Monday, December 11, 2017

Χειμώνας (και ένα υστερόγραφο)

O χιονάνθρωπος μας
* Ήρθαν τα πρώτα χιόνια. Εντυπωσιακό στην αρχή, ιδίως τα Σαββατοκύριακα, πρόβλημα αργότερα οταν θα γίνει πάγος. Εμείς τηρώντας τα έθιμα φτιάξαμε χιονάνθρωπο και παίξαμε χιονοπόλεμο για το καλό...

* Πρίν έρθουν τα χιόνια μας έκανε μερικές πολικές θερμοκρασίες. Είχαμε και τις φοβέρες ιδέες να απλώσουμε την μπουγάδα έξω να στεγνώσει. Σε 2 λεπτά τα ρούχα είχαν μετατραπεί σε κόντρα πλακέ και τα δάκτυλα υπόφεραν από κρυοπαγήματα.
* Την Παρασκευή λοιπόν ξεκίνησε να ρίχνει το πρώτο χιόνι του χρόνου. Σάββατο και Κυριακή μας έθαψε - δεν μπορώ να θυμηθώ περισσότερο χιόνι στη Αγγλία. Αποφάσισα να βγω βόλτα και να βγάλω μερικές φωτογραφίες, 20 λεπτά αργότερα ήμουν καλυμμένος με χιόνι και με παγωμένη μύτη και αυτιά. Περιττό να διευκρινίσω ότι πέρασα την υπόλοιπη μέρα κουκουλωμενος προσπαθώντας να ζεσταθώ.
Και άλλος χιονάνθρωπος

* Την επόμενη μέρα (Δευτέρα) αποφάσισα να θέσω υποψηφιότητα για το βραβείο "υπάλληλος του μήνα" οπότε άφησα το αυτοκίνητο στο σπίτι και το έκοψα με τα πόδια για την δουλειά. Τα πάντα παγωμένα, σε μερικές κατηφόρες πήγαινα γλιστρώντας, ακόμη και τα σκυλιά δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον να βγουν να με κυνηγήσουν όταν έκοβα δρόμο μέσα από αυλές σπιτιών. Τελικά έφτασα στη δουλειά και σχεδόν κανένας πελάτης δεν πάτησε.
Καθοδών για την δουλειά Νο1
 
Καθοδών για την δουλειά Νο2
 ------------------
Υστερόγραφο: Πέρασαν περίπου 9 χρόνια από τότε που έγραψα αυτό το πόστ στο μπλόγκ μου. Από τότε η κάρτα μέλους της βιβλιοθήκης κάπου παράπεσε, τα λογοτεχνικά βιβλία λιγόστεψαν  ενώ αντιθέτως τα βιβλία της δουλειάς μου πολλαπλασιάστηκαν. Όσο και αν έψαξα δεν την βρήκα εκείνη την κάρτα - καθόλου αφύσικο μιας και συχνά πυκνά χάνω πράγματα. Πριν λίγες μέρες η Δάφνη μου ζήτησε να την πάρω στην βιβλιοθήκη και να της βγάλω κάρτα, της αρέσει να διαβάζει βιβλία. Όπερ και εγένετο και φυσικά μαζί με την βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα - έχουμε και οι τρεις από ένα βιβλίο και διαβάζουμε- τώρα που το χιόνι μας έχει κλεισει μέσα βρήκαμε ένα τρόπο να περνάμε την ώρα μας....

Friday, November 24, 2017

Τέλη Νοεμβίου

Μακάρι το Stafford να ήταν τόσο όμορφο
Ήρθε ο χειμώνας. Το πρωί τα σύννεφα κάθονται στις στέγες των σπιτιών και ότι νερό βρίσκεται στον δρόμο μετατρέπετε σε πάγο. Το δεκαπεντάλεπτο περπάτημα από το πάρκιν στην δουλειά μετατρέπετε σε μισάωρο. Ο κόσμος φασκιωμένος μέσα στα μπουφάν του, μυξομένος και κρυωμένος μέχρι το κόκκαλο πηγαίνει στην δουλειά του, σκυφτός, σχεδόν ηττημένος από τον μίζερο καιρό που κατέφθασε για να μείνει.
Ψυχή δεν φάνηκε όλη μέρα την Παρασκευή, καλύτερα να πήγαινα στην διπλανή καφετέρια και να καθόμουν να διαβάσω κανένα βιβλίο - να βυθιστώ σε κάτι πελώριες πολυθρόνες και από το παράθυρο να βλέπω τον κόσμο να τρέχει δεξιά και αριστερά πριν χαθεί στην ομίχλη. Και ο ήλιος που βγήκε για κανα-δυό λεπτά ήταν σαν κακόγουστο αστείο, έριξε μια-δυο ηλιαχτίδες στους τοίχους των σπιτιών και έσβησε πάλι - δεν κατάφερε κάν να φωτίσει τον κατάμαυρο ουρανό.

