Saturday, March 29, 2008

Εθνοπατέρες

Εδώ πάνω τηλεόραση - ή έστω ένα ραδιόφωνο- δεν έχουμε για να ακούσω τα νέα. Έτσι λοιπόν, με καθυστέρηση ενός μήνα άκουσα την συνέντευξη του Επίτιμου στην ΕΤ2 μέσω της ιντερνετικής Ελληνοφρένειας. Ξέρετε πολύ καλά ότι ποσώς με ενδιαφέρουν οι δηλώσεις πολιτικών αλλά αυτές οι συγκεκριμένες ήταν τουλάχιστον εξοργιστικές.
Ο ρεαλιστής λοιπόν Επίτιμος είπε ότι οι μισθοί δεν θα πρέπει να αυξηθούν και ότι αντίθετα θα πρέπει να αυξηθούν τα όρια συνταξιοδότησης. Όταν έκπληκτοι οι δημοσιογράφοι τον ρώτησαν αν οι εργαζόμενοι θα πληρώσουν πάλι τα σπασμένα, ο ρεαλιστής Επίτιμος απάντησε: «και άμα δεν υπάρχουν χρήματα, τι θέλετε να κάνουμε?»

Και αναρωτιέμαι εγώ τώρα.

Είμαι τώρα τριάντα χρονών και δεν θυμάμαι ούτε ένα πολιτικό να βγήκε και να είπε ότι έχουμε χρήματα- ορίστε πάρτε. Αυτό, εκτός από τα 151 +1 Ευρώ του Σημίτη.
Θυμάμαι ότι ήδη στο γυμνάσιο, ο φίλος μου ο Γιάννης δούλευε τότε και μόλις πήγε στο λύκειο έκανε 2 δουλειές. Όπως επίσης δούλευε και ο φίλος μου ο Διονύσης, όπως επίσης και ο Πέτρος ήδη από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού. Όπως επίσης υποθέτω ότι δούλευε και κάποιος φίλος και γνωστός σας. Όπως πολλοί φίλοι και γνωστοί μας τώρα δουλεύουν δύο και πολλές φορές τρείς δουλειές για να τα βγάλουν πέρα.

Έχοντας εξασφαλίσει ότι τα δισέγγονα μου θα ζουν χωρίς να χρειαστεί να δουλεύουν, ζώντας μόνο και μόνο από τους τόκους των καταθέσεων μου, μπορώ να είμαι και εγώ ιδιαίτερα ρεαλιστής με τα λεφτά των άλλων. Και επειδή μου είναι αδύνατο να φανταστώ ότι τριάντα χρόνια τώρα – στην πραγματικότητα πολύ περισσότερα – κανείς δεν δουλεύει σε αυτή την χώρα για να πάνε λεφτά στα ταμεία (ή όταν πάνε να γίνονται δομημένα ομόλογα ή φούσκες του χρηματιστηρίου), αυτό που γίνεται εμφανές είναι ότι άνθρωποι κατά κανόνα άσχετοι αναλαμβάνουν καθήκοντα τα οποία τους είναι πολύ βαριά. Και αυτό γίνεται τετραετίες επί τετραετιών. Και αυτό που το κάνει ακόμη ποιο εξωφρενικό είναι ότι ενώ οι δικοί μας οι ρεαλιστές εθνοπατέρες αποτυγχάνουν με χαρακτηριστική άνεση δεκαετίες τώρα, στην Κύπρο, κατά την περίοδο του Tassou® έχει επιτευχτεί ένα μικρό οικονομικό θαύμα.


Tuesday, March 25, 2008

Αίσχος !

Νέα απίστευτη πρόκληση από την Νέα Τάξη και τα τσιράκια τους. Οι Αμερικανοί διεκδικούν την Μακεδονία μας. Και για του λόγου το αληθές , το link εδώ: http://www.macedonia.oh.us/

Γιατί δεν ξεσηκωνόμαστε ? Γιατί δεν κατεβαίνουμε σε συλλαλητήρια? Που είναι ο Ζουπερ-Νομάρχης, οι γαϊδουροφιλόσοφοι και οι θρησκευτικοί ηγέτες μας να μας κατεβάσουν στους δρόμους να δείξουμε στους Αμερικάνους ποιοι είμαστε? Να μην συμβεί στην Μακεδονία μας αυτό που συνέβη στην Αθήνα μας (κλίκ <εδώ>) .

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ.

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ.

