Saturday, June 10, 2017

Πολωνία, δέκα χρόνια μετά

Drozdzowka - Τοπικό έδεσμα
Πέρασαν κιόλας δέκα χρόνια από τον Μάιο του 2007 όπου πήγα για πρώτη φόρα στην Πολωνία - εκείνο το ταξίδι το είχα καταγράψει σε άλλο πόστ στο μπλόγκ μου. Μέσα σε αυτή την δεκαετία πολλά άλλαξαν - τα περισσότερα κτίσματα, απομεινάρια του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, έδωσαν την σειρά τους σε πολυτελείς κατοικίες, τα κρατικά καταστήματα και οι καντίνες στους δρόμους αντικαταστάθηκαν από σύγχρονα καταστήματα και τα ποδήλατα έδωσαν την θέση τους στα αυτοκίνητα.

Μέσα σε αυτή την δεκαετία, η Πολωνία έχει επιτυχεί ένα οικονομικό θαύμα. Στη περιοχή και μόνο της ευρύτερης Πολωνίας (Wielkopolska) υπάρχουν σχεδόν ένα εκατομμύριο καταγεγραμμένες μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις. Σε όλες τις γειτονιές υπάρχουν ιδιωτικά μαζαγιά που ζητούν υπαλλήλους, οι μεγάλες εταιρίες έχουν μια μέρα τον μήνα open day αναζητώντας εργάτες. Μέσα σε αυτό το χρόνο, η Πολωνία απέκτησε σύγχρονους αυτοκινητόδρομους. Ενδεικτικό της καλής οικονομικής κατάστασης, η Πολωνία κρατικοποίησε πάλι την Pekao Bank και τα ορυχεία λιγνίτη. Η Πολωνία έγινε η βάση πολλών λογιστικών τμημάτων πολυεθνικών εταιριών, ανέκαθεν ήταν οι Πολωνοί προσεχτικοί με τα λεφτά τους. Συνολικά, το κατακεφαλήν εισόδημα δεκαπλασιάστηκε μέσα σε μια δεκαετία - οι Πολωνοί πλέον ευημερούν. Ενδεικτικό της κατάστασής, οι τρεις Ferrari που κυκλοφορούν στο μικρό Lubon όπου μένουμε. 

Ειδοποίηση για εύρεση εργασίας
Παρόλα αυτά δεν είναι όλα ρόδινα. Οι πάλαι ποτέ στυλοβάτες του σοσιαλιστικού καθεστώτος, οι αγρότες, συνταξιοδοτούνται από ξεχωριστό πρόγραμμα, το KRUS, το οποίο είναι σημαντικά φτωχότερο από το ZUS που συνταξιοδοτούνται σχεδόν όλοι οι άλλοι - οι συνταξιούχοι αγρότες ίσα που έχουν αρκετά χρήματα για τα φάρμακα τους. Επίσης, ο νεοφιλελευθερισμός είναι εδώ για να μείνει: παραπάνω από 5 χιλιάδες Πολωνοί έχουν αναγκαστεί να δανειστούν από τράπεζες προκειμένου να ανοίξουν franchised επιχειρήσεις όπως οι Zabka και Małpka - με μια προϋπόθεση, εργασία 7 μέρες την βδομάδα από τις 6 το πρωί μέχρι τις 11 το βράδυ.
Κάθε μέρα ανοιχτά - 6 το πρωί με 11 το βράδυ
 O φασισμός έχει αρχίσει σιγά σιγά να σηκώνει το βρωμερό του κεφάλι και στην Πολωνία - 'H Πολωνία στους Πολωνούς' και αυτοκόλλητα 'White Power' τα βρίσκεις σε στάσεις λεωφορείων και σχολικών αθλητικών εγκαταστάσεων. Υπάρχει όμως και ο λανθάνων εθνικισμός, η Πολωνία έχει αρνηθεί την είσοδο σε Σύριος πρόσφυγες και αρνήτε να δώσει Πολωνική υπηκοότητα σε Κούδρους μεγαλωμένος και σπουδαγμένους στην χώρα. 
    