Κανείς δεν ήρθε σήμερα, ο καιρός ήταν ακόμη χειρότερος και από το πώς αισθάνονται όλοι αυτοί που περνάνε την πόρτα της υπηρεσίας μας. Ηττημένοι από τον καιρό προτίμησαν να μείνουν σπίτι τους. Αφαίρεσαν τα παγκάκια από τους δρόμους για να μην κοιμούνται οι άστεγοι και παγώσουν - οι δρόμοι μοιάζουν γυμνοί τώρα. Κάτι σκηνές από την 'Άβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι' μου ήρθαν στο μυαλό, μακάρι το Stafford να ήταν τόσο όμορφο όμως.

Τρέχει ο κόσμος να σωθεί, όταν ο αέρας δεν του φέρνει χιονόνερο στα μούτρα, τον χαστουκίζει με λογής λογής φύλλα και σκουπίδια που έχει γεμίσει τον δρόμο. Βαρέθηκα και εγώ να κοιτάζω από το παράθυρο και να γεμίζω την κούπα μου καφέ. Σκέφτομαι την επιστροφή στο αμάξι αλλά πολύ περισσότερο ότι αυτό το χάλι θα συνεχιστεί μέχρι τον Απρίλη.

Συν την μετακόμιση μας τον άλλο μήνα.

Monday, October 30, 2017

Φθινόπωρο σε μερικές φωτογραφίες

Καθοδόν για την δουλειά
* Διανύουμε ίσως τις τελευταίες καλές μέρες πριν την επέλαση του χειμώνα - όταν λέω καλές μέρες εννοώ οτι τα πρωτοβρόχια τελείωσαν, οι θερμοκρασίες δεν ανεβαίνουν πάνω από 8 βαθμούς και οι αέρηδες πάνε και έρχονται. Παρόλα αυτά ακόμη μπορούμε να βγούμε και να χαρούμε μερικές βόλτες στο γειτονικό Cannock Chase. Τώρα που θα μετακομίσουμε στο καινούργιο σπίτι, o δρυμός είναι 5 λεπτά με το ποδήλατο, 20 λεπτά με τα πόδια. Επιτέλους θα επισκευάσω το ποδήλατο και θα βγαίνω ποδηλατάδα - υπάρχουν άπειρα μέρη για να επισκεφτείς.

Η Δάφνη στο Shugborough

* Προς ολοταχώς για Halloween εδώ πάνω. Τα πρωινά ξυπνάμε με ομίχλες και υγρασίες, οι νεκροκεφαλές, οι κολοκύθες και οι καλικάντζαροι έχουν αρχίσει να βγαίνουν πό τις ντουλάπες και να στολίζουν τα σπίτια. Ομολογώ οτι δεν είμαι οπαδός του Halloween, εδώ πάνω ο κόσμος το παρατραβάει - πέρυσι κάτι τύποι τριγυρνάγαν από σπίτι σε σπίτι και έσπαζαν πόρτες και αυτοκίνητα, επιτίθονταν σε ανθρώπους στον δρόμο και πάει λέγοντας.

Πρωινή δροσιά

* Το Ancient High House κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στα Halloween. Στις 4 το απόγευμα κλείνει τις πόρτες του και τις ξανανοίγει στις 5. Ολο το προσωπικό κυκλοφορεί ντυμένο φαντάσματα και διαβάζει ιστορίες στα παιδιά. Από όλο αυτό ομολογουμένως υπάρχει κάτι που με τρόμαξε, στον τρίτο όροφο του κτιρίου (φτιαγμένο το 1594) που είναι μουσείο, ήταν μια νεαρή κοπέλα ντυμένη με ρούχα του μεσαίωνα και η οποία δήθεν πουλούσε πίτες. Ξαφνικά, έβηξε και έβγαλε αίμα από την μύτη και το στόμα - αναφορά στην πανούκλα του μεσαίωνα. Καλά που τα πιτσιρίκια δεν το είδαν....
Ghost behind us!

* Ήρθε και η γιαγιά μας για μια βδομάδα. Περίεργο πράγμα να έχεις επισκέψεις - να φανταστείτε βγήκαμε έξω για να φάμε. Μην φανταστείτε, μετά από δύο ώρες ήμασταν πάλι πίσω αλλά ήταν μία από αυτές τις πολύ σπάνιες στιγμές. Τα μικρά ευχαριστήθηκαν την προσοχή και το παιχνίδι με την γιαγιά τους.
Μαζί με την γιαγιά

* Έπεσε πείνα στο γραφείο. Πέμπτη μεσημέρι το ρίξαμε στις πίτσες για να ξεχάσουμε....
Μιαμ μιαμ....