Monday, March 24, 2008

Σκοτσέζικα έθιμα Πάσχα στο Εδιμβούργο

* Ο κόσμος επισκέπτεται τις τοπικές pub όπου καταναλώνει ολόκληρα βαρέλια Guinness
*Αργότερα , τύφλα όπως είναι, ανηφορίζουν ο ένας πίσω από τον άλλον στους κοντινότερους λόφους (Calton Hill, Blackford Hill και Arthur’s Seat για τους ποιο hardcore)

*Φτάνοντας στην κορυφή του λόφου κατρακυλάνε στις πλαγιές του λόφου κόκκινα βαμμένα αυγά.

*Μαζί με τα αυγά πολλές φορές κατρακυλάνε και οι ίδιοι

ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ !!!


Σημείωση: Τα σχετικά με τον οβελία έθιμα τα θεωρούν κίτς σκηνές από την ταινία My fat Greek wedding….

Sunday, March 16, 2008

Φυλετική καθαρότητα (Κλινέξ)

Τι το ήθελα και εγώ? Ειδικά τώρα που παντρεύομαι? Αν και στο σύνολο του είναι εξαιρετικά αστείο και σου φτιάχνει το κέφι, όταν έφτασα να διαβάσω τις “επιστημονικές” του αλήθειες , εε.. εκεί στεναχωρήθηκα. Είπα να γράψω ένα αστείο post αλλά τελικά κατέληξε να είναι ένα ατελείωτο copy-paste καθώς όλα τα κείμενα του είναι ξεκαρδιστικά χωρίς την βοήθεια ενός σχολιαστή. Έτσι απλά θα αναφερθώ στο πιο επιστημονικό post του – δηλαδή αυτό στο οποίο επικαλείται επιστημονικές μελέτες- με τον βαρύγδουπο τίτλο “Έξω Υβρίδια!! Δεν Είστε Ευπρόσδεκτα” (sic).

Τέλος πάντων προσπερνώντας κάτι χαρακτηρισμούς του τύπου “αλλόφυλα ανθρωποειδή“ μας παρουσιάζει τα πιστεύω του: “προσωπικά το έγκλημα της επιμειξίας πρέπει να τιμωρείται”. Τελεία και παύλα. Και γιατί; Επειδή “η αιώνια ελληνική φυλή χάνεται εξαιτίας κάποιων άβουλων και νοσηρών ατόμων που συνάπτουν γάμους η γονιμοποιούν αλλόφυλους/ες και δυστυχώς αιματολογικά είναι έλληνες. Tο αποτέλεσμα είναι να γεννιούνται μιγάδες(ότι πιο νοσηρό υπάρχει).” Τι να του εξηγήσεις τώρα του ταλαίπωρου για την αιώνια ελληνική φυλή. Τέλος πάντων πέρα από αυτά περνάμε στα γεγονότα: “οι μιγάδες, επιστημονικά αποδεδειγμένα, είναι άτομα με διανοητικά προβλήματα, ψυχικά διαταραγμένα και συχνά έχουν τη πρόθεση να αυτοκτονούν”. Αυτά τα διαβάζετε όπως ακριβώς τα έγραψε. Τώρα για παράδειγμα το γεγονός ότι η αυστροουγγρική αυτοκρατορική αυλή είχε καταντήσει να αποτελείτε από μογγολάκια επειδή ακριβώς προσπαθούσαν να την κρατήσουν καθαρή, δεν του βαράει κανένα καμπανάκι. Πέρα από αυτό, οι επιστημονικές του αναφορές είναι: “η αμερικανική ευγονική εταιρεία διακηρύσσει πως η φυλετική μείξη οδηγεί σχεδόν αναιξεραίτως σε ανωμαλία λόγο του καταστροφικού συνδυασμού ασυμβίβαστων κληρονομικών παραγόντων και της διαλύσεως εξισορροπημένων γονιδιακών ενώσεων.” . Περεταίρω εξηγήσεις θεωρούνται περιττές, ότι καταλάβατε – καταλάβατε…

Αλλά με διαφορά το καλύτερο όλων είναι το εν κατακλείδι του όλου post. “Το γεγονός ότι η φυλετική μείξη οδηγεί σε ανωμαλία, εκφυλισμό και παρακμή είναι η επιστημονική αλήθεια καi μόνο με την επιστήμη βαίνουμε μπροστά. Οποιαδήποτε αντίρρηση σε αυτήν την αλήθεια υπονοεί ένα αμαθές υποκείμενο ή μια αναποτελεσματική προσπάθεια αμφισβήτησης της”. Είναι άλλωστε γνωστό εις τους πάντες ότι η επιστημονική αλήθεια ήταν ανέκαθεν η πυξίδα με την οποία οι εθνικιστές ξεχώριζαν το μπρός από το πίσω.

