Sunday, June 29, 2008

Επαγγελματίες - Ερασιτέχνες

“Νομίζω βέβαια ότι δεν έχει να κάνει τόσο με την εθνικότητα , αλλά με τον καθημερινό τρόπο ζωής και τη νοοτροπία του λαμόγιου που έχουν οι επιχειρηματίες εδώ στην Ψαρού....”

Ποιος θεωρείτε επιχειρηματίας σήμερα στην Ελλάδα Αντώναρε; Και πότε ήταν και η τελευταία φορά που κάποιος από εμάς έλαβε υπηρεσίες επαγγελματικού επιπέδου στην Ελλάδα; Εμένα για να με συνδέσουν με ADSL έπρεπε να τους παρακαλέσω για ένα μήνα και μετά για να με ξε-συνδέσουν έπρεπε να περάσουν τους δικούς μου από χίλια κύματα και αφού έπρεπε να παίξουνε τα γνωστά παιχνίδια «στείλε μου FAX – το έχασα, κτλ κτλ». Πού ήταν ο επαγγελματισμός αυτού του παροχέα που δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο όνομα;

Επιχειρηματίας και επαγγελματίας είναι δύο ξεχωριστά πράγματα στην Ελλάδα. Επιχειρηματίας είναι αυτός που βγάζει λεφτά από τις υπηρεσίες του και όχι αυτός που παρέχει τις υπηρεσίες του ευσυνείδητα (χωρίς αυτό να σημαίνει “τζάμπα”). Απόδειξη αυτού η Γερμανική και (κυρίως) η Ιαπωνική εργασιακή κουλτούρα. Ο επιχειρηματίας μπορεί να παρέχει ποιοτικές υπηρεσίες μέσω επαγγελματιών που προσλαμβάνει.

Είτε θα δουλεύεις στον ιδιωτικό τομέα και θα προσφέρεις επαγγελματικές υπηρεσίες με το μαστίγιο του αφεντικού και τα 700 Ευρώ τον μήνα ή θα μπλέξεις με την γραφειοκρατία του δημοσίου η οποία επιτρέπει στους υπαλλήλους του να δουλεύουν το μίνιμουμ και μέσω όλων αυτών των δαιδαλωδών διαδικασιών ουσιαστικά να μην ελέγχονται για την ποιότητα της εργασίας που παρέχουν. Κάπως έτσι δημιουργείται και η λογική του “βγήκε και σήμερα το μεροκάματο” με την οποία δουλεύει η πλειονότητα των Ελλήνων σήμερα. Φυσικά και είναι δύσκολο – και θεωρητικά αδύνατο – να βρεις κάποιον ο οποίος ξυπνάει το πρωί με μια κάβλα να πάει για δουλειά. Αλλά στην Ελλάδα έχουμε κάνει τέχνη το ακριβώς αντίθετο.

Εγώ είμαι από εκείνους τους λίγους τυχερούς που γνώρισα εργασία μόνο στον δημόσιο τομέα. Αλλά η διαφορά μεταξύ ελληνικού δημοσίου και αγγλικού είναι η νύχτα με την μέρα. Και πριν απαιτήσουν την κεφαλή μου επί πινάκι, εξηγούμαι. Πώς ελέγχεται ο δημόσιος υπάλληλος για την ποιότητα της εργασίας που παρέχει? Βάση ποιας διαδικασίας, βάση ποιου κανονισμού και πώς? Πώς είναι θεσμοθετημένος ο έλεγχος της ποιότητας εργασίας?

???

Φυσικά και έλεγχος της ποιότητας δεν σημαίνει ένα αφεντικό πάνω από το κεφάλι να ανακρίνει αλλά μια διαδικασία μέσα στην οποία ο υπάλληλος μπορεί να αισθάνεται ασφαλής και να θέτει στόχους αλλά ταυτόχρονα να μπορεί να απαιτεί από τον εργοδότη του βοήθεια και αυτός να είναι σε θέση να την ικανοποιεί. Αυτή είναι η έννοια του personal development η οποία φυσικά και δημιουργεί επαγγελματίες. Και φυσικά αυτό παράγει και μια ασφάλεια για το άτομο. Που γίνονται στην Ελλάδα αυτά τα πράγματα?

Στην Αγγλία πρέπει να είσαι πραγματικά άσχετος με το αντικείμενο για να σε απολύσουν. Στην Ελλάδα είτε θα είσαι απαιτητικός (με την ζωή σου, με το περιβάλλον εργασίας σου) και θα βρεθείς στον ΟΑΕΔ ή θα απολαμβάνεις την ασυλία του δημοσίου. Πώς να παράγει επαγγελματίες αυτή η χώρα και κυρίως ο δημόσιος τομέας? Και πριν από αυτό ακόμη, πώς να μιλάμε για επαγγελματίες όταν δεν μπορούμε να μιλάμε για ερασιτέχνες, δηλαδή εραστές της τέχνης που κατέχουν? To να είναι κανείς επαγγελματίας στην εργασία του ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ να είναι ερασιτέχνης στην τέχνη του. Αυτοί που πραγματικά έφεραν επαναστατικές αλλαγές ήταν άτομα τα οποία ήταν πραγματικά ερωτευμένα με αυτό το οποίο έκαναν.
Πραγματικοί ερασιτέχνες.