Saturday, October 21, 2017

Καταιγίδα Ophelia

O ήλιος από το γραφείο μου
Την Δευτέρα που μας πέρασε (16/10), μας επισκέφθηκε η τροπική καταιγίδα Ophelia. Είχαν έρθει απανωτές προειδοποιήσεις από το MetOffice οτι οι άνεμοι θα έφταναν τα 65 μίλια την ώρα και να προετοιμαζόμασταν για καταστροφές.

Εμείς αντιθέτως είχαμε την φοβερή ιδέα να απλώσουμε την μπουγάδα να στεγνώσει.

Στην Ιρλανδία σκότωσε τρεις ανθρώπους, σε εμάς ήρθε σαφώς εξασθενημένη. Έριξε κανα-δύο δέντρα και σκόρπισε την μπουγάδα μας στην γειτονία. Λόγω του ότι σήκωσε πολύ σκόνη από την Σαχάρα, ό ήλιος εμφανίστηκε κόκκινος και έριξε ένα πορτοκαλί χρώμα στην χώρα. Φυσικά μερικές εφημερίδες μίλησαν για το τέλος του κόσμου ως είθισται σε κάτι τέτοιες περιπτώσεις αλλά αντί για συντέλεια ήρθαν μερικοί δυνατοί άνεμοι και στο τέλος μια μπόρα που ξέπλυνε τους δρόμους.

Έβγαλα και ένα μικρό βίντεο όπως περπατούσα στην πόλη λίγο πριν ξεκινήσει η καταιγίδα.


Sunday, October 01, 2017

Χειμώνας Ολοταχώς

Το καλοκαιράκι
Και όπως συμβαίνει πάντα, άμα δεν γράψω το καλοκαιρινό ποστ στην ώρα του, έρχονται τέλη φθινοπώρου και ακόμη το σκέφτομαι. Εδώ πλέον βαδίζουμε ολοταχώς για τον χειμώνα, βροχές και θερμοκρασίες από 7 μέχρι 15 στις πολύ καλές του - τα πρωινά έχουμε ομίχλες και τα παλτά είναι απαραίτητα. Οι καλοκαιρινές παραλίες, οι ψαροταβέρνες, ο ήχος του κύματος να μας νανουρίζει είναι ήδη μακρινές αναμνήσεις, καμιά φορά κάθομαι στις poang καρέκλες του γραφείου κοιτώντας από το παράθυρο και είναι αδύνατον να φανταστώ οτι υπάρχει ήλιος πάνω από τα σύννεφα.
Υπάρχει και μια διαρκή ανακατωσούρα εδώ -ετοιμαζόμαστε να αγοράσουμε σπίτι και ως εκ τούτου έχουμε αρχίσει και πακετάρουμε, μέχρι στιγμής έχουμε 8 μεγάλες κούτες με ρούχα, κουβέρτες και βιβλία και το σπίτι είναι ακόμη γεμάτο πράγματα για πακετάρισμα. Συν τα ταξίδια μας στην χωματερή (κέντρο ανακύκλωσης) όπου πετάξαμε μπόλικη σαβούρα, συσσωρευμένη χρόνια τώρα και παρόλα αυτά δεν έχει κάνει καμιά διαφορά - είναι σαν να μην έχουμε μαζέψει τίποτα. Το σχέδιο προέβλεπε να μετακομίσουμε προχτές (29/9/2017) οπότε όλα τα χειμωνιάτικα ρούχα τα έχουμε πακετάρει - τώρα με την αλλαγή των σχεδίων δεν έχουμε επίσημη ημερομηνία οπότε ότι χρειαζόμαστε, το ξε-πακετάρουμε για να το φορέσουμε (για να το πακετάρουμε πάλι αργότερα).
Έτσι λοιπόν, τρέχουμε με τις τράπεζες, του δικηγόρους και τους μεσίτες αυτή την στιγμή. Ότι άλλα σχέδια είχαμε έχουν μπει στην πάγο και η επόμενη χρονιά αναμένεται δύσκολη. Κλείνω το πόστ με μερικές φωτογραφίες με λιακάδα από το καλοκαίρι στην Ελλάδα.




 

Saturday, August 19, 2017

Άνθρωποι του Poznan

Μερικές φωτογραφίες από το Poznan

1. Καλλιτέχνης του δρόμου
Μετά από μια βραδιά με αρκετό αλκοόλ, ένας καλλιτέχνης προσπαθεί να κοιμηθεί σε ένα παγκάκι στο κεντρικό Poznan. Στο καρότσι φορτωμένα όλα τα υπάρχοντα του. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

2. Κοπέλες στην οδό Swiety Marcin
Δύο νεαρές κοπέλες βγάζουν selfie σε κεντρικό δρόμο του Poznan. (ilford Delta 400 in HC-110 Dilution E)