Αυτοκόλλητο White Power στην στάση λεωφορείου

Η πανίσχυρη Πολωνική εκκλησία δηλώνει αναρμόδια επί του φασισμού - παρόλα αυτά έχει την δύναμη να ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις, να αναμιγνύεται στην δημόσια εκπαίδευση και από το 2014 να κατακρατεί εθελοντικά 0.5% από τον μισθό του κάθε Πολωνού - σχεδόν 100 εκατομμύρια πολωνικά Ζλότι (εξαιρουμένου τις δωρεές οι οποίες δεν φορολογούνται και ανέρχονται στο 80% των εσόδων της).
Fara Poznanska
  Εντύπωση προκαλεί η έλλειψη κάθε αναφοράς στο κομμουνιστικό παρελθόν της Πολωνίας. Τα κτίρια και οι τοιχογραφίες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού έχουν αντικατασταθεί με μοντέρνα κτίρια και διαφημίσεις, στις πλατείες δεν υπάρχουν προτομές με 'ήρωες του λαού', τα κρατικά supermarkets Społem ιδιωτικοποιήθηκαν. Επισκέφτηκα δύο μεγάλα βιβλιοπωλεία στο κέντρο του Poznan - σε κανένα δεν βρήκα φωτογραφικά λευκώματα από την εποχή της PRL - μόνο κάτι ημερολόγια του Tandeusz Rolke και αυτά κατά παραγγελία. Βρήκα ένα μαγαζί που πουλάει κομμουνιστικά memorabilia και ένα μπαρ με θέμα τον κομουνισμό - τουριστικές ατραξιόν περισσότερο παρά μουσεία.
Εικονοστάσι σε σπίτι 

Έτσι λοιπόν, παρ όλη αυτή την περίεργη εναλλαγή νεοφιλελευθερισμού και συντηρητισμού, η Πολωνία φαίνεται να ευημερεί. Η χώρα που πρωτογνώρισα το 2007 φαίνεται να έχει αλλάξει πολύ και συνεχίζει να αλλάζει. Σαν τον φοίνικα αναγεννήθηκε από τις στάχτες της και διαγράφει μια εντυπωσιακή πορεία. Μερικά πράγματα άλλαξαν προς το καλύτερο, μερικά προς το χειρότερο - παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο εργατικός αυτός λαός έχει επιτύχει μέσα σε λίγα χρόνια ένα μικρό θαύμα.
Τα πάλαι ποτέ κρατικά Społem

Sunday, May 21, 2017

Ανάγκα και θεοί πείθονται

Και εκεί που θεωρούσα τον κάθε δρομέα ψυχικά ανισόρροπο, περίεργο και δεκάδες άλλα υποκοριστικά, ξύπνησα σήμερα από τον μεσημεριανό μου ύπνο με ένα πόνο στο δεξί νεφρό μου.
Πήρα κανα-δύο buscopan αλλα αφού δεν είδα προκοπή αποφάσισα να κάνω το αδιανόητο.... να βάλω τα αθλητικά μου παπούτσια και να βγώ για τρέξιμο με την ελπίδα η πουτάνα η πέτρα να πέσει και να με αφήσει ήσυχο.
Φυσικά η πέτρα δεν έπεσε αλλά ευχαριστήθηκα το τρέξιμο. Περίπου 2 χιλιόμετρα (1.13 μίλια) - ομολογώ ότι με εξέπληξε καθώς έχω να ασχοληθώ με οτιδήποτε υπονοεί αθλητισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες. Λίγο ο καθαρός αέρας, η λιακάδα, τα πουλάκια που κελαΐδούσαν, τα κατάφερα...
Να δεις που θα το καθιερώσω....

[Update 6/6/17]

Επιτέλους έπεσε....
 

Saturday, May 06, 2017

Κατοχικά νέα

Μετά από πολλά χρόνια, αποφάσισα να ακούσω ιντερνετικό ραδιόφωνο και Ελληνικά κανάλια. Η ΕΡΑ Ιωαννίνων ήταν η επιλογή μου - άρχισαν ξαφνικά οι ειδήσεις. Το ένα Γερμανικό όνομα μετά το άλλο, άλλα γερμανόφωνα επώνυμα, δάνεια, χρέη, δηλώσεις περί κατοχής, εκλογές στην Γαλλία και άνοδος της ακροδεξιάς, Αγγλικές εκλογές και UKIP - ακόμα και η φωνή του εκφωνητή - πολύ εύκολα κάποιος θα μπορούσε να μου πει οτι έπαιζε απόσπασμα από τα "Κατοχικά Επίκαιρα" του 'Σαν Σήμερα' και θα τον είχα πιστέψει. Όλα αυτά σκεφτόμουνα και κοίταγα την βροχή από το παράθυρο.