ΥΓ. Καθώς τα γράφω αυτά, ακούω μέσω internet έναν ελληνικό σταθμό όπου παίζει ένα τραγούδι του Αντύπα με τίτλο “ Της πουτάνας γίνεται”. Με ποια λογική μιλάμε για επαγγελματίες και ερασιτέχνες?
Ούτε κάν…..
Βοήθειά μας

Διαβάζω στο in.gr σχετικά με τα επεισόδια στην Βουλγαρία κατά την διάρκεια της παρέλασης των ομοφυλοφύλων και τις ανακοινώσεις των θρησκευτικών αρχηγών.

"Ο επικεφαλής της Χριστιανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας χαρακτήρισε την παρέλαση «ανήθικη και αμαρτωλή», ενώ ο μουσουλμάνος μουφτής δήλωσε ότι η ομοφυλοφιλία είναι αρρώστια."

Είναι οι ίδιοι ηθικοί και αναμάρτητοι που καταγγέλλουν την ομοφυλοφιλία και κάνουν γαργάρα κάτι μοναστήρια, όπως αυτό των Κυθήρων.
Και επειδή αυτοί οι λίγοι υποκρίνονται είναι δίκαιο να καταδικάσουμε ολόκληρη την εκκλησία?

Ναι !

Όπως είπε και ένας σοφός άνδρας, όλοι έχουν την ευθύνη των λόγων τους. Κανείς δεν απαλλάσσεται από αυτή, ακόμη και αν δεν μιλάει και επιτρέπει τέτοιες υποκριτικές δηλώσεις να λαμβάνουν χώρα.

Κατά βάθος, Αγαπάτε αλλήλους....

Friday, June 27, 2008

Επαγγελματίες

Τελικά το 1944 χάθηκε μια μεγάλη ευκαιρία να γίνουμε πραγματικοί επαγγελματίες. Μακάβριο χιούμορ, το ξέρω. Και εξηγούμε. Πριν μια βδομάδα έστειλα το laptop στην Γερμανία για επισκευή. Και εχτές το έλαβα διορθωμένο. Και αυτό χωρίς καμία ερώτηση, δεδομένου οτι το Laptop το είχαν ανοίξει στο Comet από όπου το πήρα. Που τέτοια πράγματα στην Ελλάδα ε?.. Και το μηχάνημα δεν πήγε στο συνοικιακό μαγαζάκι της γειτονιάς για επισκευή αλλά στα κεντρικά στην Γερμανία. Και όλα αυτά - μαζί με το ταξίδι και την παράδοση - διήρκισαν μια βδομάδα...
Επαγγελματίες....

Sunday, June 22, 2008

Ανδρέας Εμπειρίκος

« Από τον Ιούλιο του 1954, στην Πάρο κει που προχωρούσαμε το καταμεσήμερο μες στα στενά, είδαμε να μας έρχεται απ’ αντίκρυ μ’ ελάχιστο ρούχο μια ξανθή παιδούλα, θα’ λεγες μόλις βγαλμένη από τον Όμηρο, μια σωστή «Ίρις Αγγελέουσα», που τσακίστηκες να την φωτογραφίσεις αλλά σου ξέφυγε. «Είναι σαν έμπνευση» μου είπες. «Δεν την προλαβαίνεις δυστυχώς πάντοτε».
(Οδυσσέας Ελύτης - Ανδρέας Εμπειρίκος)

Μία από τις λίγες φωτογραφίες του Ανδρέα Εμπειρίκου που κατάφερα να βρω στο internet, είναι παρόλα αυτά αντιπροσωπευτική της δουλειάς που άφησε πίσω του. Ένα φωτογραφικό αρχείο το οποίο εκτός από πολύ σημαντικό υπερρεαλιστή ποιητή, τον καθιστά και έναν πολύ σημαντικό Έλληνα φωτογράφο.
Κρίμα που για να γνωρίσουμε εμείς οι νεώτεροι το έργο του, πρέπει να πληρώσουμε 50 και 60 Ευρώ...