3. Γυναικά σε εκκλησία
Πιστή προσκυνάει τον εσταυρωμένο σε εκκλησία του Φραγκισκιανού τάγματος. Η Πολωνική εκκλησία παραμένει πανίσχυρη και αναμιγνύεται ενεργά στην πολιτική και δημόσια ζωή στην Πολωνία. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

4. Πορτραίτο κυρίας
Στις 12 το μεσημέρι στην κεντρική πλατεία του Poznan, ο κόσμος μαζεύεται για να θαυμάσει δύο μηχανικά κριάρια που βγαίνουν από το κεντρικό ρολόι για να σημάνουν 12 το μεσημέρι. Η κυρία με τον σκύλο της παρακολουθούσαν την ατραξιόν. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

5. Η κυρία την Παλιάς Πόλης
Δίπλα στην πόρτα, η επιγραφή γράφει 'Η κυρία της Παλιάς Πόλης' (Stare Miasto Pany). Μια ηλικιωμένη κυρία επιστρέφει σπίτι της μετά από μια βόλτα στην Παλιά Πόλη. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

6. Κουβαλώντας γλυκά
Εργάτης ζαχαροπλαστείου κουβαλάει τοπικά γλυκά, rogaliki και drozdzowi, στο κοντινό ζαχαροπλαστείο. (ilford Delta 400 in HC-110 Dilution E)

7. Επιστρέφοντας από την εκκλησία
Ηλικιωμένη κυρία στον δρόμο της από την κοντινή εκκλησία. Ένα μεγάλο μέρος των πιστών επισκέπτεται καθημερινά τις εκκλησίες για να προσευχηθεί πριν πάνε στις δουλειές τους. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

8. Studio Τατουάζ
Νεαρή κοπέλα στέκεται έξω από στούντιο τατουάζ σε δρόμο της παλαιάς πόλης. Τα τατουάζ, άλλοτε σύμβολο παρανομίας, έχουν αρχίσει και γίνονται όλο και περισσότερο αποδεκτά στην σύγχρονη Πολωνία. (Kodak T-Max 400 in HC-110 dilution E)

9. Ηλικιωμένος έξω από κατάστημα ζωοτροφών
Ηλικιωμένος απολαμβάνει την πρωινή λιακάδα έξω από κατάστημα ζωοτροφών στο κέντρο της πόλης. (ilford Delta 400 in HC-110 Dilution E)

10. Παίζοντας κρυφτό - Λίμνη Lipno
Δύο παιδιά παίζουν κρυφτό στο τουριστικό θέρετρο της λίμνης Lipno. Οι λίμνες παραμένουν οι κυριότεροι προορισμοί τουρισμού τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού.




Sunday, July 16, 2017

Φυλακή για το παστίτσιο, λιτανεία για το κάστανο.

Φωτό: agrinioreport.com
Δεν θα πρέπει, επ ουδενί λόγο, να συγχέουμε την πνευματικότητα με την θρησκεία. Θρησκεία είναι η πολιτική εκμετάλλευση μια αρχέγονης και πανανθρώπινης ανάγκης να πιστεύει κανείς ότι πανίσχυρες φιγούρες της παιδικής μας ηλικίας είναι ακόμη απανταχού παρών και μας προστατεύουν. Το ιερατείο είναι παραδοσιακά επιτηρητής και επιστάτης αυτής της ανάγκης, ορίζει τελετουργικά και υπόκειται στις δικές του ιδεολογίες. Παραδοσιακά επίσης έχει πάρει εργολαβία την άφεση αμαρτιών και την θρησκευτική (βλ. ιδεολογική) καθοδήγηση του ποιμνίου του.

Στην Ελλάδα του 2012-2017, βλέπουμε το εξής παράδοξο: από την μια πλευρά τους επίσημους φορείς της άκρας δεξιάς και βουλευτή της Χρυσής Αυγής να τραβολογάνε σε δίκη τον Φίλιππο Λουίζο καταδικάζοντας τον σε 10μηνη φυλάκιση για βλαστήμια επειδή ο αγαπημένος άγιος της άκρας δεξιάς (αυτός που προέβλεψε πολέμους και Ελλάδα με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη) αποκαλέστηκε Παστίτσιος ενώ από την άλλη πλευρά η επίσημη εκκλησία προτρέπει το ποίμνιο της να προσκυνήσει το ιερό κάστανο του γέροντα έναντι (αφορολόγητης) αμοιβής και να λάβει έτσι τις κατάλληλες περγαμηνές για την μεταθάνατο ζωή τους. Αυτός ο παραλογισμός δεν έχει να κάνει με την πνευματικότητα, την εκμεταλλεύεται όμως στο έπακρο.

Δείχνει επίσης πώς ένας κοινωνικός φορέας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα γεγονότα και να χειραγωγήσει τις μάζες – φυλακή για το παστίτσιο, λιτανεία για το κάστανο.