Και σαν το όνειρο όπου ξυπνάς μέσα σε όνειρο η γυναίκα μου έβαλε τις φωνές - 'Ελα απάνω να δεις!'. Έφυγα να δω τι ήθελε.
-"Κοίτα, κέρδισα μισό κιλό κιμά!" μου είπε δείχνοντας μου μια κάρτα, από αυτές που ξύνεις. Πράγματι, μια κάρτα η οποία έλεγε ότι κερδίσαμε μισό κιλό κιμά - κιμάς με το δελτίο.

Μισό κιλό κιμάς δωρεάν
Περίεργες μέρες ζούμε....

Sunday, April 30, 2017

Έξω πάμε καλά (και ένα χαμένο φιλμ για υστερόγραφο)

Έχει αρχίσει η εποχή των car boot sales - κάθε Κυριακή πρωί την περνάω στο παζάρι με την ελπίδα να βρω καμιά καλή φωτογραφική μηχανή. Χωρίς καμιά τύχη τελευταία, συνεχίζω όμως. Σήμερα βρήκα έναν ηλικιωμένο κύριο ο οποίος πωλούσε παλαιά αγγλικά νομίσματα - ανάμεσα τους και μερικά Ισπανικά - μου είπε οτι ζούσε για λίγο καιρό στην Ισπανία την δεκαετία του 80. Ανάμεσα στα πολλά και παλιά Αγγλικά νομίσματα, μερικά Ρώσικα κομουνιστικά μετάλλια.
Παρόλα αυτά το μάτι μου έπεσε σε ένα συγκεκριμένο νόμισμα!
 Τον ρώτησα πόσο το πουλάει - πέντε λίρες μου απάντησε! Δηλαδή, και με ισοτιμία των μέσων της δεκαετίας του 90 (£1 = 500 δραχμές) μου ζήτησε δέκα χιλιάδες δραχμές για να μου δώσει 20 δραχμές. Και μετά σου λένε που θα πάμε με την ψωροδραχμούλα μας!

-----------------------------------------------------------------------
Σπιτικό ψωμάκι...
 Υστερόγραφο: Ενώ οι απόπειρες μου να βρω καμιά καλή φωτογραφική μηχανή παραμένουν επί ματαίω, την περασμένη βδομάδα έπεσα σε ένα μαργαριτάρι. Βρήκα το παρακάτω φωτογραφικό τάνκ και επειδή το προηγούμενο που είχα είχε διαρροές αποφάσισα να το αγοράσω. Η πολύ ευγενική και ηλικιωμένη κυρία που το έδωσε για £2. Μόλις έφτασα σπίτι και το άνοιξα με περίμενε μια έκπληξη - φορτωμένο στο σπιράλ υπήρχε ένα φιλμ Kodak Plus-X, το οποίο έχει ακόμη την επιγραφή "Safety Film",κάτι που καταργήθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 70. Το τανκ άρχισε να παράγεται στις αρχές της δεκαετίας του 60 οπότε οι φωτογραφίες ανήκουν σε εκείνη την περίοδο (1962-1975?). Ανάμεσά τους κανα-δύο εξαιρετικές.
Πορτραίτο Νεαρού
Θάλασσα - θάλασσα
Που να βρίσκονται τώρα....
Υπάρχει και αυτή η φωτογραφία - βάλτε την fullscreen και κάντε κανα-δυο βήματα πίσω.... Χμμ....
 Δεν είναι η πρώτη φορά που βρίσκω φιλμ αλλων, έχω μερικά ποστ εδώ, εδώ, εδώ και εδώ - αλλά αυτές είναι εμφανισμένες στα σωστά χημικά και είναι πολύ καλύτερες.

