την κυνηγούσαν όταν μου ανακοίνωσε ότι έκαψε (!) την παλιά, οικογενειακή φωτογραφική μηχανή τους.


Πρόκειται για μια ρωσική ΖΕΝΙΤ 12ΧΡ, από αυτές που έδιναν δωρεάν στα κυριακάτικα παζάρια οι ρωσοπόντιοι, ευελπιστώντας να βγάλουν κάποιο κέρδος από τις θήκες ή κάποιον έξτρα φακό που μπορεί να σου πούλαγαν. Και πράγματι, εκ πρώτης όψεως αυτές οι μηχανές δεν ήταν και τίποτα το αξιόλογο. Ήταν τεράστιες σαν τούβλα, ήταν βαριά σαν τούβλα και λειτουργούσαν ως τούβλα επίσης. Αλλά είχαν κάποιες αρετές που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνονταν. Ήταν εντελώς μηχανικές, λίγα πράγματα μπορούσαν να χαλάσουν και ήταν μεταλλικές – σε αντίθεση με τις σημερινές πλαστικές.


Η μόνη παραφωνία ήταν ο στάνταρντ φακός, ένας Helios 58 f/2 ο οποίος μόνο ποιοτικός δεν είναι. Είναι η τέταρτη version αυτού του φακού, η πέμπτη και η έκτη (Μ-5, Μ-6) είναι πολύ καλύτερες. Και σαν μην έφτανε αυτό, ο φακός έπασχε από κολλημένο διάφραγμα. Έτσι λοιπόν αποφάσισα να πάω και να αγοράσω έναν καλύτερο. Είχα ακουστά ότι οι παλιοί Takumar της Pentax είναι οι καλύτεροι. Αγόρασα λοιπόν (μεταχειρισμένο) τον, top of the tops, Takumar 50 f/1.4 (φωτογραφίες ΕΔΩ ). Φακός υψηλής ποιότητας και οξύτητας που από πολλούς (αν και μάλλον προκαταλυμένους) θεωρείτε ως ο ποιο οξύς φακός που κατασκευάστηκε ποτέ.


Και εδώ αρχίζει το ενδιαφέρον.


Για κάποιον μυστήριο λόγο ο φακός αυτός είχε μια έντονη καφέ χροιά (κλικ εδώ για φωτό). Ψάχνοντας στο internet ανακάλυψα το εξής απίστευτο! Στην δεκαετία του ’60 και του ’70, ένα τρόπος για να κατασκευάσουν φακούς υψηλής απορροφητικότητας ήταν να χρησιμοποιήσουν μια λεπτή επίστρωση θορίου (Th90). Φακοί που χρησιμοποιούν θόριο είναι αρκετά φωτεινοί και συμπαγείς παρόλα αυτά έχουν ένα μεγάλο – μα πολύ μεγάλο – απίστευτα μεγάλο - μειονέκτημα.


Το θόριο είναι ραδιενεργό στοιχείο με χρόνο ημίσιας ζωής τα 14,02 δισεκατομμύρια χρόνια και το οποίο παράγει ακτινοβολία γάμμα(τα)….


Αυτή η καφέ χροιά είναι τα παράγωγα της αντίδρασης της κόλλας που χρησιμοποιείται για να κολύσει τα οπτικά στοιχεία του φακού, με τις ακτίνες γάμμα που το θόριο εκπέμπει!!! Και το κερασάκι, από όλους τους φακούς που χρησιμοποιούν θόριο, ο Takumar φιγουράρει στην κορυφή της λίστας περιέχοντας την ανώτατη επιτρεπτή ποσότητα θορίου.

Τώρα στην πραγματικότητα, τα πράγματα είναι λιγότερο ανησυχητικά. Ο φακός παράγει κυρίως ακτινοβολίες Άλφα και Βήτα και η μεταλλική κατασκευή της ΖΕΝΙΤ μπορεί να τις σταματήσει. Η εκπομπή ακτίνων γάμμα είναι αρκετά κάτω από τα όρια επιφυλακής. Παρόλα αυτά σκέφτομαι μέσα στην βδομάδα να πάρω τον φακό στο πανεπιστήμιο της Ιβόνας για να τον μετρήσουμε. Μέχρι τότε, παραμένει στο περβάζι του παραθύρου τυλιγμένος με αλουμινόχαρτο. Η έκθεση του φακού στον ήλιο (και κυρίως στην ακτινοβολία UV που ο ήλιος παράγει) εξαφανίζει αυτή την καφέ χροιά (φωτό ΕΔΩ).