Μπράβο ρε Θαλή ( πρωτεξάδελφο του Μηλίσιου υποθέτω) , μας απέδειξες με επιστημονικά επιχειρήματα πόσο άσχετος και κατά βάση αγράμματος (με την ευρεία έννοια) είσαι.
Για τα υπόλοιπα ξεκαρδιστικά κείμενα επισκεφτείτε το ellanionfos_τελεία_blogspot_τελεία_com.
Υστερόγραφο: Φαίνεται ότι είμαι εξαιρετικά τυχερός διότι μόλις επισκέφτηκα το blog και είναι κάτω. Ευτυχώς έχω σώσει τα post του...

Sunday, March 09, 2008


Οι Απόκριες
Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι έχει πάει στραβά με τις αποκριές και δεν τις ευχαριστιέμαι όπως παλιότερα? Ίσως είναι ότι έχει χαθεί αυτό το ατομικό που υπήρχε παλιότερα, αυτή η οργάνωση σε επίπεδο παρέας. Τώρα όλα αφήνονται να οργανωθούν από τους δήμους, τα clubs, τα μαγαζιά και τους συλλόγους. Ο απλός κόσμος απλά συμμετέχει πλέον – δεν οργανώνει τίποτα. Το να μαζευτούν πέντε – έξη άτομα και να οργανώσουν ένα αποκριάτικο πάρτι σε ένα σπίτι είναι όλο και ποιο σπάνιο. Όλοι θα προτιμήσουν να πάνε κάπου όπου θα υπάρχει η εγγύηση για απόλαυση – μέσω κάποιου χορηγού κατά προτίμηση. Πέρα από αυτό όμως και τα λίγα εκείνα events που μπορεί να πετύχεις εδώ και εκεί κουβαλάνε κάτι από το «απόλαυση ντε και καλά».

Αν είναι κάτι για το οποίο μπορώ να συγχαρώ τους Σκοτσέζους – και όχι μόνο υποθέτω – είναι αυτή η ύπαρξη του άλλου πόλου, δηλαδή το γεγονός ότι εδώ ο απλός κόσμος μπορεί – πέρα από τις οργανωμένες φιέστες του δήμου – να ντυθεί ότι του κατέβει και να βγει στον δρόμο, να αναλάβει μια πρωτοβουλία ως άτομο δηλαδή – και ταυτόχρονα να μην αντιμετωπιστεί ως εξωγήινος από τους άλλους επειδή κυκλοφορεί μεταμφιεσμένος και έκτος του club που διοργανώνει το event – αυτό και μόνο τον καθιστά ένα είδος άλλου πόλου σε αυτή την γιορτή των χορηγών. Αυτό που δηλαδή είναι όλο και ποιο αδιανόητο στην “σύγχρονη ελληνική κοινωνία”, δηλαδή το να ντυθείς κάτι αποκριάτικο και να πάς να κάνεις τα ψώνια σου ή να πάς για καφέ ή δεν ξέρω και εγώ τι, είναι το κατεξοχήν στοιχείο της αποκριάς. Αυτό το οποίο πλέον εξαφανίζεται…



(φωτογραφίες που βρήκα στο internet από απόκριες της δεκαετίας του '50)
Περί εκπαιδεύσεως
"Για να υπάρξει πραγματική εκπαίδευση, με την αυστηρή έννοια του όρου, υπάρχει μια βασική προϋπόθεση. Είναι ότι αυτή η εκπαιδευτική διαδικασία γίνεται αντικείμενο επένδυσης και πάθους και από τους εκπαιδευτές και από τους εκπαιδευόμενους. Και για να τα πω καθαρά, αν δεν υπάρχει έρωτας μέσα στην εκπαίδευση, δεν υπάρχει εκπαίδευση.
Αν κάποιος μαθαίνει κάτι στο σχολείο είναι διότι διαδοχικά τουλάχιστον ένα καθηγητή σε κάποια τάξη ή και στο πανεπιστήμιο ακόμα, τον ερωτεύεται. Και τον ερωτεύεται διότι ο ίδιος ο καθηγητής είναι ερωτευμένος με αυτό που διδάσκει.

Λοιπόν, για να τα πω επίσης καθαρά και για να γίνω πλήρως απεχθείς σε αυτούς που με ακούνε, σήμερα οι εκπαιδευτικοί ασχολούνται με τις επαγγελματικές τους διεκδικήσεις, οι οικογένειες ασχολούνται με το να πάρει το παιδί τους ένα χαρτί και τα παιδία ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την επένδυση των πραγμάτων που μαθαίνουνε.
Λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να υπάρξει εκπαίδευση.