Sunday, April 16, 2017

Πάσχα Υπερβόρεια

Shrewsbury
Τίποτα πασχαλινό - με την ελληνική έννοια του όρου - δεν συνέβη. Τίποτε δεν μαρτυρούσε οτι είναι μεγάλη βδομάδα εδώ πάνω. Υπήρχαν βέβαια κάτι highlights.

* Μεγάλη Τετάρτη πήγα για φωτογραφίες στο Shrewsbury. Είναι μια πόλη εδώ ποιο δίπλα, μία ώρα με το αμάξι. Πανέμορφη πόλη, μικρή, με το μεσαιωνικό κάστρο και τα στενά δρομάκια της, περιτριγυρισμένη από τον ποταμό Severn. Κρίμα για τον καιρό, βροχή κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, δεν βοήθησε.
Στην πόλη υπήρχε και μια έκθεση φωτογραφίας με φωτογραφίες από το Magnum Agency, φωτογραφίες εκτυπωμένες και αναρτημένες σε διάφορα σημεία της πόλης.
* Μεγάλη Παρασκευή βγήκαμε μια βόλτα στην πόλη. Στην κεντρική εκκλησία, είχε εκδηλώσεις για παιδιά, χαρτοκοπτική και παραμύθια - για μένα ήταν ευκαιρία για να βγάλω μερικές φωτογραφίες.
* Κυριακή του Πάσχα πήγαμε στο κάστρο για να βρούμε κρυμμένα σοκολατένια αυγά. Καλή φάση, ανακαλύψαμε και την δυτική πλευρά του κάστρου που δεν την είχαμε επισκεφτεί.

Και κάπως έτσι πέρασε και το Πάσχα μας. Χωρίς φανφάρες και με μια γαμώ-βροχή το απόγευμα, έτσι για να μην ξεχάσουμε που είμαστε.

Sunday, March 05, 2017

H εποχή των τειχών

Μετά από πολλή σκέψη, σαν άλλοι Ντόναλντ Τράμπ, αποφασίσαμε να υψώσουμε και εμείς ένα τοίχο μεταξύ του σπιτιού μας και των διπλανών. Οχτώ χρόνια τώρα, ποτέ δεν μας είχε περάσει από το μυαλό, τώρα - με τους διαρκώς μαστουρωμένους και ανισόρροπους γείτονες, αποφασίσαμε ότι είναι αναγκαίο.

Κρίμα που ήρθα έτσι τα πράγματα. Ελπίζουμε ότι δεν θα καθίσουν για πολύ εδώ και ότι επιτέλους θα σταματήσει να μυρίζει κάνναβη όλη η γειτονιά.

Sunday, February 26, 2017

Doris

Somewhere.. over the rainbow
Και στα καλά του καθουμένου, ήρθε η καταιγίδα Ντόρις και μας πήρε και μας σήκωσε. Με ταχύτητα ανέμων κοντά στα 70 χμ/ω η καταιγίδα ξερίζωσε δένδρα, κατέστρεψε φράκτες και σπίτια και μετά από 8 ώρες σταμάτησε έτσι ξαφνικά όπως άρχισε.
Εμείς ήμασταν σχετικά τυχεροί, μόνο ένα σπασμένο πάνελ είχαμε αλλά είναι πίσω από το ένα από τα δύο πεύκα οπότε για να το αλλάξουμε πρέπει να κόψουμε το πεύκο. Σε κάποια φάση αναγκάστηκα να βγώ έξω και να βάλω μια βαριά ξύλινη καρέκλα στο τραμπολίνο γιατί ο αέρας προσπαθουσε να το πετάξει πάνω στον φράκτη μας.
Άλλοι ήταν λιγότερο τυχεροί - στο Wolverhampton μια 29χρονη σκοτώθηκε όταν την χτύπησαν στο κεφάλι ιπτάμενα σκουπίδια. Οι παρα-δίπλα από εμάς έχασαν τον μισό φράκτη που έπεσε πάνω στο αμάξι τους και τους το βούλιαξε στην πόρτα. Δείτε την φωτό για να δείτε τι εννοώ - μια πόρτα στέκεται μόνη της.
Η καταιγίδα άρχισε περίπου στις 7 το πρωί και σταμάτησε στις 3 το απόγευμα. Στο τέλος, μας αποζημίωσε με ένα ωραίο ουράνιο τόξο.....

Ωεω... που ειναι ο φράκτης?