«Μία φωτογραφία ζει, έχει ολόκληρη δική της δράσι, συνυφασμένη με την ζωή του θεατή, όπως ένα φλουρί, ένα κρύσταλλο, ή ένα γάντι»
Final Year Presentation

Εε..... να μην σας πούμε οτι κερδίσαμε το πρώτο βραβείο στην τελική παρουσίαση?
Αντε, τώρα μένει επιτέλους και η παρουσίαση του διδακτορικού...

Friday, June 20, 2008

The Medium Format Box
New Post
~*~

Telex Rangefinder

H νέα μου αγορά. Επιτρέπει ακριβής εστίαση για την Zeiss μιας και τα τελευταία φιλμ που πήρα ήταν μια ατέλειωτη θολούρα.

Δεν γίνεται πιο sexy !

Wednesday, June 18, 2008


Είδα την πρώτη του ταινία στα 15 μου. Την βρήκα πολύ βαρετή. Τότε βέβαια ήμουν μικρός και ανώριμος για να εκτιμήσω το κινηματογραφικό του μεγαλείο. Ξύλο, καρατιές, ιστορικές ατάκες ( η μεγαλύτερη ατάκα - τέσσερις λέξεις μαζί με τα άρθρα ), ο υπερασπιστής των κατατρεγμένων, ο εκδικητής του άδικου ντουνιά, ο Chuck Norris.
Τι μου ήρθε τώρα και τον ξέθαψα? Απλά κοιτάζοντας ένα από τα σαβουροπεριοδικά που κατά καιρούς βάζουμε στο σπίτι μας, ανακάλυψα αυτή την διαφήμιση. Να λοιπόν πώς αυτός ο ηθοποιός των 100 οκτανίων μπορεί και δέρνει τόσο κόσμο χωρίς να ιδρώνει.
Υ.Γ Παρακαλώ προσέξτε τον κεραυνό στο background..... Κιτσ....

~*~

Όταν προσγειώθηκα εδώ πάνω, είχα έρθει με το μυαλό φουσκωμένο σχετικά με τις προοπτικές εργασίας. "Θα βρεις καλή δουλειά", " Τα λεφτά είναι καλά", " εκεί αμα δουλεύεις, ανεβαίνεις" κτλ κτλ.. Και πράγματι μέσα στην πρώτη εβδομάδα μου τηλεφώνησαν να πάω στο αεροδρόμιο. Για ένα μήνα θα σάλιωνα ταχυδρομικούς φακέλους. Φυσικά και αρνήθηκα γιατί είχα άλλα όνειρα για την καριέρα μου. Εγώ ήθελα δημόσιο, να γίνω προϊστάμενος ενός τμήματος, να διατάζω κόσμο ρε αδελφέ...
Και όπερ και εγένετο Ή τουλάχιστον έτσι κατάλαβε αυτή που μιλούσα στο τηλέφωνο.
ΥΓ: Και να φανταστείτε οτι το όνομα μου το συλλάβισα..

Sunday, June 08, 2008

Foto: Modernity in Central Europe, 1918-1945 είναι ο τίτλος της έκθεσης φωτογραφίας που φιλοξενείται στην Dean Gallery αυτή την περίοδο. Καλύπτει την περίοδο ανάμεσα στο τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου μέχρι το τέλος του δευτέρου παγκοσμίου και τις μεταβολές που αυτή κατέγραψε στις χώρες της κεντρικής Ευρώπης (Τσεχοσλοβακία, Πολωνία, Αυστρία, Ουγγαρία).

Σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών ανακατατάξεων για την κεντρική Ευρώπη, η ανάγκη να γίνουν αυτά τα κράτη "μοντέρνα", οδήγησε τους ανθρώπους σε μια κατα μέτωπο σύγκρουση με τις παραδόσεις τους και με τον τρόπο με τον οποίο προσπάθησαν να επιβληθούν στην φύση. Και φυσικά η έκθεση κλείνει όπως ακριβώς άρχισε, με την έξοδο της κεντρικής Ευρώπης από έναν πόλεμο, στην κυριολεξία μοιρασμένη μεταξύ δυτικού και ανατολικού μπλόκ.
Η έκθεση ξεκινάει περιλαμβάνοντας φωτογραφίες της αγροτικής ζωής μετά το τέλος του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, περνάει στα ξέφρενα '20s και το τι σήμαινε να είναι κανείς μοντέρνος, από εκεί στην άνοδο του ναζισμού και την χρήση της φωτογραφίας για την εξυπηρέτηση του εθνικισμού και τέλος καταλήγει στην διαμελισμένη κεντρική Ευρώπη μετά την έξοδο από τον β' παγκόσμιο πόλεμο.
Σήμερα παρακολούθησα την κεντρική παρουσίαση της έκθεσης. Το άλλο ΣΚ θα την δώ και από κοντά.

~*~
Στα επίκαιρα: Νέο πόστ στο http://mediumformatbox.blogspot.com/ "May Fields"

Wednesday, June 04, 2008