[…] Το πραγματικό πρόβλημα είναι αυτός ο έρωτας των παιδιών για αυτούς που τους διδάσκει και του διδάσκοντος για αυτά που διδάσκει στα παιδιά […]

[…] Για να υπάρξουν όλα αυτά πρέπει να υπάρξει μια άλλη στάση απέναντι στην ζωή και στην γνώση και όχι απλώς η στάση ότι πηγαίνουμε στο σχολείο για να πάρουμε το καλύτερο δυνατό χαρτί που θα μας κάνει μετά να έχουμε το καλύτερο δυνατό επάγγελμα ή να βγάλουμε τα περισσότερα δυνατά λεφτά. "
(απόσπασμα συνέντευξης του Κορνήλιου Καστοριάδη)

Friday, March 07, 2008

Tα κριτήρια ουσίας

"Τι είναι αυτή η πορνογραφία που επικρατεί σε όλους τους τομείς; Η πορνογραφία που επικρατεί στην πολιτική , η πορνογραφία που επικρατεί στην πνευματική ζωή, όλοι αυτοί οι απατεώνες που κυκλοφορούν και οι οποίοι προβάλλονται συνεχώς – τι άλλο είναι παρά η κατάρρευση των κριτηρίων;
Αν το κοινό είχε κριτήρια ή αν υπήρχαν κριτικοί με κριτήρια, δεν θα γινότανε αυτή η γενική εκπόρνευση όπου εμφανίζονται ως φιλόσοφοι άνθρωποι οι οποίοι είναι άσχετοι, που εμφανίζονται ως ζωγράφοι άνθρωποι οι οποίοι είναι απατεώνες ή ως πολιτικοί.
Είναι το ίδιο ζήτημα. Η δημιουργία συνεπάγετε ταυτοχρόνως και την διατύπωση και την κοινωνική ισχύ, κριτηρίων είτε παλιών είτε καινούργιων – κάθε εποχή δημιουργείτε από την τελειότητα και τα κριτήρια της - αλλά που είναι κριτήρια ουσίας .
Σήμερα ποια είναι τα κριτήρια ουσίας;" (Κορνήλιος Καστοριάδης)


Διαβάζοντας τα παραπάνω μου ήρθαν στο μυαλό δύο πράγματα. Σε εμένα ήρθαν αυτά τα δύο, σε κάποιον άλλον μπορεί να περάσουν χίλια δύο από το μυαλό του. Αυτά ή άλλα – δεν έχει σημασία.

Το ένα ήταν το νέο τραγούδι της φετινής Eurovision και κατά επέκταση αυτό που πλασάρεται ως τέχνη σήμερα. Το βίντεο που είδα στο Youtube ήταν παραπάνω από εύγλωττο. Μου είναι παντελώς αδιάφορο αν θα έρθει πρώτο ή τελευταίο. Με ενοχλεί αυτή η αισθητική. “Και ποιος είσαι εσύ” θα βιαστούν να ρωτήσουν. Είμαι αυτός που ενοχλείται – αυτός που έχει πρόβλημα – αυτός του οποίου τα όποια κριτήρια θίγονται. Και θίγονται ακριβώς από αυτούς που “δεν έχουν πρόβλημα” – αυτούς που θα επικαλεστούν ότι έχουν κριτήρια μόνο και μόνο για να με πικάρουν.

Το άλλο που σκέφτηκα ήταν αυτός ο τρισάθλιος Θεσσαλονικιός γαϊδουροφιλόσοφος που τριγυρνάει από κανάλι σε κανάλι δίνοντας πάσης φύσης αν-ιστορικές διαλέξεις για τα λεγόμενα εθνικά ζητήματα. Χρησιμοποιώντας ένα δικό του ακατανόητο γλωσσικό ιδίωμα – ένα συνονθύλευμα καθαρεύουσας και νεολογισμών, το οποίο καθιστά δύσκολο να ελεγχτούν τα λεγόμενα του - εμφανίζεται ως ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα της υψηλής διανόησης της νέο-ελληνικής κουλτούρας. Αυτός ο γαϊδούροφιλόσοφος ο οποίος είναι περισσότερο ένα σύμπτωμα της παρακμάζουσας και δίχως κριτήρια ελληνικής κουλτούρας παρά κάποιος που θέλει να εμφανίζεται ως αυτός που θα την οδηγήσει σε κάποιο είδος “υπέρβασης” (σε πολλά εισαγωγικά), τείνει να ξεχνά ότι τα μεγαλύτερα έργα της παγκόσμιας διανόησης γράφτηκαν σε κάποια υπόγεια και όχι στα παράθυρα της TV.