Όσο για τις ακτίνες γάμμα, θα πρέπει να περιμένω 14.02 δισεκατομμύρια χρόνια για να μειωθεί η εκπομπή τους στο μισό.

Οι Φωτογραφίες του Γάμου

Μερικές από τις φωτογραφίες του γάμου. Σε κάποια φάση θα ανεβάσω και άλλες.

Friday, August 08, 2008

Τα προικιά

Σήμερα η NHS με προίκησε για τον γάμο!
Στα προικιά συμπεριλαμβάνονται :

α) 2 μπουκάλια κρασί, ένα κόκκινο και ένα με ρόδι και raspberry (αυτό για την Ιβόνα)



β) Μια κάρτα υπογεγραμμένη από όλο το προσωπικο (wow!)
και το καλύτερο όλων


γ) ένα Quaich ( σαν να προσπαθεί ένας ψευδός να πεί quake ) με μια επιγραφή
αφιερωμένη στον γάμο μας!

Super!

Thursday, August 07, 2008

Όλα του γάμου δύσκολα

Όπως ξέρετε εσείς που διαβάζετε τακτικά το μπλόγκ μου, το άλλο Σάββατο (16/8) παντρεύομαι. Ήρθε λοιπόν εκείνη η στιγμή που σιωπηλά όλοι οι άντρες τρέμουν. Αυτός ο γάμος μας κόστισε τελικά για περίπου 50 άτομα, τα διπλά λεφτά από ότι θα στοίχιζε στην Ελλάδα για τα διπλά άτομα. Πολύ (μα πάρα πολύ) χαρτούρα, γραφειοκράτες δημόσιοι υπάλληλοι στις πρεσβείες, άπληστοι παπάδες, λεφτά από εδώ, λεφτά από εκεί. Κάπου στην προσπάθεια μας να τους ευχαριστήσουμε όλους, ξεφύγαμε από τα αρχικά μας σχέδια για το πώς θέλαμε τον γάμο μας. Από αυτή την άποψη πιστεύουμε ότι η ιδέα του Αντώνη και της Κατερίνας να παντρευτούνε ολομόναχοι στο νότιο ημισφαίριο ήταν πραγματικά ιδιοφυής.

Τέλος πάντων, με τις προετοιμασίες τελειώσαμε και τώρα φεύγουμε για Πολωνία με σκοπό να ξεκουραστούμε για μια βδομάδα πριν από τον γάμο. Προσπαθώ να μάθω τους όρκους στα πολωνικά. Όσες φορές το έκανα με κοινό, ξεκαρδίστηκαν στα γέλια. Παρόλα αυτά καταβάλω φιλότιμες προσπάθειες. Για τον γάμο παραγγείλαμε 40 λίτρα βότκα και σκεπτόμαστε ότι ίσως δεν είναι αρκετά. Εκεί πάνω ο κόσμος πίνει πολύ βότκα (χμμ Νο 1). Όλοι σκέφτονται τα δώρα της νύφης αλλά δεν βλέπω κανέναν να αναρωτιέται για τα δώρα του γαμπρού. (Χμμ…Νο 2) τέλος πάντων, μάλλον από τα χαρτζιλίκια που θα μαζέψω θα πάω να πάρω καμιά φωτογραφική μηχανή. Το μεσαίο φορμάτ είναι πολύ ακριβό τελικά. Κοντά στα £10 για 12 φωτογραφίες…(χμμ Νο 3) .. ξεφύγαμε… θα τα πούμε σε άλλο πόστ αυτά.

Αυτό λοιπόν είναι το τελευταίο εργένικο πόστ. Πλέον όταν θα τα ξαναπούμε θα είμαι διπλός και με την βούλα. Άντε να παίρνουν σειρά και οι υπόλοιποι.